H ανάλυση του τελικού

Όπως όλοι μας περιμέναμε ήταν ένας μεγάλος τελικός, ένα πολύ όμορφο παιχνίδι το οποίο κρίθηκε σε ένα σουτ στο τελευταίο δευτερόλεπτο, βγάζοντας νικητή πρωτίστως το άθλημα που όλοι αγαπάμε και υπηρετούμε, και μετέπειτα την ομάδα του Παναθηναϊκού.

Ένας τελικός που έστω και για λίγες ώρες μας έκανε να ξεχάσουμε τα προβλήματα που έχει το πρωτάθλημα και το πλήθος των ομάδων που το απαρτίζουν και να αισθανθούμε χαρά για τις δυο μεγάλες ελληνικές ομάδες οι οποίες απαρτίζονται από πάρα πολύ σημαντικούς παίκτες που θα ζήλευε κάθε ευρωπαϊκή ομάδα.

Όπως προσωπικά περίμενα, οι ομάδες οι οποίες διέπονται από συγκεκριμένους κανόνες καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς δεν έκρυβαν ιδιαίτερες εκπλήξεις στον αντίπαλο αφού γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους, ξέρουν τι μπορούν να περιμένουν ο ένας από τον άλλον και έτσι δεν αναλώθηκαν σε διάφορα “τρικ”. Αντιθέτως προσπάθησε ο καθένας από την πλευρά του να εκτελέσει τους κανόνες του όσο το δυνατόν καλύτερα και με μεγαλύτερη έμφαση στη λεπτομέρεια.

Πάθος, ένταση, μαχητικότητα, νευρικότητα, αρκετός δυναμισμός με δυνατά μαρκαρίσματα και πολλές επαφές μέσα αλλά και έξω από τη ρακέτα ήταν τα χαρακτηριστικά του αγώνα, χαρακτηριστικά τα οποία είναι αυτά που συνήθως έχει ένας τελικός. Ακόμα ένα χαρακτηριστικό του παιχνιδιού οι πολλές διακυμάνσεις στο σκορ, κάτι πολύ σύνηθες πλέον στο σύγχρονο μπάσκετ, οι οποίες έδωσαν ένα ακόμα πιο όμορφο τόνο στους φιλάθλους του αθλήματος.

Ο Παναθηναϊκός ήταν ανώτερος καθ όλη τη διάρκεια της πρώτης περιόδου, την οποία κυρίως χαρακτήρισε η νευρικότητα των παικτών και περισσότερο του Ολυμπιακού που έκαναν αρκετά εύκολα το λάθος ειδικά εναντίον της υψηλής πίεσης που εφήρμοσε ο Παναθηναϊκός σε όλο το γήπεδο και ιδιαιτέρως στην μπάλα βάζοντας τον “ψηλό” Σάτο με τα γρήγορα πόδια του και τα μακριά χέρια να μαρκάρει τους άσους του Ολυμπιακού και να τους δυσκολεύει την πάσα και το στήσιμο του παιχνιδιού.

Από εκεί και πέρα ο Παναθηναϊκός εκτός από τη δυνατή άμυνα στη μπάλα εφήρμοσε την πολύ καλή άμυνα που συνηθίζει να παίζει στα pick n’ roll του αντίπαλου, έκλεισε πολύ τους διάδρομους και τη ρακέτα και δεν έδωσε εύκολους πόντους στον Ολυμπιακό ο όποιος προσπάθησε να παίξει την δυνατή και με πολλή ένταση άμυνα που συνηθίζει και να σκοράρει κυρίως με αιφνιδιασμούς ή με το pick n’ roll μεταξύ του Σπανουλη και του Ντόρσεϊ.

Όμως ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε με μεγάλη επιτυχία “κλείνοντας” από την αδύνατη πλευρά προσπαθώντας να αποτρέψουν τα εύκολα καλάθια από πάσα στο κόψιμο του ψηλού. Αντιθέτως δημιούργησε και σκόραρε με το δικό του pick n’ roll παιχνίδι «τιμωρώντας» την 2vs2 άμυνα που έπαιξε στα σκριν στην μπάλα ο Ολυμπιακός. Επίσης ο Παναθηναϊκός πέρασε τη μπάλα στο Διαμαντίδη στο low post μέσα από ένα play που παίζει για τον Διαμαντιδη με στόχο να δημιουργήσει σουτ από στην αδύνατη πλευρά όπως κι έγινε. Τα 7 λάθη του Ολυμπιακού στη πρώτη περίοδο δίνουν στον Παναθηναϊκό ένα μεγάλο προβάδισμα.

