Γύμνια ρόστερ και εμμονές Δώνη
Το κλίμα για τον Γιώργο Δώνη είναι βαρύ. Η δυσφορία του κόσμου και της διοίκησης για τις επιλογές του είναι δεδομένη. Μόλις σταμάτησε η εύνοια της τύχης αποκαλύφθηκε η γύμνια του ρόστερ και οι εμμονές του 43χρονου προπονητή σε αποτυχημένους πειραματισμούς που κάνουν ακόμα χειρότερα τα πράγματα.
Στην Τρίπολη η ομάδα του Δώνη έπαιξε και πάλι ποδόσφαιρο αερολογίας, χωρίς σαφήνεια και νόημα. Με παντεσπάνι ανέξοδης κυκλοφορίας της μπάλας ανάλωσε τον χρόνο μέχρι την λήξη του αγώνα. Ήταν ο δεύτερος αγώνας που τελείωσε χωρίς ούτε μια κλασική από πλευράς ΠΑΟΚ, με ποδοσφαιριστές που έπαιζαν απλά για να περάσει η ώρα και να δικαιολογήσουν τον μισθό τους. Ο Σαββίδης παρακολούθησε το ματς από την κερκίδα. Θα έφαγε τα μουστάκια του μ’ αυτό που έβλεπε….
«Ακρωτηριασμένη» ομάδα
Εντάξει, είναι γεγονός, ότι το ρόστερ είναι εξαιρετικά ελλιπές. Η ομάδα είναι «ακρωτηριασμένη». Δεν έχει άκρα και κεντρικούς χαφ ποιότητας που θα προωθήσουν το παιχνίδι, ειδικά απόντος του Λαζάρ. Αλλά είναι στραβό το κλίμα το τρώει και ο γάιδαρος. Ο Σταφυλίδης δεν είναι αριστερός ακραίος χαφ, ούτε ο Φωτάκης δεξιός ακραίος χαφ. Έληξε. Δεν μπορεί να τους βαφτίσει ακραίους χαφ ο Δώνης. Το ξέρει και ο ίδιος, ότι δεν είναι ακραίοι χαφ, γι’ αυτό και τους έβαλε και στην Τρίπολη κάτι σαν εσωτερικούς μέσους. Λίγο απ’ όλα έπαιζαν, δηλαδή, με αποτέλεσμα να μην κινούνται ούτε στο κέντρο, ούτε στα άκρα, αλλά σε έναν ενδιάμεσο αχαρτογράφητο ακόμα χώρο στο ποδόσφαιρο.
Η έμμεση παραδοχή του λάθους του από τον Δώνη ήρθε με τις δυο αλλαγές του δευτέρου ημιχρόνου (Πέλκας αντί Φωτάκη, Σταφυλίδης αντί Ρομπέρ). Ήταν, όμως, αργά. Το τρένο είχε περάσει… Θα πει εύλογα κάποιος «γιατί ο Πέλκας, ο Ρομπέρ, ή ο Γεωργιάδης είναι καλύτεροι;». Η λογική λέει πως είναι προτιμότερο να παίζουν στα άκρα παίκτες που είναι αυτή η φυσική τους θέση τουλάχιστον. Κι ας είναι ο μετριότατος Ρομπέρ, ή ο ντεφορμέ όλη την χρονιά φέτος Γεωργιάδης, ή ο νεαρός και ανώριμος Πέλκας.
Ο «Σάλπι» σέντερ φορ… δεξιά
Ειδικά, όμως, για την δεξιά πλευρά υπάρχει και άλλη λύση, δοκιμασμένη και σίγουρη, αλλά αναξιοποίητη. Λέγεται Σαλπιγγίδης. Εκεί έπαιζε τέσσερα χρόνια στον Παναθηναϊκό και έβγαζε μάτια. Και στην Τρίπολη ήταν ο καλύτερος σέντερ φορ του ΠΑΟΚ… στην δεξιά πλευρά! Αναπόφευκτα ο «Σάλπι» έβγαινε στο άκρο της επίθεσης, γιατί εκεί τον καλούσε το ένστικτό του, για να ξεμπλοκαριστεί, να πάρει τη μπάλα και να δημιουργήσει, αφού αυτή είναι η θέση του.
Άκρα δεν υπήρχαν στη Τρίπολη, αλλά, μήπως, υπήρχαν δημιουργικοί κεντρικοί χαφ; Ποιος θα έκανε την πάσα μπροστά, ο άπειρος εργάτης Κάτσε, ή ο απογοητευτικός εδώ και πάρα πολλά ματς Λόρενς; Στο δεύτερο ημίχρονο, έκανε μια διορθωτική κίνηση ο Δώνης με την προώθηση του Κατσουράνη στα χαφ, αντί του Ιρλανδού, αλλά και πάλι οι γραμμές ήταν τόσο μακριά μεταξύ τους και η ομάδα τόσο στατική και άτονη, που ήταν μάταιη κάθε απόπειρα βελτίωσης. Το χάος δεν τακτοποιείται. Παρεμπιπτόντως, στην επίθεση ο Κλάους… κλάταρε.
Πόζα για φωτογραφία στο γκολ
Στην άμυνα εάν δεν ήταν σε καλή μέρα ο Γλύκος τα πράγματα, πιθανότατα, θα έπαιρναν πολύ πιο άσχημη τροπή. Στο γκολ εφτά παίκτες ήταν παραταγμένοι και ακίνητοι σε μια ευθεία στο ύψος της μικρής περιοχής, λες και βρίσκονταν μπροστά από τα ανάκτορα του Μπάκινχαμ και έπαιρναν ανέμελη πόζα για αναμνηστική φωτογραφία. Ο Ναβάρο έβαλε ένα από τα πιο εύκολα γκολ της καριέρας του.
Η σέντρα βγήκε, εννοείται, από την αριστερή πλευρά του Λίνο. Ο Βραζιλιάνος στη συγκεκριμένη φάση μπέρδεψε τις πλευρές και ήταν δεξί μπακ. Η πρωτότυπη ενέργειά του δεν προκάλεσε καμία έκπληξη. Άλλωστε και στη θέση του να βρισκόταν, η εμπειρία μας έχει διδάξει, ότι δύσκολα θα απέτρεπε τη σέντρα του Ράγιος.
Ο Κατσικάς σε όλο το ματς είχε ορατό πρόβλημα στο μαρκάρισμα του Περόνε. Μόνο ο Αποστολόπουλος αποτέλεσμα μια ευχάριστη νότα, με τις πολλές πλαγιοκοπήσεις και πρωτοβουλίες του. Για την ανεπαρκέστατη στελέχωση του ρόστερ φταίει η καλοκαιρινή οικονομική δυσπραγία, αλλά δεν είναι άμοιρος ευθυνών, ακόμα και γι’ αυτό, ο Δώνης. Ας παραιτούνταν, ή ας έκανε κατά το δυνατόν καλύτερες επιλογές, με το σφιχτό μπάτζετ που είχε στη διάθεσή του.
Δεν αποφασίζει εν θερμώ
Συμπερασματικά, ο Σαββίδης είναι σκασμένος. Όλοι είναι πληρωμένοι, αλλά δεν αποδίδουν. Τι συμβαίνει; Συζήτησε μετά το ματς στα πεταχτά, πριν φύγει για Αθήνα με τελικό προορισμό τη Μόσχα, με τον Τσιστιακόφ τις πιθανές λύσεις εξόδου από την κρίση. Είναι αποφασιστικός άνθρωπος, αλλά δεν παίρνει αποφάσεις εν θερμώ. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ο στρατηγός φέρει την πρώτη ευθύνη και στρατηγός σε μια ομάδα είναι ο προπονητής.
Επισήμως, προς το παρόν, δεν τίθεται θέμα προπονητή, αλλά είναι σαν να λέμε, τι κάνει νιάου, νιάου στα κεραμίδια. Σαφέστατα για τον Δώνη η πρόκριση με την Καλλιθέα είναι, πλέον, μονόδρομος. Σε περίπτωση αποκλεισμού η λογική λέει πως δύσκολα θα μπορεί να σταθεί στο πάγκο της Τούμπας.
