Αλλάζει. Αλλιώς βουλιάζει (στον πάτο)

Ο Γιάννης Ζωιτός αναμένει από τον Παναθηναϊκό να τα βρει με τον εαυτό του και να μεταμορφωθεί. Πρώτα απ' όλα για το παρελθόν που κουβαλάει.

Αλλάζει. Αλλιώς βουλιάζει (στον πάτο)

Επικρατεί κατά κόρον η άποψη ότι στο πρώτο παιχνίδι των πλέι οφ είναι προτιμότερη μια ήττα με 30 πόντους παρά μια στον πόντο. Για να ενισχύσουν μάλιστα τη γνώμη αυτή όσοι την υιοθετούν επικαλούνται το παράδειγμα της Σιένα, η οποία πριν από τέσσερα χρόνια απέκλεισε τον Ολυμπιακό με 3-1 έχοντας χάσει το πρώτο παιχνίδι στο ΣΕΦ με 89-41! Πιστεύουν -οι υπέρμαχοι- ότι μετά από ένα αποτέλεσμα ο αντίπαλος θα παραπλανηθεί και ταυτόχρονα θα έχει απομείνει ενέργεια στο ρεζερβουάρ του ηττημένου για να φέρει τα πάνω κάτω.

Ο Παναθηναϊκός των έξι αστέρων όμως δεν είναι Σιένα και οι +90 πόντοι από την ΤΣΣΚΑ, σε συνδυασμό με το -27, στην πρώτη μεταξύ τους μάχη για την πρόκριση στο Final-4 ούτε με... σόδα χωνεύονται. Πέτρα στο στομάχι είναι για το "τριφύλλι". Ανεξαρτήτως διαφοράς σε δυναμικότητα, σε μπάτζετ, σε ρόστερ και σε στόχους, οι πρωταθλητές όφειλαν να έχουν δουλέψει πιο επισταμένα και να έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για να φρενάρουν το ρυθμό της ομάδας του Ιτούδη. Να να μην την αφήσουν να νιώσει αφεντικό από την πρώτη περίοδο κιόλας, στη διάρκεια της οποίας πέτυχε 29 πόντους.

Απροστάτευτος Διαμαντίδης, ατιμωτικό αποτέλεσμα

Ο Ιβάνοβιτς, για να ψηλώσει το σχήμα του, έχρισε 5αδάτο τον "άψητο" Χαραλαμπόπουλο και "βάφτισε" 2άρι τον Γιάνκοβιτς. Σωστή και δεκτή σκέψη για να βγουν τα μαρκαρίσματα στην άμυνα και ν' αποφευχθούν τα μις ματς που θα έφερναν πολλά ποσταρίσματα. Σ' ένα τέτοιο σχέδιο όμως δεν αφήνεις τον Διαμαντίδη να εκτεθεί απέναντι στον Τεόντοσιτς, ο οποίος στα πρώτα 3:30 λεπτά είχε δώσει 7 πόντους και 2 ασίστ. Περισσότερο δε δεν του χρεώνεις άμεσα το αμυντικό πρόβλημα και τον πετάς εκτός παρκέ, αντί να του προσφέρεις βοήθεια στην περιφέρεια. Ο καλύτερος Ιβάνοβιτς της σεζόν, όπως απαιτούσαν οι συνθήκες, δεν εμφανίστηκε και η μάχη χάθηκε με συνοπτικές διαδικασίες.

Αναμφίβολα η εκτέλεση ενός πλάνου εξαρτάται και από τη διάθεση των παικτών που συνυπάρχουν στο παρκέ, πόσο ιδρώνουν κυνηγώντας τον προσωπικό αντίπαλο τους στο μαν του μαν και κρύβοντάς του το οπτικό πεδίο όταν επιτίθεται. Ούτε αυτό έκαναν οι παίκτες του Ιβάνοβιτς αντιδρώντας ράθυμα σε κάθε αλλαγή μετά σκριν, είτε στην μπάλα είτε μακριά από αυτήν.

Εξαρτάται όμως και από το πόσο ο ίδιος ο κόουτς θα τους εμπνεύσει να υλοποιήσουν το πλάνο. Ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί δεν ζήτησαν όσα δικαιούνταν από το παιχνίδι, δεν διεκδίκησαν μία από τις λίγες πιθανότητές τους που τους αναλογούσαν πριν από το τζάμπολ, έτρεξαν άτακτα να σωθούν από τα νύχια της πεινασμένης αρκούδας αντί να σταθούν απέναντί της και να βρυχηθούν δυνατά. Στον πόλεμο πας με τα όπλα που διαθέτεις, ανεξάρτητα αν έλειπε ο Σλότερ, δεν έχεις άλλη επιλογή και πολεμάς. Δεν γυρνάς την πλάτη και λιποτακτείς. Το βόλι θα σε βρει στην πλάτη και το αποτέλεσμα θα είναι ατιμωτικό.

Ιστορία είναι και... το παρόν

Όπως συνέβη στον πρώτο αγώνα της σειράς και το κακό είναι πως το 2-0 είναι πολύ πιο κοντά τώρα από το 1-1, ιδίως αν ο βάτραχος της ιστορίας δεν μετατραπεί σε πριγκιπόπουλο. Δεν είναι υπάρχει άλλος δρόμος. Ο Παναθηναϊκός οφείλει ν' αφήσει το ηττοπαθές στιλ και να γίνει... ροκ. Χέβι μέταλ, αν είναι εφικτό. Να κάνει ένα -σκληρό- φάουλ (στην πρώτη περίοδο είχε τρία και συνολικά μόνο 18) για να τον νιώσει η ΤΣΣΚΑ.

Μετά από τέτοια εικόνα, θα ήταν άτοπο να γράψουμε πιθανότητες ισοφάρισης. Πρώτα πρέπει οι "πράσινοι" να τα βρουν με το εαυτό τους, να μαζέψουν τα κομμάτια τους και να αποφύγουν ακόμη μία εμφάνιση που θα "λερώσει" τα όσα πέτυχαν έως εδώ και το ένδοξο παρελθόν που τους συνοδεύει. Γιατί η ιστορία γράφεται και από το παρόν. Και όσοι πέσουν στη μάχη της Πέμπτης είναι υποχρεωμένοι να το έχουν στο μυαλό τους.

Διαβάστε ακόμη:

ΤΣΣΚΑ - Παναθηναϊκός 93-66 (VIDEO)

Σχόλιο Τάσου Μαγουλά: Το δώρο του Ιτούδη