Η κόντρα των αταίριαστων

No one is bigger than the game, λένε οι Αμερικανοί. Και τί ξέρουν αυτοί; Για να μαθαίνουν οι γιάνκηδες: We know lots of guys that are bigger than the game. Αt least they are trying to (συγνώμη αν τα αγγλικά θυμίζουν περισσότερο Αλέξη Τσίπρα παρά Ντέιβιντ Στερν).

Το ευχάριστο είναι ότι δεν κρύβονται πια όλοι εκείνοι που πιστεύουν πως από τις σταυρωτές του Σπανούλη ή τα τρίποντα του Διαμαντίδη, ο εγωϊσμός τους, η αλαζονεία τους πρέπει να στέκονται πιο ψηλά.

Προσπάθησαν φιλότιμα να τινάξουν στον αέρα μία σειρά τελικών η οποία, κατά την ταπεινή μας άποψη, δεν έπρεπε να ξεκινήσει. Σε πείσμα όμως των περισσοτέρων, οι πραγματικοί πρωταγωνιστές παίκτες, προπονητές, φίλαθλοι ακόμα και οι διαιτητές, συνέχισαν και μέσα από τους καπνούς των φλογισμένων …νεροπίστολων από τους παράγοντες, στις 19.00 μέχρι τις 21.00 θα μας προσφέρουν έναν από τους καλύτερους αγώνες της ιστορίας.

Μία απόλυτη κόντρα των πιο αταίριαστων αντιπάλων. Από την μια ο πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός, με ένα τσούρμο πιτσιρικάδες, που αναζητά το πρώτο πρωτάθλημα από το 1997 και από την άλλη ο πρωταθλητής Ελλάδας Παναθηναϊκός που θέλει με την πιο έμπειρη ομάδα να κλείσει έναν κύκλο με το 10ο σερί πρωτάθλημα.

Είναι τόσο διαφορετικοί οι αντίπαλοι που σε αποτρέπουν να δώσεις προβάδισμα.

Σύμφωνοι ο Ολυμπιακός έχει παίξει καλύτερα στους τελικούς, μπορούσε να έχει τελειώσει την σειρά στο ΟΑΚΑ μόνο που δεν το έκανε. Και δεν το έκανε διότι απέναντί του έχει έναν Παναθηναϊκός που συνεχίζει να μην παίζει καλά, διαθέτει όμως πολύ καλύτερες μονάδες και πείρα από τέτοιους αγώνες.

Πείρα; Well, η σημερινή αναμέτρηση είναι τόσο ιδιαίτερη ώστε κάνεις δεν την έχει βιώσει στο παρελθόν διότι ποτέ ο Παναθηναϊκός επί Ομπράντοβιτς δεν διεκδίκησε πρωτάθλημα σε πέμπτο αγώνα στην έδρα αντιπάλου ενώ ο Ολυμπιακός δεν κλήθηκε μετά το 1999 να υπερασπιστεί το ΣΕΦ σε έναν πέμπτο τελικό.

Ο Παναθηναϊκός θέλει να πάει όπως το 1999 όταν πήρε το πρωτάθλημα στην έδρα του Ολυμπιακού με ήρωες τον Ράτζα, τον Τζεντίλε και τον Οικονόμου. Ο Ολυμπιακός επιθυμεί ένα νέο 1996 με το επικό 73-38 επί του τότε πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκού.

Τίποτε όμως δεν θυμίζει εκείνες τις εποχές και μία σύνδεση που πήγε να γίνει την βούλιαξε η…Βουλιαγμένη. Το 1999 η ομάδα πόλο του Ολυμπιακού είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα μία ημέρα πριν από τον πέμπτο τελικό κάνοντας τον γύρο του θριάμβου μπροστά και από τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Η σύμπτωση δεν επαναλήφθηκε.

Δεν μπορεί όμως ένα τέτοιο παιχνίδι να είναι μία συρραφή συμπτώσεων. Δεν γίνεται ο ενθουσιασμός του ενός, η πείρα του άλλου να βρεθούν σε δεύτερη μοίρα.

Ο Ολυμπιακός είναι αυτός που γνωρίζουμε άριστα τί θα πράξει. Θα τρέξει, θα προσπαθήσει να ανοίξει τον ρυθμό, να βάλει τα ελεύθερα σουτ, να πάρει το ριμπάουντ και να κρατήσει τους Ντόρσεϊ –Χάινς μακριά από τα φάουλ.

Το ερώτημα είναι πόσο θα βαρύνει το άγχος τους νεανικούς ώμους των παικτών του Ντούντα.

Ο Παναθηναϊκός από την άλλη έχει…κόσμο να περιμένει να εμφανιστεί. Ο Σμιθ, ο Σάτο και ο Τσαρτσαρής λογικά θα είναι οι πρώτοι που θα πρέπει να προσφέρουν κάτι περισσότερο. Περιμένουν παροπλισμένοι ο Μάριτς με τον Λόγκαν αν το παιχνίδι χρειαστεί ψηλό για πικ εν ρολ ή κοντό για τρέξιμο.

Δεν περιλαμβάνουμε τον Καλάθη διότι ο νεαρός καταρχάς παίζει την καλύτερη άμυνα στον Σπανούλη (με τις βοήθειες πάντα) και η ομάδα του δεν φροντίζει έως τώρα να τον βγάλει από τις παγίδες του Ολυμπιακού.

Μέχρι τώρα ο Ολυμπιακός παίζει καλύτερα αλλά δεν έχει καταφέρει, με εξαίρεση τον τρίτο τελικό, να μετουσιώσει τις διάφορες του σε εύκολη νίκη.

Μέχρι τώρα ο Παναθηναϊκός φαίνεται να πηγαίνει ασθμαίνοντας, περισσότερο περιμένει τον άπειρο αντίπαλό του να κάνει το λάθος αλλά ακόμα δεν έχει κάνει στους τελικούς ένα μεγάλο παιχνίδι. Φέτος είναι λίγα τα παιχνίδια όπου οι πράσινοι έχουν παίξει ανάλογα με την αξία του ρόστερ τους και συνήθως τα κάνουν εκτός έδρας(Κάουνας, Μιλάνο, Τελ Αβιβ).

Όμως, όμως, οι δυνάμεις τους δεν γνωρίζουμε αν είναι αρκετές και για τα 40 λεπτά μπασκετικού πόλεμου.

Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα είναι ωραία για έναν αγώνα που ότι κι αν συμβεί θα έχουμε να λέμε στα παιδιά μας είτε ότι «θυμάμαι την χρονιά που μια ομάδα πιτσιρικάδων με τον Ολυμπιακό πήρε το πρωτάθλημα Ελλάδας ανατρέποντας όλα τα προγνωστικά» είτε ότι « θυμάμαι την χρονιά που έκλεισε ο κύκλος μίας τεράστιας ομάδας του Παναθηναϊκού με μεγάλους παίκτες, με πρωτάθλημα στην έδρα του αιωνίου αντιπάλου».

Δυστυχώς για τους άλλους που θέλουν να πρωταγωνιστήσουν, η ιστορία δεν θα τους περιλαμβάνει γιατί όλα όσα λένε στα αυτιά μας ηχούν ως ένα μακρόσυρτο μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, μπλα.

Διαβάστε ακόμη:

Χωρίς Δ. Γιαννακόπουλο στο ΣΕΦ ο Παναθηναϊκός

Ντούντα: “Θα το πάρουμε!”