Γιασικεβίτσιους; Πλέι μέικερ; Κάτι λείπει γενικώς

Δεν ήταν και άσχημο παιχνίδι αν το ξαναδείς στο βίντεο. Μέσα από το γήπεδο μέσα από την φούρια ενός αγώνα άλλα πράγματα τα βλέπεις ξεκάθαρα και άλλο κάπως πρόχειρα.

Είναι βέβαιο ότι σε τρεις μήνες θα παρακολουθήσουμε ένα πολύ πιο γεμάτο, αγωνιστικά παιχνίδι χωρίς τα κενά διαστήματα. Τι θα δούμε τότε;

Για να δούμε τι, ίσως να δούμε, με γνώμονα τον αγώνα της Κυριακής.

Στον αγώνα του ΣΕΦ θα έχει ξεκαθαρίσει για τον Παναθηναϊκό τι θα σημαίνει ο Γιασικεβίτσιους. Δεν αλλάζει στο ελάχιστο η άποψη ότι είναι ο κορυφαίος πλέι μέικερ της ηπείρου μας και βεβαίως στο ΟΑΚΑ ήταν μάλλον ο χειρότερος των πρωταθλητών. Το ζητούμενο είναι πόσο γρήγορα είτε θα αποδεχθεί ο ίδιος έναν ρόλο όμοιο με αυτό του ΝΒΑ, δηλαδή συμπληρωματικό, είτε ο Ομπράντοβιτς θα αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού του Παναθηναϊκού.

Το γράψαμε πριν έναν μήνα και κάποιοι φίλοι διαφώνησαν, στο σκέλος ότι οι πάσες του Σάρας στην αρχή θα πηγαίνουν στα… κεφάλια των συμπαικτών του. Λογικό. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε ποτέ στην ιστορία του έναν τέτοιο οργανωτή. Θα είδατε κάποιες φορές μετά από ριμπάουντ ότι έψαχνε κάποιον να έχει φύγει στον αιφνιδιασμό. Φευ δεν τρέχει έτσι ο Παναθηναϊκός. Παράλληλα οι συμπαίκτες του δεν έχουν μάθει να περιμένουν την μπάλα ανά πάσα στιγμή κοιτώντας σε μία κατεύθυνση.

Θυμίζει λίγο την περίπτωση Ντελκ. Ο Αμερικανός υπήρξε τεράστιο όνομα, από τα μεγαλύτερα που πέρασαν τον Ατλαντικό, αλλά δεν κόλλησε. Λίγο δύσκολο να συμβεί το ίδιο με τον Γιασικεβίτσιους όμως θα πάρει χρόνο. Ακόμα και να προσαρμοστεί ο ίδιος στο ότι δεν γυρνούν γύρω του τα πάντα, μένει να δούμε πως θα το χειριστεί. Ένα ερώτημα που προκύπτει αφορά στο κατά πόσο μέσα στην σεζόν θα έχει τον ρυθμό μη όντας ο πρώτος τροχός της αμάξης. Ο “Ζοτς” πάντως το ξεκαθάρισε πως ουδείς θα μπει πάνω από το σύνολο.

Ένα έτερο ζήτημα είναι οι ψηλοί. Ο Ζίζιτς θέλει και αυτός χρόνο γενικά, όμως κάτι ακόμα δεν λειτουργεί καλά.

Ο Γκέρσον βλέποντας τον Γιασικεβίτσιους να κουνάει πετσέτα από τον πάγκο του Παναθηναϊκού πρέπει να έκλαψε. Ο αντίπαλός του έχει τέσσερα πρωτοκλασσάτα πλέι μέικερ και ο ίδιος προσπαθεί να βγάλει από τον Γκριρ πάσα. Ο Αμερικανός επιβεβαίωσε όσα έλεγαν γι’ αυτόν στον κολλέγιο. Μεγάλος νικητής, τα βάζει όλα στα κρίσιμα με την απαραίτητη υποσημείωση: δεν είναι, ούτε θα γίνει πλέι μέικερ. Οι “ερυθρόλευκοι” πραγματοποίησαν το καλύτερό τους σημείο με τον Ρόντρικ Μπλάκνεϊ στο τιμόνι και τον Γκριρ δίπλα του. Έτσι όμως… παραδίπλα βρίσκεται ο Ματσιγιάουσκας που δεν την πολυακουμπάει. Στους ψηλούς το ίδιο. Ο Τζάκσον θα πάρει όλες τις μπάλες.

Είναι προφανές ότι ο Ισραηλινός θέλει να οικοδομήσει μία αμερικανοκεντρική ομάδα, ιδιαίτερα αν μπει και ο Γουντς στο πρωτάθλημα. Με όλη την ευλογία και την κατάρα της παρουσίας τεσσάρων πολύ καλών έως σούπερ Αμερικανών, μένει το ερώτημα πως θα ρολάρουν οι υπόλοιποι.

Από την άλλη δεν έχει πλέι μέικερ πλην Μπλάκνεϊ. Ο Ολυμπιακός ίσως να είναι η πιο γεμάτη ευρωπαϊκή ομάδα από το… 2 μέχρι το 5, αλλά αποτελεί επίτευγμα να μην εμφανίζει παρά έναν πλέι μέικερ. Ο Γκέρσον θέλει οι Έλληνες όπως ο Πρίντεζης, ο Βασιλόπουλος, ο Μπουρούσης και υπό προϋποθέσεις ο Βασιλειάδης με τον Τσακαλίδη, να βάζουν πινελιές ποιότητες και μυαλού σε σχέση με τους ενθουσιώδεις και καμιά φορά υπερβολικά αυθόρμητους Αμερικανούς. Όταν θα φτάσει στο ταβάνι του ο Ολυμπιακός θα πρέπει να απαντήσει αν μπορεί να ζήσει στα κρίσιμα παιχνίδια χωρίς δεύτερο οργανωτή.

Και κάτι ακόμα. Αν ο Ολυμπιακός βρίσκει κίνητρο τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ για να παίξει καλά, δεν έχει καμία τύχη. Οι “ερυθρόλευκοι” της Κυριακής είναι μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Ο Ολυμπιακός της Λουμπλιάνας είναι για… αλλού.

Ως επιμύθιο να πούμε για τους διαιτητές. Σφύριξαν πολύ, πάρα πολύ και μάλλον το έκαναν με σκοπό να μην αδικήσουν κάποιον από τους δύο. Μοιραία δεν άφησαν να παιχτεί μπάσκετ. Αυτό είναι και το πρόβλημα των πολύ καλών Ελλήνων διαιτητών. Δεν αντέχουν στην πίεση που ασκείται με σχεδόν χυδαίο τρόπο από τους μεγάλους. Λένε λοιπόν, τα δίνουμε όλα, και ο καλύτερος στις βολές να νικήσει χωρίς να μας πρήζει. Αυτό είναι το ελληνικό μπάσκετ.

Όπως αυτός που είδαμε στην προθέρμανση των ομάδων δεν είναι Παναθηναϊκός. Δεν θα πούμε εμείς ντροπή. Το είπαν με την στάση τους 20.000 φίλαθλοι που δεν καταδέχτηκαν να ασχοληθούμε με το κλιπ που γελοιποίούσε τον Πίνι Γκέρσον με τον Σταύρο Ελληνιάδη. Το αστείο δεν ήταν καν κρύο. Ήταν χυδαίο ακριβώς επειδή παρουσιάστηκε από την μεγαλύτερη ομάδα των ημερών μας.