Η πληγή των στημένων
Αν τα δύο τέρματα του Πανθρακικού είχαν σημειωθεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και όχι τόσο εύκολα με κεφαλιές μέσα από τη μεγάλη περιοχή, αν ήταν αποτέλεσμα κόντρα επίθεσης και όχι σε φάσεις με προδιαγραφές στημένης μπάλας και υπεράριθμα πράσινα κορμιά, μπορεί σήμερα να συζητούσαμε για τους συνήθεις υπόπτους στο ανασταλτικό κομμάτι ευθύνης της μεσοεπιθετικής γραμμής, δηλαδή για τον Μέντες με ολίγη από Ζέκα.
Όχι όμως τώρα. Γιατί μπορεί το δοκάρι της ομάδας της Θράκης να ήταν καρμπόν της επίσης χαμένης ευκαιρίας της Βέροιας στο πρόσφατο παιχνίδι της Λεωφόρου, αλλά το γκολ του Ζεκίνια ήταν καρμπόν του γκολ του Αθανασιάδη στην Τούμπα και το γκολ του Ρομέου εικόνα που επαναλαμβάνεται στα αμυντικά στημένα ανεξαρτήτου τελικής έκβασης.
Το να δέχεσαι κόντρα επίθεση, όταν αναλαμβάνεις το σχετικό ρίσκο προσπαθώντας να γεμίσεις την αντίπαλη περιοχή, βγάζοντας περισσότερους παίκτες στην επίθεση, είναι κατανοητό και ανεκτό, αρκεί φυσικά το επιθετικό αποτέλεσμα να είναι τέτοιο που θα υπερκεράσει το αντίτιμο.
Τα στοιχεία προβληματισμού…
Το να δέχεσαι όμως σε τρία από τα οκτώ μέχρι σήμερα παιχνίδια πρωταθλήματος γκολ από αμυντικά στημένα (Πανιώνιος, Βέροια, Πλατανιάς), την ίδια ώρα που τα πολλαπλάσια επιθετικά δεν έχουν προσφέρει ούτε μισό, είναι -αν μη τι άλλο- στοιχείο έντονου προβληματισμού.
Και είναι στοιχείο προβληματισμού γιατί κανείς εκ των τριών αντιπάλων δεν υπερτερούσε σε ψηλά κορμιά. Η αυτοσυγκέντρωση απουσίαζε και ο Στέφανος Καπίνο που έχει μηδενική συμμετοχή σε όλες τις παραπάνω φάσεις. Είναι σαφές ότι ο νεαρός τερματοφύλακας διανύει παρατεταμένη περίοδο αγωνιστικού ντεφορμαρίσματος, ενώ παιχνίδι με το παιχνίδι αδειάζει και ψυχολογικά.
Προϊόν έλλειψης συγκέντρωσης…
Είναι και άτυχος, αφού οι λιγοστές σε βάρος του φάσεις ακουμπούν σχεδόν όλες στα μειονεκτήματα του παιχνιδιού του, με αποτέλεσμα να μένει η εντύπωση πως “ότι πάει μέσα, γράφει”! Το γεγονός ότι δεν διαβάζει έγκαιρα και σωστά φάσεις εναέριας κυκλοφορίας της μπάλας στην περιοχή του, σε συνδυασμό με τις κακές τοποθετήσεις (προϊόν έλλειψης συγκέντρωσης) των κεντρικών αμυντικών, εξελίσσεται σε ανοικτή πληγή και κοστίζει ακριβά.
Σαφώς και είναι θέμα δουλειάς εντός των τειχών, στο “Απήλιον”, ωστόσο χρειάζεται στο μεταξύ ένα ηλεκτροσόκ. Με δεδομένο ότι ακολουθούν δύο παιχνίδια με τον Εργοτέλη, αμφότερα στην Κρήτη και στο δεύτερο, αυτό του κυπέλλου, η διαχείριση λέει “Κοτσόλης κάτω από τα δοκάρια”, ίσως θα ήταν φρόνιμο η αναπλήρωση να γίνει γρηγορότερα.
Το θέμα Καπίνο…
Και ο Καπίνο θα κερδίσει χρόνο ώστε να ηρεμήσει, να δουλέψει και να επιστρέψει πιο δυνατός και οι συμπαίκτες του (τερματοφύλακες και μη) θα αφυπνιστούν. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι το καλοκαίρι στον Παναθηναϊκό εμφανίζονταν πρόθυμοι, προ του οικονομικού αδιεξόδου, να συναινέσουν σε πώληση και του Καρνέζη και του Καπίνο, όντας βέβαιοι ότι υπάρχουν αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις στη θέση.
Και δεν μπορεί να άλλαξε κάτι στο μεταξύ. Εκτός του ότι τους αγώνες με τον Εργοτέλη, ακολουθεί το ντέρμπι των “αιωνίων”, με τον Ολυμπιακό να στηρίζει πολλά στα επιθετικά στημένα…
Διαβάστε ακόμη:
