Η παρακμή
. Τι κι αν δεν έχει κερδίσει ποτέ σε 30 εκτός έδρας ματς σε αυτή τη διοργάνωση; Ο Ολυμπιακός του Τροντ Σόλιντ είναι αήττητος και στα δύο εκτός έδρας εφετινά παιχνίδια του. Ορθιος έμεινε στο Ντανιέτσκ, όρθιος έφυγε κι από τη Ρώμη… Εφέτος ο ευρω-θρύλος πληρώνει την ανικανότητά του να
μαζέψει βαθμούς στο «Γ. Καραϊσκάκης».
Αυτή είναι η πληγή του Ολυμπιακού, ωστόσο αυτή είναι και πιο εύκολη να γιατρευτεί. Θεωρητικά πάντα. Αλλά αυτή είναι η δύναμή μας. Η θεωρία. Εκεί σκίζουμε. Εκεί έχουμε όλοι πτυχία. Καίσαρας στη Ρώμη ο
Ολυμπιακός προτάσσεται σε δύο πρωτοσέλιδα τονίζοντας το γκολ του Ζούλιο Σέζαρ. Ενώ ο διαγραφόμενος (εκτός κι αν συμβεί κάποιο ποδοσφαιρικό θαύμα) αποκλεισμός των νταμπλούχων Ελλάδας από τη συνέχεια του Τσάμπιονς Λιγκ
χρεώνεται στην εντός έδρας ήττα από τη Ρόμα στο «Γ. Καραϊσκάκης» πριν από δύο εβδομάδες. Αλήθεια; Για χάρη της συζήτησης ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα μαγικό ραβδάκι και δίνουμε εκείνη τη νίκη στον Ολυμπιακό. Παίρνει τους τρεις βαθμούς και φτάνει στους 5, ενώ η Ρόμα τους χάνει και πέφτει στους 4. Οι ερυθρόλευκοι ταξιδεύουν στη Βαλένθια και μετά υποδέχονται τη Σαχτάρ, ενώ η Ρόμα ταξιδεύει στο Ντανιέτσκ και την τελευταία αγωνιστική φιλοξενεί τις Νυχτερίδες στην Αιώνια Πόλη.
Φανταστείτε το πανηγυρικό κλίμα που θα επικρατούσε. Ο Ολυμπιακός είναι δεύτερος στον όμιλό του «αγκαλιά» με την πρόκριση. Πόσοι αλήθεια, θα στοιχημάτιζαν υπέρ του; Ότι παρουσιάζοντας αυτή την εικόνα θα κατάφερνε να προκριθεί. Ακόμη και αν είχε νικήσει τη Ρόμα…
Στο «Ολίμπικο» ο Ολυμπιακός βρέθηκε αγκαλιά με τη νίκη. Την πρώτη του σε 30 εξόδους στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ωστόσο (πάλι) δεν τα κατάφερε. Και πως να τα καταφέρει όταν εκτός από το γκολ έχει απειλήσει (πραγματικά) τη Ρόμα όλη κι όλη μια φορά με το πλασέ του Ριβάλντο στα πρώτα λεπτά; Οταν ο Κωνσταντίνου είναι απομονωμένος κι αποκομμένος απ’ όλη την υπόλοιπη ομάδα. Οταν με την αλλαγή του Πατσατζόγλου ανεβάζει ακόμη περισσότερο τη Ρόμα επιτρέποντάς της να κάνει παιχνίδι έξω από την περιοχή του Νικοπολίδη, ο οποίος σημειωτέον κράτησε το μηδέν αποκρούοντας πέναλτι του Τότι στα μισά του πρώτου ημιχρόνου. Με ποια (ποδοσφαιρική) λογική θα δικαιούνταν αυτός ο Ολυμπιακός να περάσει; Με καμία. Ούτε καν με αυτή της έκπληξης. Γιατί ακόμη κι η έκπληξη για να γίνει πρέπει να κυνηγήσεις την τύχη σου στην επίθεση, κι όχι μόνο στην άμυνα ελπίζοντας ότι θα έχεις τον τερματοφύλακά σου σε καλή ημέρα.
Σε αντίθεση με το ματς του Ντανιέτσκ ο Ολυμπιακός βελτιώθηκε σε κάποια πράγματα. Κράτησε την μπάλα περισσότερο στα πόδια του, αλλά δεν είχε ούτε ιδέες, ούτε δυνάμεις από ένα σημείο και μετά. Και χωρίς αυτά, μοιραία θα έρθει το… κακό, όπως και έγινε. Ο Ολυμπιακός του Τροντ Σόλιντ έχει μαζέψει έξι βαθμούς σε 10 ματς του Τσάμπιονς Λιγκ. Ακόμη κι αν νικήσει τη Σαχτάρ που είναι πια το ζητούμενο για να συνεχίσει στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και – μαζί με τους περυσινούς βαθμούς – φτάσει τους 9, δεν θα του έφταναν να περάσει στην επόμενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ εφέτος… Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο να καταδείξει την παρακμή του… «ρωμαλέου» (όπως πανηγύρισε ένα άλλο πρωτοσέλιδο τον βαθμό της ισοπαλίας στη Ρώμη) αυτοκράτορα…
