H wild card των 800.000 ευρώ γεννά υποχρεώσεις

Υπό νορμάλ αγωνιστικές συνθήκες η Εθνική ΔΕΝ θα έπρεπε να βρίσκεται στη Σεβίλλη για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Δεν προκριθήκαμε μέσα στα παρκέ (μετά το φιάσκο της Σλοβενίας) και προφανώς πρόκειται για γεγονός που οφείλουμε να μην λησμονούμε.

Τέλος πάντως, βρέθηκε ο τρόπος για να επιβιβαστεί η αποστολή στο αεροπλάνο της Iberia αφού η FIBA έγινε κατά 800.000 ευρώ πλουσιότερη από ελληνική εταιρία που ανέλαβε να πληρώσει το κόστος της wild card. Είναι ένα ταξίδι που έχει πληρωθεί ήδη ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ, έστω και αν τα χρήματα προήλθαν από την ιδιωτική πρωτοβουλία όπως διατείνεται η ΕΟΚ.

Δεν έχει καμία σημασία. Η Εθνική οφείλει να αποδείξει στα γήπεδα της Ισπανίας (αρχής γενομένης από τη γοητευτική Ανδαλουσία) ότι άξιζαν και ο κόπος της προετοιμασίας και ο….τρόπος της wild card. Φανταστείτε να αποτύχουμε και πάλι οικτρά…Οι πάντες θα έχουν κάτι να πουν (και δικαίως) ότι το ελληνικό μπάσκετ δεν άξιζε τη συμμετοχή και ότι κακώς πληρώσαμε για να αποκτήσουμε το δικαίωμα που χάσαμε μέσα στις τέσσερις γραμμές.

Υπό αυτήν την έννοια δεν αποκλείεται το γεγονός να φορτώνει με μία έξτρα πίεση τις πλάτες των παικτών και του (νέου) προπονητή. Σίγουρα δεν υπάρχουν προσδοκίες για μετάλλιο και ο πήχης έχει τοποθετηθεί χαμηλά, ωστόσο, επειδή ακριβώς μιλάμε για την επίσημη αγαπημένη των δύο ευρωπαϊκών τίτλων και του παρολίγον παγκόσμιου, ο συμβιβασμός με μία ακόμη αποτυχία δεν θα είναι εύκολος.

Ετσι όπως είναι διαμορφωμένα τα πράγματα με το format του τουρνουά, επιτυχία θα θεωρηθεί η είσοδος στην οκτάδα, τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Για να επιτευχθεί όμως κάτι τέτοιο, η Εθνική πρέπει να πάρει το πρώτο νοκ-άουτ ματς στο οποίο θα έχει αντίπαλο ομάδα από τον όμιλο της Ισπανίας (ας ελπίσουμε όχι τη “ρόχα” που μοιάζει αχτύπητη μέσα στην έδρα της).

Ο Giannis που πιθανόν βιάστηκε

Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι τα περισσότερα μάτια από αυτά που θα παρακολουθούν τα παιχνίδια της Εθνικής θα είναι καρφωμένα πάνω στον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Αλλοίμονο. Πρόκειται για κάτι πολύ φρέσκο, πολύ ελπιδοφόρο και πολύ ιδιαίτερο που στην Ευρώπη δεν το έχουμε ακόμα απολαύσει όσο θα θέλαμε.

Ο Γιάννης δεν το σκέφτηκε στιγμή να ενσωματωθεί, σε αντίθεση με τον Κουφό που έκλεισε την πόρτα με τρόπο που μύρισε αγένεια και αχαριστία. Μήπως όμως θα έπρεπε και ο άσος των Μπακς να πνίξει για ένα καλοκαίρι την επιθυμία του και να αφηνόταν στα έμπειρα χέρια της ομάδας του που εν μέσω θέρους θα εξασφάλιζαν την περαιτέρω αγωνιστική του βελτίωση μέσω της εντατικής δουλειάς;

Ο χρόνος θα δείξει. Η λογική λέει πάντως ότι ένας παίκτης που ακόμα πλάθεται και που ακόμα δεν έχει διαμορφώσει μία ολοκληρωμένη μπασκετική ταυτότητα θα επέλεγε την (εύκολη) επιλογή της παραμονής στην ομάδα του. Ισως ο Γιάννης θα έπρεπε να το κάνει. Δεν το έκανε, ακολουθώντας το συναίσθημα και όχι την ψυχρή μπασκετική λογική.