Η κληρονομιά ενός λαμπρού μέλλοντος

Το έπος του 2004, με τις αντιληπτικές ικανότητες που διαθέτουμε εν έτει 2012, προσέφερε κάτι παραπάνω από στιγμιαίες χαρές. Ενέταξε την Ελλάδα στον ποδοσφαιρικό χάρτη με πιο επιβλητικό τρόπο από κάθε διασυλλογικό κατόρθωμα κι έστρωσε με “ροδοπέταλα” την πορεία για τη συνέχεια. Η Εθνική ομάδα ανέβηκε επίπεδο και πρακτικά, αφού η κληρωτίδα των προκριματικών μεγάλων διοργανώσεων της φερόταν με την ίδια ευγένεια που θα επιδείκνυε ένας μπάτλερ σε ένα πολυτελές φοντί πάρτι.

Τουναντίον, εμείς δεν αντιμετωπίσαμε ως οφείλαμε εκείνη τη μοναδική ευκαιρία. Εάν εξαιρέσουμε το οικονομικό σκέλος, όπου η ΕΠΟ, είτε από υποχρέωση στο ρόλο που υπηρετεί, είτε από την εντυπωμένη φιλαργυρία στο DNA του νεοέλληνα, συμπεριφέρθηκε όπως κάθε σύγχρονη ποδοσφαιρική ομοσπονδία, συνάπτοντας χορηγικές συμφωνίες που την αποκατέστησαν οικονομικά και διασφάλισαν το άμεσο μέλλον της, σε όλα τα άλλα επίπεδα, χάσαμε κάθε λεωφορείο της γραμμής.

Παρότι δεν βοηθήσαμε τους εαυτούς μας και δεν αξιοποιήσαμε τη διάκριση στην Πορτογαλία για να βελτιώσουμε το ποδόσφαιρό μας, υπάρχουν κάποιες “φυσικές επιλογές” που είναι αναπόφευκτο ότι θα αγγίξουν ακόμα και τη χώρα της παράγκας και των αδειοδοτήσεων.

Μία εξ αυτών, την παρακολουθήσαμε στην προκριματική και τελική φάση του Euro 2012. Ονομάζεται ποιότητα και διακατέχει αξιοσέβαστο αριθμό Ελλήνων αμυντικών. Οι εποχές Δομάζου και Δεληκάρη έχουν περάσει ανεπιστρεπτί για το μέσο Έλληνα ποδοσφαιριστή, με το αρχέτυπο να αλλάζει και τα μοντέρνα δεδομένα να επιτάσσουν έναν σκανδιναβικού τύπου αθλητή, που βασίζεται στην προπόνηση και στη δουλειά, παρά στην τεχνική κατάρτιση. Αυτή η ικανότητα του… προϊόντος “Έλληνας ποδοσφαιριστής” απέφερε ένα Euro (προφανώς τα… ψυχικά προσόντα συνθέτουν διαφορετική συζήτηση), πριν 8 χρόνια, αυτήν την ικανότητα ανέπτυξαν ποδοσφαιριστές όπως οι Αβραάμ και Κυριάκος Παπαδόπουλος, Σωκράτης Παπασταθόπουλος και Βασίλης Τοροσίδης, προσφέροντας στο Φερνάντο Σάντος και στους μελλοντικούς προπονητές της Εθνικής ομάδας εχέγγυο εμπιστοσύνης για τον ανασταλτικό τομέα.

Η νέα γενιά, πάντως, περιλαμβάνει και ποδοσφαιριστές που μπορούν να επιδείξουν μία ντρίμπλα παραπάνω, ένα φαλτσαριστό σουτ και μία κάθετη μπαλιά αλά Αντρέα Πίρλο. Σωτήρης Νίνης, Γιάννης Φετφατζίδης, Κώστας Φορτούνης και Παναγιώτης Βλαχοδήμος είναι ορισμένοι από τους Έλληνες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά, έχοντας πίσω τους την ασφάλεια της εύρυθμης αμυντικής λειτουργίας.

