Η γνωστή ΑΕΚ
Ο Άκης Γεωργίου γράφει για την ΑΕΚ που έβγαλε μια απ’ τα ίδια στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ, είδε ξανά το υπέρ της σκορ να ανατρέπεται και με τον ίδιο αρνητικό πρωταγωνιστή με τον αγώνα της κανονικής διάρκειας στο ίδιο γήπεδο (τον Σοϊλέδη).
Μια χρονιά αρκετά περίεργη, ολοκληρώνεται όπως ήταν εξ αρχής λογικό να συμβεί. Ήρθε και ο τραυματισμός του Μάνταλου, έφερε τον Βάργκας ξανά στην 11άδα, σε μία θέση στην οποία -υποτίθεται ότι- μπορεί να ανταπεξέλθει, έδεσε η κατάσταση. Μια ομάδα που προσπαθούσε να δει τι ακριβώς της φταίει και ενώ έχει τόσους δημιουργικούς παίκτες δεν μπορεί να κάνει νορμάλ επίθεση. Απέναντι σε έναν αντίπαλο, ο οποίος πιθανότατα στο πρώτο ημίχρονο να έκανε περισσότερα λάθη κι από όσα κάνει η ίδια σε κάθε ματς. Γενικότερα άσχημη εικόνα αλλά το πιο δυσάρεστο από όλα είναι πως τα παραπάνω στο σύνολό τους είναι φυσιολογικά και εξηγήσιμα.
Δυσκολίες στην ανάπτυξη, δυσκολίες παντού…
Η ΑΕΚ έχει συνειδητοποιήσει ακόμα και σε μικρότερου βεληνεκούς αντιπάλους ότι για να πετύχει σε ένα παιχνίδι πρέπει να το κλέψει. Έτσι έμαθε να κερδίζει, έτσι κέρδισε μέχρι σήμερα. Ακόμα και στο ματς με τον Πανθρακικό που σκόραρε τρεις φορές στο πρώτο τέταρτο, ταλαιπωρούσε και ταλαιπώρησε μέχρι να λήξει το ματς χωρίς να καταφέρει να σκοράρει ξανά. Σχεδόν ούτε καν να απειλήσει. Συνεπώς είναι λίγο οξύμωρο να αναζητείται η απάντηση στο γιατί η ομάδα δεν μπορεί να ελέγξει ένα ματς, να δημιουργήσει και να απειλήσει.
ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΑΔΕΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ
Τα περισσότερα παιδιά άδειασαν, κάποια άλλα -αποδεδειγμένα πια- δεν μπορούν, υπηρεσιακός είναι ο Στέλιος Μανωλάς που περιμένει πώς και πώς να επιστρέψει στην Κ20 αφού προπονητής δεν υπάρχει, και γενικότερα υπάρχει ένα σκάσιμο που μόνο καλό δεν κάνει. Ήρθε και η ιστορία στο τέλος με τις αποβολές και τις μπουνιές και η κατάσταση γίνεται ακόμα δυσκολότερη αφού αν γίνει Τελικός ο Μπαρμπόσα χαιρετάει, ο Μάνταλος είναι τραυματίας και κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί με τον Τζιμπούρ.
ΤΟ ΜΑΤΣ
Η ΑΕΚ μπήκε πιο δυνατά στο γήπεδο της Τούμπας στη χθεσινή αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ. Οι «κιτρινόμαυροι» βρήκαν ευκαιρία στο 3ο μόλις λεπτό με μια σέντρα του Ράφικ Τζιμπούρ από αριστερά στον Ρόναλντ Βάργκας, ωστόσο ο τελευταίος δεν κατάφερε να βρει τη μπάλα όπως θα ήθελε για να απειλήσει τον Γλύκο. Όσο η ώρα περνούσε η ΑΕΚ έχανε μέτρα παρότι και ο ΠΑΟΚ ήταν αρκετά νευρικός και με πολλά λάθη σε όλες τις γραμμές του.
ΔΟΘΗΚΕ ΠΕΝΑΛΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΡΕ ΠΙΣΩ Ο ΕΠΟΠΤΗΣ
Το ματς -στο οποίο υπήρχε ήδη αρκετό νεύρο- πήγε στα… κόκκινα γύρω στο 17ο λεπτό. Ο Μάνταλος αρχικά έδωσε πέναλτι σε χέρι του Λέοβατς μέσα στην περιοχή του ΠΑΟΚ ωστόσο πήρε πίσω την απόφαση αφού ο βοηθός υπέδειξε τον Χρήστο Αραβίδη σε θέση οφ-σάιντ, ή επιθετικό φάουλ σε κάποιον, ή κάτι που μόνο ο ίδιος αντιλήφθηκε. Η ΑΕΚ έβγαλε δυσκολίες στο να δημιουργήσει από εκεί και πέρα, αλλά απείλησε μέσω ορισμένων στημένων, ένα εκ των οποίων αποτέλεσε τον δρόμο για να ανοίξει το σκορ την καλύτερη δυνατή, για αυτή, στιγμή: Στο φινάλε του ημιχρόνου με τον Γιάκομπ Γιόχανσον.
