Η Premiership στη σέντρα

Η Premiership στη σέντρα
Λίγες μόνο ώρες έμειναν μέχρι την έναρξη της Πρέμιερσιπ για την περίοδο 2004-2005. Μετά από 3 μήνες διακοπής, οι 20 ομάδες θα πάρουν και πάλι θέση στους αγωνιστικούς χώρους με στόχο να χαρίσουν και φέτος πλούσιο θέαμα. Ίσως βέβαια πλέον να μην πρόκειται και για το πλέον απρόβλεπτο πρωτάθλημα – όπως ήταν κάποτε – αλλά και πάλι δίκαια θεωρείται το πλέον συναρπαστικό. Ο λόγος για τον οποίο το αγγλικό πρωτάθλημα έχει φανατικούς φίλους είναι ότι λίγα πράγματα θεωρούνται δεδομένα. Τις περισσότερες φορές οι αντίπαλοι ποδοσφαιριστές ξεχνούν σκοπιμότητες και φαβορί και τα δίνουν όλα για 90 λεπτά με στόχο όχι τόσο την νίκη όσο την υπερηφάνεια τους που πληγώνεται περισσότερο όταν απουσιάζουν από το παιχνίδι τους τα στοιχεία της αγωνιστικότητας και του πάθους, παρά όταν γνωρίζουν την ήττα.

Το κακό, αλλά συνάμα και αναμενόμενο φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στο αγγλικό πρωτάθλημα είναι ότι πρόκειται για ένα ακόμα πρωτάθλημα τριών ταχυτήτων. Βέβαια οι αποστάσεις δεν είναι πολύ μεγάλες, ούτε και η νίκη των θεωρητικά μεγάλων είναι δεδομένη απέναντι στις θεωρητικά πιο αδύναμες ομάδες, αλλά μέσα στην διάρκεια των 9 μηνών τα αναμενόμενα φαβορί ξεχωρίζουν από τα αναμενόμενα αουτσάιντερ.

Στις ομάδες της πρώτης ταχύτητας ανήκουν πέντε ομάδες. Άρσεναλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τσέλσι αποτελούν τα φαβορί για την κατάκτηση και αυτού του τίτλου. Η πρωταθλήτρια Άρσεναλ στηρίζεται στην γαλλική παροικία και φαντασία και αποτελεί και πάλι το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο. Δεν ενισχύθηκε αρκετά και μάλιστα πολύ πιθανόν και να αποδυναμωθεί με την απώλεια του Βιειρά, αλλά και πάλι διαθέτει την προσωπικότητα και την ποιότητα για να επιτύχει τους στόχους της. Μόνιμη αδυναμία της η παρουσία της στα ευρωπαϊκά γήπεδα, όπου για μια ακόμα φορά θα δώσει εξετάσεις για το κατά πόσο είναι ικανή να γίνει και μεγάλο ευρωπαϊκό όνομα. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ενισχύθηκε μερικώς και όχι εντυπωσιακά (Σμίθ, Χάιντσε), και έχει ως στόχο να μην επαναλάβει την περσινή χρονιά που την βρήκε στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα. Για την Μάντσεστερ η χρονιά είναι χρονιά-ορόσημο. Ή θα επαναλάβει την κακή περσινή χρονιά που θα επιβεβαιώσει την πτώση της από τον αγγλικό θρόνο ή θα επανέλθει δυναμικά για να αποδείξει ότι ο Άλεξ Φέργκιουσον δεν έγινε τσάμπα σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Τέλος η Τσέλσι αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά πρωταθλήτρια μεταγραφών. Με νέο προπονητή και φρέσκους παίχτες (Ντρογκμπά, Κέζμαν, Ρομπέν) που δεν είναι απαραίτητα τα πρώτα ονόματα όπως αυτά που έφυγαν αλλά δεν απέδωσαν (Βερόν, Κρέσπο, Χάσελμπανκ, Ντεσαγί) αναμένεται και πάλι να φλερτάρει με τον τίτλο. Εδώ και πολλά χρόνια, κάθε τέτοια εποχή, όλοι λένε ότι ίσως ήρθε επιτέλους η ώρα της Τσέλσι. Όμως τα λεφτά του Αμπράμοβιτς και οι ικανότητες του Μουρίνιο ίσως και πάλι να αποδειχτούν ανεπαρκή. Αυτό που χρειάζεται για να κατακτήσει κανείς την Πρέμιερσιπ είναι εμπειρία και η Τσέλσι ίσως δεν είναι ακόμα έτοιμη από αυτή την άποψη.

Σφήνα σε αυτούς τους τρεις θα προσπαθήσουν για μια ακόμα φορά να μπουν η Λίβερπουλ και η Νιούκαστλ. Η ομάδα του μεγάλου λιμανιού αποφάσισε φέτος να αλλάξει κόουτς και με τον Μπενίτεθ στον πάγκο θα προσπαθήσει να κάνει το κάτι παραπάνω, που εδώ που τα λέμε θα είναι η δεύτερη ή τρίτη θέση. Ο Ράφα έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να επιφέρει ανατροπές (πρωταθλήματα με Βαλένθια) και ίσως να αποδειχθεί μεγάλο ατού για την Λίβερπουλ. Κατάφερε να κρατήσει τους Όουεν και Τζέραρντ και έχοντας στην διάθεσή του καλούς παίχτες, ίσως να πραγματοποιήσει την έκπληξη. Πάντως και αυτός – όπως και ο Μουρίνιο – θα καταλάβουν σύντομα ότι άλλο το αγγλικό πρωτάθλημα και άλλο οποιοδήποτε άλλο πρωτάθλημα στον κόσμο. Όσον αφορά την Νιούκαστλ, δύσκολα θα επαναλάβει την προπέρσινη επιτυχία. Με τον σερ Μπόμπι Ρόμπσον – τον καλύτερο εδώ και χρόνια Άγγλο προπονητή – να κάθεται για τελευταία χρονιά σε πάγκο ομάδας, ίσως ήρθε η ώρα να δούμε την Νιούκαστλ να μην αντέχει σε τόσο υψηλό συναγωνισμό, παρά τις δύο καλές μεταγραφές της (Κλάιφερτ, Μπατ).

Στις ομάδες της δεύτερης ταχύτητας – δηλαδή τις ομάδες που ίσως ξεχωρίσουν θετικά ή αρνητικά, αλλά το πιο πιθανό είναι να κινηθούν στα γνωστά τους νερά στην μέση της βαθμολογίας – συγκαταλέγονται οι Άστον Βίλα, Μπέρμινχαμ, Τσάρλτον, Φούλαμ, Μίντλεσμπρο, Μπόλτον και Τότεναμ. Η Άστον Βίλα ποντάρει για μια ακόμα χρονιά στον προπονητή της, τον Ντέιβιντ Ο Λίρι. Ο Ο Λίρι είχε κάνει θαύματα με την Λιντς πριν από μερικά χρόνια και πέρυσι έδειξε ότι μπορεί να τα επαναλάβει και με την Βίλα έστω και με λιγότερα χρήματα. Από την μεριά του ο Στιβ Μπρους δείχνει να βαδίζει στα σωστά βήματα και στα χέρια του η Μπέρμινχαμ έχει ξεφύγει από το τελευταίο γκρουπ δυναμικότητας. Φέτος ο Μπρους θα προσπαθήσει να κάνει την ομάδα του και επιθετικά καλύτερη (Γκρόνκγιερ, Χέσκι) και αν τα καταφέρει, το Μπέρμινχαμ θα έχει δύο καλές ομάδες φέτος. Η Τσάρλτον στηρίζεται και αυτή με την σειρά της στον κόουτς της, τον Άλαν Κιέρμπισλι. Χρόνια τώρα το όνομά του ακούγεται ως πιθανού αντικαταστάτη κάθε φορά που μια μεγάλη ομάδα αλλάζει προπονητή. Αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι μια και οι ικανότητές του είναι αδιαμφισβήτητες. Χωρίς αυτόν η Τσάρλτον δύσκολα θα άντεχε τόσα χρόνια στην Πρέμιερσιπ. Η Φούλαμ έμαθε να αρκείται με μια θέση στην μέση της Πρέμιερσιπ και προς τα εκεί κινείται και πάλι. Οι προσεγμένες μεταγραφικές κινήσεις έχουν αντικαταστήσει τις μεταγραφές εντυπωσιασμού του Αλ Φαγέντ και η χρονιά θα είναι μάλλον βαρετά μέτρια. Η Μπόρο ανοίχτηκε και πάλι στο μεταγραφικό παζάρι και οι Χάσελμπανκ, Βιντούκα και Ράιζινγκερ ήρθαν να τονώσουν μια ομάδα που ίσως με κάπως αργούς ρυθμούς, αλλά σταθερά, προσπαθεί να ανέβει τα σκαλιά της Πρέμιερσιπ. Με τον Άλαρνταις να έχει χαρακτηριστεί από τη διοίκηση της ομάδας ως ο νέος Φέργκιουσον η ομάδα του “Stelios” αναμένεται να κάνει άλλο ένα σταθερό βήμα προς τα πάνω. Τέλος, η Τότεναμ θέλει να ξεχάσει την περσινή χρονιά. Επιτυχημένη η πρόσληψη του Σαντινί και οι μεταγραφές των Ντέιβις, Ρόμπινσον, ίσως δώσουν στην Τότεναμ ελάχιστη από την λάμψη μιας ομάδας που επιθυμεί διακαώς να επιστρέψει στις δόξες του παρελθόντος.

Στις ομάδες της τελευταίας ταχύτητας συγκαταλέγονται οι ομάδες που θα παλέψουν για την σωτηρία τους και που - στην καλύτερη των περιπτώσεων - δύσκολα θα ξεφύγουν από μια μέτρια χρονιά. Πιο συγκεκριμένα οι Μπλάκμπερν, Κρύσταλ Πάλας, Έβερτον, Μάντσεστερ Σίτι, Νόριτς, Πόρτσμουθ, Σαουθάμπτον και Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον. Για κάποιες από αυτές απλά η μάχη για την παραμονή αποτελεί εφιαλτική χρονιά. Η Μπλάκμπερν έχει δείξει δείγματα πτώσης, η Σίτι είναι ικανή για το καλύτερο και το χειρότερο και η Έβερτον δείχνει να έχει χάσει τον έλεγχο (με τις αλλεπάλληλες παραιτήσεις σε διοικητικό επίπεδο). Καμία δεν ενισχύθηκε σημαντικά και η χρονιά ξεκινάει με βάσανα. Η Σαουθάμπτον αποτελεί πάντα μια απροσδόκητη ομάδα που φέτος ίσως να τα βρει σκούρα μια και η ενίσχυσή της υπήρξε μηδαμινή. Η Πόρτσμουθ δύσκολα θα επαναλάβει το περσινό καταπληκτικό ξεκίνημα που ουσιαστικά της εξασφάλισε την παραμονή της και δικαιολογημένα ο Ρέντναπ φωνάζει για μεταγραφές. Τέλος, οι τρεις νέοι στην Πρέμιερσιπ πολύ δύσκολα θα παραμείνουν στην κατηγορία. Μάλιστα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι τρεις, οι προαναφερθείσες ομάδες θα τα είχαν ήδη βάψει μαύρα. Νόριτς και Κρίσταλ Πάλας δύσκολα θα αντεξουν, ενώ αν κάτι υπάρχει που δίνει ελπίδες στην Γουέστ Μπρομ είναι η εμπειρία από την προηγούμενη ανεπιτυχή θητεία της στην Πρέμιερσιπ.

Πέρα πάντως από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ήρθε η ώρα να γίνουν και πάλι ενδιαφέροντα τα σαββατιάτικα απογεύματα των Άγγλών φιλάθλων. Με πολύ μπύρα πριν την έναρξη και στο ημίχρονο των αγώνων, οι Άγγλοι είναι και πάλι έτοιμοι να πληρώσουν το ακριβό ομολογουμένως εισιτήριο τους για να απολαύσουν θέαμα. Μπορεί βέβαια τα συνθήματά τους να χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα βαρετά από εμάς τους Έλληνες, αλλά πρέπει να το παραδεχτούμε ότι δημιουργούν με την συμπεριφορά τους καταπληκτική ατμόσφαιρα εντός γηπέδων. Οι μπουκ μέικερς ετοιμάζονται να οικονομήσουν και πάλι και εμείς οι υπόλοιποι είμαστε έτοιμοι για να χορτάσουμε μπάλα. Καλή χρονιά.