“Γεωργέα, Γεωργέα, τα ματσάκια στο ΟΑΚΑ ειν’ ωραία”

Το παρόν άρθρο θα μπορούσε να έχει τίτλο “Πώς τα φέρνει η (…ξέρεις) η ζωή”, όχι απαραίτητα λόγω της πραγματικότητας (βλ. ΑΕΚ στη Football League 2), αλλά λόγω των παιδικών μου χρόνων. Πού κολλάει αυτό; Κολλάει στο ότι έχω μεγαλώσει ακριβώς έξω από το γήπεδο της Ηλιούπολης και από τα 7-8 μου έχω φάει με το κουτάλι το τι σημαίνει ‘τοπικό’ και ‘μικρές κατηγορίες’, μία παλιότερα με κάτι Χαραυγιακούς, μία με κάτι Φωστήρες Ηλιούπολης και μία με την κόβουμε-και-κάνα-δοκάρι Ηλιούπολη πιο πρόσφατα. Επίσης, κολλάει στο ότι είμαι ΑΕΚ και στο ότι ‘ΑΕΚ’ και ‘μικρές κατηγορίες’ έγιναν έναν, έστω για τα επόμενα δύο χρόνια. Το κλίμα και ο αέρας στο Ο.Α.Κ.Α. δεν θα μπορούσαν να είναι κλίμα και αέρας τοπικού.

Ήδη από το ματς με τον Μανδραϊκό στη Φυλή, η πορεία της ΑΕΚ στη Football League 2 έχει μπει στις ράγες ως μια σειρά από κυριακάτικα events και όχι ως ματς ποδοσφαίρου. Το χτεσινό event είχε 20.000 καλεσμένους, καινούργια συνθήματα, οικογένειες, παιδάκια και στη μέση κάτι σαν ένα exhibition παιχνίδι, έντεκα παίκτες με κίτρινα και έντεκα με πράσινα. Η μιζέρια του τοπικού, των μικροπαραγόντων και των παρασκηνίων που λερώνουν τα χέρια δεν γίνεται να υπάρξει στα ματς της ΑΕΚ. Από την άλλη βέβαια, τα ήθη και τα έθιμα της Football League 2 είναι καινούργια.

Κάνα δεκάλεπτο πριν τη σέντρα, τον αγωνιστικό χώρο είχαν καταλάβει 4-5 ξυλοπόδαροι ντυμένοι στα χρώματα της ΑΕΚ σε μια συμβολική αναπαράσταση του ‘πετάγματος'(;) του Δικέφαλου, που αν και ομολογουμένως άβολη στιγμή, είχε μια δεύτερη ανάγνωση που ‘έκλεινε’ μέσα της όλη την ουσία της καινούργιας ΑΕΚ:

Ο Μελισσανίδης φέρνει, έστω και με ερασιτεχνικά happenings, τη Νέα Φιλαδέλφεια στο Ο.Α.Κ.Α. μέχρι να φέρει την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Από την άλλη, δεν υπάρχει λόγος να αρχίσω τους μύδρους για το αντι-ποδοσφαιρικό Ο.Α.Κ.Α. γιατί ειδικά χτες το γήπεδο ήταν ζεστό. Όχι καυτό με 60.000 κόσμο, αλλά ζεστό με 20.000 όρθιους ΑΕΚτζήδες να υποδέχονται την ομάδα για τη σέντρα στην πιο ανατριχιαστική στιγμή του event.

Η ΑΕΚ -προς το παρόν- δεν μετατρέπει τα events σε φιέστες με 5άρες και 6άρες (δεν έχω ιδέα πότε και αν γίνει κάτι τέτοιο ούτως ή άλλως), αλλά είναι παρατεταγμένη στο γήπεδο και αυτό είναι από μόνο του αρκετό για τα πλήθη. Βασικά, είναι από μόνο του αρκετό για μια σειρά από αστείες, σοβαρές, περίεργες, πρωτοφανείς, αξιοσημείωτες διαπιστώσεις. Αλλά αρκετά με τα επίθετα. Αυτή είναι η ουσία από το πρώτο Ο.Α.Κ.Α. της σεζόν.

* Το γήπεδο είναι στημένο (και εξωτερικά) στο κόνσεπτ “Είναι θέμα δύο ετών να γυρίσει η ομάδα στη Superleague”. Αρκετοί αετοί και αρκετό πρόμο της συμφωνίας της ΑΕΚ με τη NOVA με σλόγκαν ‘Μαζί για την Επιστροφή’.

* Ο εκφωνητής ανακοινώνει την ενδεκάδα της ΑΕΚ, ο κόσμος αρχίζει τα “όλε” μετά από κάθε όνομα, αλλά μετά από αυτό του Γεωργέα, επικρατεί το χάος. Ντακόλ, Ράμα, Ανάκογλου και Πλατέλλας δεν άκουσαν ποτέ ‘όλε’ μετά το όνομά τους. Ο κόσμος τραγουδούσε κάτι για την Καλαμάτα.

* Οι φανέλες δεν είναι πια ‘προσωπικές’. Δεν έχουν το όνομα του παίκτη γιατί δεν ανήκουν σε κάποιον παίκτη. Από το 1 μέχρι το 11 οι βασικοί, από το 12 ως το 18 οι αναπληρωματικοί. Σήμερα το 8 σε μένα, την άλλη Κυριακή σε άλλον (αν χρειαστεί).

* Τα μάτριξ συνέλαβαν τον ρεπόρτερ Τσιλιπουνιδάκη στα επίσημα, δυο καρέκλες και μια σειρά πάνω από τον Μπρούνο Τσιρίλο και την Έλενα Ασημακοπούλου. Ο ‘Τσίλι’ ήταν εμφανώς συγκεντρωμένος στο παιχνίδι.

* Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα στον κόσμο με περισσότερη σκόνη απ’ ό,τι τα ηχεία πάνω από τα δημοσιογραφικά (και στις υπόλοιπες θύρες φαντάζομαι).

* Ο Τραϊανός Δέλλας, μετά το πρώτο γκολ της ΑΕΚ, έφτασε στη γραμμή του πλαγίου και ενθάρρυνε με σφιγμένες τις γροθιές τους παίκτες του. Δεν θα το ανέφερα αν δεν μου θύμιζε τον coach Taylor από την επική σειρά ‘Friday Night Lights’.

* Οι αλλαγές στη Football League 2 γίνονται στη ζούλα. Ο τέταρτος διαιτητής δεν έχει ηλεκτρονικό πινακάκι για να ενημερώσει ποιος μπαίνει, ποιος βγαίνει και πόσες θα είναι οι καθυστερήσεις.

* Σύμπτωση ή τυφλή πίστη στον ‘Τίγρη’; Μετά την μία και μοναδική σύσταση για να σταματήσουν να ρίχνουν κροτίδες, οι οπαδοί της ΑΕΚ δεν ξαναπέταξαν ούτε ‘σκορδάκι’. Τα θυμάσαι τα ‘σκορδάκια’ ελπίζω.

* Τίμιοι οι οπαδοί της Θύελλας Ραφήνας στο πάνω διάζωμα πανηγύρισαν το γκολ του Superleague στιλάτου Παναγιώτη Ραμπαβίλα σαν να μην υπάρχει αύριο. Ποιος να τους αδικήσει;

* Μετά τη λήξη του ματς, ο Νίκος Γεωργέας έδειξε πώς ανατρέφεις τη νέα γενιά των προσωπικών σου οπαδών, αφήνοντας τρία παιδάκια να μπουν στον αγωνιστικό χώρο και να παίξουν μπάλα στο ένα τέρμα.