ΣΠΑΤΑΛΗΣΕ ΤΟ ΜΑΤΣ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΚΑΤΣΕ ΕΥΝΟΪΚΑ
Στο δεύτερο ημίχρονο (όχι ότι στο πρώτο η εικόνα ήταν καλύτερη) η ΑΕΚ βγήκε από τα αποδυτήρια ασύνδετη αναζητώντας τον προσανατολισμό μέσα στο γήπεδο, χωρίς να διαχειρίζεται την κατάσταση, ούτε όμως να δημιουργεί κίνδυνο για τον ΠΑΟΚ. Παρά το γεγονός ότι το ματς της έκατσε ευνοϊκά και πήρε το προβάδισμα την καλύτερη δυνατή στιγμή στο πρώτο μέρος, το σπατάλησε -τη χειρότερη δυνατή στιγμή- στο δεύτερο, στο 61’.
Λίγο μετά το 80’, οι «κιτρινόμαυροι» πρόλαβαν να χάσουν κιόλας το ματς, όταν ο Σοϊλέδης δεν πρόλαβε να πάει στον Μυστακίδη με τον τελευταίο να κρεμάει τον Μπαρόχα και να εξανεμίζει τις ελπίδες της ΑΕΚ για να φύγει με καλό αποτέλεσμα από το γήπεδο της Τούμπας.
Δεν άξιζε κάτι, δεν πήρε τίποτα
Σε γενικές γραμμές, όταν βρίσκεις αυτό τον ΠΑΟΚ στην άδεια Τούμπα, προηγείσαι στο τέλος του πρώτου μέρους και καταφέρνεις να χάσεις με ανατροπή, τότε πρέπει να ξεχειλίζεις από αυτογνωσία και να αντιλαμβάνεσαι ότι δεν δικαιούσαι απολύτως τίποτα. Μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος, δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα, οπότε σε πρώτη φάση η ΑΕΚ περιμένει και προσεύχεται ενόψει συνέχειας, ειδικά τώρα που είναι και αποδεκατισμένη. Το καλοκαίρι όμως θα είναι τα πάντα στο χέρι της, γιατί η αλήθεια είναι πως δεν αντέχεται άλλη τέτοια χρονιά…
Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΣΟΪΛΕΔΗΣ
Όπως στον αγώνα του πρωταθλήματος, έτσι και στο ματς των πλέι-οφ στην Τούμπα ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και στην ΑΕΚ, ο Άρης Σοϊλέδης ήταν ο μοιραίος παίκτης της «Ένωσης». Στο πρώτο ματς έκανε το πέναλτι στον Τζιόλη και έβαλε τον ΠΑΟΚ στο παιχνίδι, ενώ χθες έχασε αδικαιολόγητα τον Μυστακίδη ο οποίος κρέμασε τον -κοντό- Μπαρόχα και έστειλε την ΑΕΚ στο καναβάτσο. Δύσκολα θα συνεχίσει να βρίσκεται στην ομάδα και τη νέα σεζόν ο αριστερός μπακ της «Ένωσης» και όχι αδίκως.
ΤΟ… ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΖΑΒΕΛΛΑΣ
Για να επικοινωνείς συνέχεια ότι είσαι αδικημένος, πρέπει πρώτα να μπορείς να υποστηρίξεις ότι πάνω από όλα την αδικία δεν τη γουστάρεις. Και όταν δε γουστάρεις την αδικία, δε γίνεται να την προκαλείς. Ο τρόπος με τον οποίο πήρε ο Τζαβέλλας την κάρτα του Τζιμπούρ, μόνο άνθρωπο που δε γουστάρει να παραπλανήσει για να κερδίσει διαιτητική απόφαση δε δείχνει. Πόνταρε στην κακή φήμη του Τζιμπούρ, τον χτύπησε και έπεσε κάτω προσποιούμενος ότι το χτύπημα το δέχτηκε αυτός. Αν συνέβαινε αντίθετα, ενδεχομένως να ακολουθούσαν μακεδονοβυρωνιώτικες εξάρσεις και αναρτήσεις, συνέβη στην ευθεία, όλα καλά.
Φυσικά δεν συμψηφίζω τον Τζαβέλλα και τα νεύρα στο ματς με τον Τζιμπούρ και τα όσα ακολούθησαν αφού συζητάμε τα αυτονόητα όταν μιλάμε για επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που έχουν υποχρέωση να συγκρατηθούν. Απλά να μη συγχέουμε ποιος διαμαρτύρεται και γιατί, αφού με το πέρασμα των ετών γίνονται όλα αχταρμάς στη μνήμη. Π.χ. άλλο ο Νικολαϊδης που διαμαρτυρόταν για τις αδικίες αλλά το παραδέχτηκε πρώτος όταν σκόραρε με το χέρι και άλλο ο Τζαβέλλας (και ο κάθε Τζαβέλλας) που τα Σαββατοκύριακα διαμαρτύρονται και τις Τετάρτες θεωρούν μέρος του παιχνιδιού να «κλέψουν» τον αντίπαλο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