Στην αρχή της δεύτερης περιόδου δεν άλλαξε κάτι σημαντικά, ο Ολυμπιακός προσπαθούσε να πιέσει και να σκοράρει στον αιφνιδιασμό όπως κ έκανε αφού μέχρι το 5ο λεπτό είχε 4/4 αιφνιδιασμούς θέλοντας να τρέξει και να κάνει γρήγορες επιθέσεις αφού στο 5on5 έβρισκε όλους τους διαδρόμους κλειστούς. Η άμυνα του όμως συνέχισε να παραμένει ανοικτή και έτσι ο Παναθηναϊκός συνέχιζε να σκοράρει περνώντας την μπάλα κοντά στο καλάθι είτε μετά από pick n’ roll είτε από άλλα “post up plays” για τον Βουγιούκα.

Όλα αυτά μεχρι το 5ο λεπτό στο οποίο ο Ολυμπιακός γύρισε την άμυνα του σε μια αρκετά επιθετική ζώνη, πέτυχε την αλλαγή των παραστάσεων που είχε ως στόχο για τον αντίπαλο, δυσκόλεψε τον Παναθηναϊκό να σκοράρει και πέτυχε εύκολα καλάθια στον αιφνιδιασμό. Αντίδοτο για το πρόβλημα εναντίον της πίεσης του Παναθηναϊκού που ειχε στο πρωτο δεκαλεπτο ο Ολυμπιακός βρέθηκε στο πρόσωπο του Χάινς που στο “press break” έπαιξε μεγάλο ρόλο ανεβαίνοντας πολύ ψηλά και “κατεβάζοντας” πολλές φορές την μπάλα, κάτι που το κάνει σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς.

Αποτέλεσμα της ζώνης το γρήγορο 7-0 του Ολυμπιακού αφού ο Παναθηναϊκός σκόραρε μέσα σε 5 λεπτά 4 πόντους με 2 βολές και ένα επιθετικό ριμπάουντ του Καιμακογλου.

Εκπληκτικό ξεκίνημα για τον Ολυμπιακό στο 3ο δεκάλεπτο εκμεταλλευόμενος την πολύ πιο συμπαγή άμυνα του, τις κακές επιλογές στην επίθεση και τα πολλά χαμένα ριμπάουντ του αντιπάλου. Εξαιρετικός στο fast break και στο transition ο Ολυμπιακός κάνει ένα σερί 15-3. Πολύ σημαντικός ο Ντόρσεϊ που όμως στο 7ο λεπτό ο Παναθηναϊκός τον “σημαδεύει” στο post για να κάνει 4ο φάουλ κάτι που έπαιξε σημαντικό ρολό για τη πορεία του αγώνα.

Στο σημείο εκείνο πολύ εντυπωσιακή διάφορα στα ριμπάουντ με 31-19 για τον Ολυμπιακό. Μετά από time out και αλλαγές στους ψηλούς ο Παναθηναϊκός βελτίωσε την άμυνα του κλείνοντας περισσότερο τους χώρους, πίεσε πολύ τον αντίπαλο τον οδήγησε σε νέα λάθη και με καθοριστικά καλάθια έκανε ένα γρήγορο 10-0 μέσα σε μόλις δυο λεπτά και αφού και αυτός εμφάνισε άμυνα ζώνης στο τελευταίο λεπτό.

Δυνατές άμυνες στο 4ο δεκάλεπτο με πολλές αλλαγές στην άμυνα και ένας εναντίον ενός στην επίθεση και από τις δυο ομάδες, εκεί που ο Ολυμπιακός προσπάθησε να βγάλει έξω από τη ρακέτα τον Βουγιουκα σημαδεύοντας τον με pick n roll πάνω του και ο Παναθηναϊκός να προσπαθεί να περάσει τη μπάλα μέσα. Πολύ καλή δουλειά από τον Καλαθη που έπαιξε για αρκετά λεπτά δυνατή προσωπική άμυνα και “deny” στον Σπανουλη που ήταν ο κύριος εκφραστής των επιθέσεων του Ολυμπιακού. Η εμπειρία και ικανότητα των Διαμαντίδη-Γιασικεβίτσιους και η πολύ καλή άμυνα του Παναθηναϊκού και του Μπατίστ μετά από τις αλλαγές που ανάγκασε τον αντίπαλο σε πολλά λάθη (23) ήταν στα τελευταία κρίσιμα λεπτά αυτά που έπαιξαν το σημαντικότερο ρολό σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στη τελευταία φάση.