Για να λειτουργήσει αυτό το μείγμα, απαιτείται και μαγιά. Ακριβώς αυτή που προέκυψε στο παιχνίδι με τη Ρωσία. Με τη “γενιά του 2004” σχεδόν να έχει αφανιστεί από το στενό κύκλο της Εθνικής ομάδας ελέω ηλικίας, το ελπιδοφόρο σύνολο που θα σχηματίσει τον κορμό της στα επόμενα χρόνια χρειαζόταν ένα σημείο αναφοράς. Η νίκη της Βαρσοβίας και μάλιστα με σημαδιακό σκόρερ, το Γιώργο Καραγκούνη, είναι -επιβάλλεται να είναι- η βάση για τις μελλοντικές επιτυχίες.

Περισσότερο κι από τους άπειρους συμβολισμούς που αποκτά η πιθανή διασταύρωση με τη Γερμανία στα προημιτελικά του Euro, αληθινή ποδοσφαιρική σημασία αποτυπώνεται μόνο στην εκμετάλλευση των νέων δεδομένων του ελληνικού ποδοσφαίρου, με γνώμονα την Εθνική ομάδα. Το ντόπιο ταλέντο θα αναβαθμιστεί στην καθεστηκυία τάξη μετά τις εγχώριες εξελίξεις, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που πλήττει του συλλόγους. Οι νεαροί Έλληνες ποδοσφαιριστές θα ανατρέψουν τις “καραβιές” αλλοδαπών παικτών, αμφιβόλου ποιότητας και γλίσχρης προσφοράς, και με τις σωστές κινήσεις -αυτές που δεν έγιναν προ μερικών ετών-, η γαλανόλευκη θα μονιμοποιήσει την παρουσία της στο… ασανσέρ μεταξύ του πρώτου και του δευτέρου ορόφου του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.

ΥΓ: Επ’ ευκαιρίας της αναφοράς του συντελεστή της Εθνικής Ελλάδας, για την επόμενη κατάταξη, η οποία θα εκδοθεί το Νοέμβριο του 2013 και θα χρησιμοποιηθεί για την κλήρωση του Euro 2016 στη Γαλλία (όπου θα προκριθούν 24 ομάδες), θα ληφθούν υπ’ όψιν τα προκριματικά κι η τελική φάση του Μουντιάλ 2010, τα προκριματικά κι η τελική φάση του Euro 2012 και τα προκριματικά του Μουντιάλ 2014, όπου η χώρα μας καλείται να αντιμετωπίσει Σλοβακία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Λιθουανία, Λετονία και Λίχτενσταϊν.

Όπερ σημαίνει, “σβήνεται” από τα κατάστιχα η όχι και τόσο καλή συγκομιδή των προκριματικών και της τελικής φάσης του Euro 2008 (που υπολογίστηκε στις προηγούμενες κληρώσεις), ενώ η συγκομιδή των προκριματικών και της τελικής φάσης του Euro 2012 και των προκριματικών του Μουντιάλ 2014 θα διαθέτουν διπλάσια υπολογιστική βαρύτητα στο συνολικό συντελεστή (επειδή θα είναι πιο πρόσφατες από τα προκριματικά και την τελική φάση του Μουντιάλ 2010).

Με λίγα λόγια, η αήττητη πορεία στα προκριματικά κι η άκρως θετική πορεία στην τελική φάση της διοργάνωσης σε Πολωνία κι Ουκρανία τοποθέτησε τα θεμέλια για εξαιρετικές κληρώσεις σε Euro 2016 και Μουντιάλ 2018, αλλά φυσικά και για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας, εάν η “γενιά του 2012” σταθεί στο ύψος των περιστάσεων από το Σεπτέμβριο που αρχίζουν τα προκριματικά.