Φυσιολογικό αποτέλεσμα με 2 μεγάλες υπερβολές
Έξι της κορυφαίας ενδεκάδας όλων των εποχών είναι ποδοσφαιριστές της τελευταίας γενιάς. Του 21ου αιώνα. Παιδιά από το έπος της Πορτογαλίας και δώθε. Άλλοι τρεις (Γεωργάτος, Μανωλάς, Σαραβάκος) έπαιξαν στα 90s και 80s. Και τέλος μονάχα δυο από παλαιότερες φουρνιές, ο Δομάζος και ο Μαύρος, χώρεσαν στην ιδανική Εθνική.
Είναι σαφές πως η πλειονότητα των 18.500 αναγνωστών του Contra.gr που πήραν μέρος στην ψηφοφορία ανήκει στο νεανικό κοινό του internet. Στο κοινό που δεν έχει παραστάσεις από την εποχή του Νεστορίδη, ούτε καν του Δεληκάρη και του Κούδα. Είναι ορατό αυτό στο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας σχεδόν σ’ όλες τις θέσεις.
Ο κόσμος ψηφίζει με βάση αυτό που έχει δει και όχι μόνο. Δείχνει σαφέστατα την προτίμηση του σε ποδοσφαιριστές που έγραψαν την πιο χρυσή σελίδα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Ψηφίζει τους παίκτες εκείνους που εδώ και μια δεκαετία κρατούν ψηλά την σημαία της Εθνικής. Δυστυχώς ο Παπαιωάννου και ο Κούδας δεν έπαιξαν σε Μουντιάλ και Euro, ενώ ο Καραγκούνης θα έχει να αφηγείται στα εγγόνια του την παρουσία του σε δυο παγκόσμια κύπελλα και τρία ευρωπαϊκά.
Μολονότι η μάχη είναι άνιση, διότι οι νεαρής ηλικίας (κάτω των 30) που ψηφίζουν διαδικτυακά είναι συντριπτικά περισσότεροι από τους 50 plus, το αποτέλεσμα μπορεί χαρακτηριστεί φυσιολογικό. Με δυο μεγάλες υπερβολές:
Καλός και χρυσός ο Sokratis…
Πρώτον, καλός, χρυσός και ωραίος ο Sokratis, σε μια 10ετία μπορεί να έχει διαγράψει απίστευτη πορεία προς την δόξα και την κορυφή, όμως στα 25 του με τίποτα δεν είναι ο καλύτερος στόπερ όλων των εποχών στην Εθνική ομάδα. Δεν μπορεί να είναι πιο πάνω ούτε από τον Μανωλά, ούτε καν κι από τον Δέλλα. Για να μην πάμε σε πιο παλιές καραβάνες σαν τον Καψή και τον Καμάρα. Το τελικό αποτέλεσμα κολακεύει και τον Κυριάκο Παπαδόπουλο. Είναι ελάχιστα αυτά που έχει προλάβει να δώσει, έτσι ώστε να έχει εκτοξευθεί στην 4η θέση των κορυφαίων στόπερ.
Δεύτερον, ο Μήτρογλου είναι ένας σύγχρονος κίλερ, ο,τι πάει μέσα γράφει. Πιθανόν να είναι ο καλύτερος Έλληνας στράικερ της τελευταίας δεκαετίας. Με τίποτα όμως δεν μπορείς να πεις πως είναι ο δεύτερος κορυφαίος φορ στην ιστορία της Εθνικής. Πάλι καλά δηλαδή που δεν άφησε πίσω του και ολόκληρο Μαύρο! Προσπέρασε όμως από ιερά τέρατα. Από Νεστορίδη, Παπαιωάννου και Σιδέρη. Ιεροσυλία! Κατά τάλλα δικαίως βρίσκονται ψηλά Αναστόπουλος και Νικολαίδης.
Η “μάχη” στους τερματοφύλακες…
Από το αποτέλεσμα προκύπτει πως η πιο μεγάλη μάχη δόθηκε στον “άσο”: Νικοπολίδης 6.970 vs Σαργκάνης 6.954. Απολύτως λογικό. Κανείς δεν θα μπορούσε να μπει σφήνα. Αν είχαμε εικόνα, με βάση αυτά που διηγούνται παλαιότεροι, ίσως μονάχα ο Πεντζαρόπουλος.
Φυσιολογική η κατάταξη και στο δεξί άκρο της άμυνας. Ο Τοροσίδης θα παίξει σε 4η διαδοχική μεγάλη διοργάνωση από το 2008. Ο Κυράστας για δυο δεκαετίες ήταν η προσωποποίηση της σοβαρότητας και αξιοπιστίας. Ο Σειταρίδης στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης. Ο Αποστολάκης έγραψε τη δική του ιστορία.
Στην αριστερή πτέρυγα μοναδική έκπληξη είναι η τεράστια διαφορά του Γεωργάτου. Πάνω από 5.000 ψήφους από τον Κασάπη. Οι δυο τους ήταν ο,τι καλύτερο από αριστεροπόδαρους μπακ τη δεκαετία του ’90 και λίγο από 2000. Προσωπικά θα διάλεγα Κώστα Ιωσηφίδη.
Ο μεγάλος αρχηγός…
Χαώδης η διαφορά του Ζαγοράκη στους κόφτες. Φυσιολογικό αποτέλεσμα, στις μνήμες όλων είναι χαραγμένο το έπος του 2004. Θετική έκπληξη που ο πλέον πολυσύνθετος Έλληνας ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, ο Τάκης Λουκανίδης, κατάφερε να βρεθεί πιο πάνω από Κατσουράνη. Κατά τάλλα στους 7 κορυφαίους θα μπορούσε να χωρέσει και ο Δαμανάκης, το βασικό “εξάρι” της Εθνικής στην πορεία προς το Euro του ’80.
Στα κεντρικά χαφ, χωρίς …αντίπαλο ο Καραγκούνης αφήνοντας πολύ πίσω τεράστιες και λατρεμένες μορφές. Ένας κι ένας όλοι. Κούης, Σαράφης, Νικολούδης, Ελευθεράκης, Τερζανίδης.
Η σημαία του Δομάζου…
Ο Δομάζος στα 10άρια κράτησε ψηλά τη σημαία μιας γενιάς προικισμένων ποδοσφαιριστών που δεν κατάφερε ποτέ να οδηγήσει την Εθνική σε διακρίσεις. Προσωπική άποψη: Κακώς και αδίκως παρεμβάλλεται ο Τσιάρτας στην τριάδα Δομάζου, Κούδα, Δεληκάρη.
Εκείνος που πραγματικά έκανε …πάρτι, συγκεντρώνοντας σχεδόν 16.000 ψήφους ήταν ο Δημήτρης Σαραβάκος. Στα εξτρέμ έχω την αίσθηση ότι θα έπρεπε να βρίσκονται πιο πάνω σίγουρα ο Μποτίνος, πιθανόν και ο Δαβουρλής.
Η ισορροπία στις ηλικίες…
Είναι σαφές πως το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό, αν μπορούσε να βρεθεί τρόπος να υπάρχει ισορροπία στις ηλικίες των ψηφοφόρων. Ίδιος αριθμός συμμετεχόντων σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες ηλικιών: Μέχρι 30 ετών, από 30 έως 50 και 50 συν. Έτσι θα ήταν πιο αντιπροσωπευτικό το δείγμα και πιο αξιόπιστο το αποτέλεσμα. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει αυτή η πατέντα και αποκλεισμοί δεν μπορούν να γίνουν. Έτσι οι μεγάλοι άσοι των 60s και 70s μοιραία θα αδικηθούν αφού οι συνομίληκοι τους, από τους οποίους θα μπορούσαν να πάρουν ψήφους, έχουν μικρότερη σχέση με το διαδίκτυο συγκριτικά με τους νεότερους.
Αντί επιλόγου, η δική μου χρυσή ενδεκάδα της Εθνικής. Τερματοφύλακας ο Νικοπολίδης. Ακραία μπακ, Κυράστας και Ιωσηφίσης. Κέντρο άμυνας, Μανωλάς και Δέλλας. Τετράδα στο κέντρο Καραγκούνης, Νικολούδης, Δομάζος, Δεληκάρης. Και επιθετικό δίδυμο, Μαύρος και Παπαϊωάννου.