Η ιστορική ευκαιρία του ΠΑΟΚ
Αν το ματς έληγε στο πρώτο ημίχρονο τα σχόλια θα ήταν του τύπου: "Ιβάν, μας φόρτωσες το παλτό τον Στοχ", "Ούτε φάση δεν κάναμε", "Αυτός ο Στέφενς πότε θα καταλάβει ότι δεν πρέπει να παίζει ο Λάζαρ"; Τώρα, μετά το 1-1, τα σχόλια (θα) είναι τα αναμενόμενα: "Είναι κρίμα που ο ΠΑΟΚ θα παίξει χωρίς τον κόσμο του" και αν -ο μη γένοιτο- ο Δικέφαλος μείνει εκτός ομίλων, το βλέπω μπροστά μου: "Σε γεμάτη Τούμπα οι Γερμανοί δεν είχαν τύχη".
Καταρχάς, ας καταλάβουμε για μία φορά πως ο κόσμος δεν παίζει μπάλα. Καλές οι “καυτές” έδρες, αλλά είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι φορές που έδωσαν αποτέλεσμα, ειδικά σε τέτοια -διπλά και υψηλού ρίσκου- παιχνίδια. Με μία πρώτη σκέψη, περισσότερες είναι οι “κηδείες” στις “καυτές” έδρες.
Από κει και πέρα, ας μάθουμε λίγη μπάλα, ή τουλάχιστον ας μάθουμε να παρακολουθούμε λίγη μπάλα χωρίς να μας επηρεάζει η οπαδική αντικειμενικότητα (ελληνικό φρούτο). Ο ΠΑΟΚ του Γκελζενκίρχεν ήταν κακός. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα. Μία καλή απόδοση 15-20 λεπτών, η οποία περιλάμβανε κράτημα μπάλας ώστε να πέσει η κατοχή κάτω του 69%-31% και ανέβασμα προς την περιοχή της Σάλκε. Τίποτα περισσότερο. Και αυτά γιατί ο Στέφενς έβαλε τον Αθανασιάδη που πάτησε περισσότερο περιοχή και κράτησε μέσα τον Στοχ που μπορεί να ήταν κακός στο πρώτο μέρος και να άφηνε τον καημένο τον Λίνο μόνο με δύο και τρεις παίκτες στην αριστερή πλευρά, είναι όμως ο παίκτης που θέλει μία φάση για να στην κάνει γκολ και την έκανε.
Ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, ήταν ο ΠΑΟΚ που είδαμε κόντρα στη Μέταλιστ. Και στα δύο παιχνίδια. Με τη μόνη διαφορά πως ο Δικέφαλος είχε συν ένα παίκτη (Στοχ) που έχει την ικανότητα με μία φάση να σου πάρει παιχνίδι. Μεταξύ μας, όμως, ποιον νοιάζει αν ο ΠΑΟΚ ήταν μέτριος έως κακός στη Γερμανία; Ποιον νοιάζει αν οι παίκτες πρέπει να δουν ξανά και ξανά το πρώτο ημίχρονο για να μην το επαναλάβουν; Μόνο τον Στέφενς.
Τούτη τη στιγμή άπαντες χαίρονται τη στιγμή, χαίρονται την προοπτική πρόκρισης στους ομίλους του Champions League, ζουν με την προοπτική μεταγραφών από τον Σαββίδη με τα χρήματα της UEFA. Ο Ολλανδός προπονητής έχει το δύσκολο έργο να συμμαζέψει την ομάδα και να παρουσιάσει στη ρεβάνς ένα σύνολο που θα ολοκληρώσει το έργο. Ο επαναληπτικός στην άδεια Τούμπα είναι δύο φορές πιο δύσκολος από το χθεσινό παιχνίδι. Οι παίκτες θα παίζουν με το “γιατί να μην είναι ο κόσμος μαζί μας”, οι φίλαθλοι θα σκέφτονται “ποιοι μαλάκες κάνουν κακό στον ΠΑΟΚ και μας αφήνουν εκτός γηπέδου”, ο Στέφενς θα προσπαθεί να κρατήσει τους πάντες προσγειωμένους και ο Ιβάν Σαββίδης θα σκέφτεται την επόμενη συνέντευξη Τύπου όπου -με τους ομίλους εξασφαλισμένους- θα μιλήσει για Ντρογκμπά και Ροναλντίνιο. Και που ξέρετε, μπορεί να έχει κάποιον από τους δύο δίπλα του.
ΥΓ: Ο ΠΑΟΚ έχει ιστορική ευκαιρία να αλλάξει τον χάρτη του ελληνικού ποδοσφαίρου και με τα χρήματα που θα πάρει από το Champions League να γίνει η ομάδα που θα έρθει τα επόμενα χρόνια. Ο Ολυμπιακός και συγκεκριμένα ο Βαγγέλης Μαρινάκης θα δει τα δύσκολα, αφού είχε καλομάθει στη συμμετοχή στους ομίλους χωρίς… παρέα. Και τα δύσκολα είναι μεταγραφές χωρίς το 100% των χρημάτων της UEFA, μεταγραφές χωρίς τα χρήματα από πωλήσεις.
ΥΓ2: Ολα τα παραπάνω είναι κλισέ, έπεσα κι εγώ στην παγίδα. Ε,τότε ας επικεντρωθούμε όλοι στους λίγους βλάκες που αφήνουν τον κόσμο εκτός Τούμπας. Αυτοί οι λίγοι που θα είναι πρώτοι στο αεροδρόμιο όταν φτάσει η αποστολή και θα φωνάζουν “ΠΑΟΚ αφού”. Αφού είστε ηλίθιοι.
ΥΓ3: Σκεφτείτε πρόκριση ΠΑΟΚ στους ομίλους και πρώτο ματς στην Τούμπα με Μπαρτσελόνα. Χωρίς κόσμο. Τίποτε άλλο.
ΥΓ3: Μία ήττα στα τελευταία 12 εκτός έδρας ευρωπαϊκά παιχνίδια. Ναι, ο ΠΑΟΚ των τελευταίων ετών έχει αλλάξει σελίδα.
Διαβάστε ακόμη:
