Η τύχη του να είσαι… άτυχος
Η ποδοσφαιρική εθνική Ελλάδας ήταν τυχερή που έφυγε με τη νίκη από τη Μολδαβία. Ηταν τυχερή που κέρδισε, έχοντας χάσει μάλιστα και πέναλτι - το είδε μόνο ο ιταλός διαιτητής - σε κομβικό σημείο του αγώνα.
που έφυγε με τη νίκη από τη Μολδαβία. Ηταν τυχερή που κέρδισε, έχοντας χάσει μάλιστα και πέναλτι – το είδε μόνο ο ιταλός διαιτητής – σε κομβικό σημείο του αγώνα. Ηταν τυχερή που ο Οτο Ρεχάγκελ, ίσως για πρώτη φορά από τότε που ήρθε στη χώρα μας, συνειδητοποίησε από το ημίχρονο κιόλας τα λάθη του και εν μέρει
τα διόρθωσε. Ηταν τυχερή που ενώ η Νορβηγία και η Βοσνία/Ερζεγοβίνη ξεκίνησαν με εμφατικές νίκες, νίκησε κι αυτή έστω με 1-0. Ωστόσο αυτή τη φορά φάνηκαν και οι δύο όψεις του νομίσματος.
Η ποδοσφαιρική ομάδα ήταν άτυχη που ο εναρκτήριος αγώνας της στην προσπάθεια υπεράσπισης του στέμματος το οποίο κατέκτησε πριν από δύο χρόνια στα γήπεδα της Πορτογαλίας, έγινε μια ημέρα πριν τον τελικό του Μουντομπάσκετ και μια ημέρα μετά τον ημιτελικό και τη μεγαλειώδη νίκη της Ελλάδας επί των ΗΠΑ. Οι συγκρίσεις έγιναν αναπόφευκτα. Και όλες είναι εις βάρος της ποδοσφαιρικής ομάδας. Ελληνες οι μεν, έλληνες κι οι δε. Πρωταθλητές Ευρώπης οι μεν, πρωταθλητές Ευρώπης κι οι δε.
Ο Οτο Ρεχάγκελ στηρίχθηκε για ακόμη μια φορά στον κορμό του Euro 2004. Σε αντίθεση με την ομάδα μπάσκετ όμως, η εθνική ποδοσφαίρου δεν αποτελείται από μικρούς σε ηλικία παίκτες, αλλά από αθλητές που έφτασαν στο απόγειο της καριέρας τους πριν από δύο χρόνια και ξέρουν ότι είναι απίθανο να ξεπεράσουν τους – κατά δύο χρόνια νεότερους – εαυτούς τους. Η εμμονή του γερμανού τεχνικού με τον Αγγελο Χαριστέα παραλίγο να στοίχιζε πολύ ακριβά. Ο πρώτος σκόρερ της εθνικής Ελλάδας στο Euro 2004 δεν έχει καταφέρει να γίνει βασικός στον σύλλογο που αγωνίζεται, ωστόσο είναι βασικός κι αναντικατάστατος στην εθνική. Το ταλέντο του είναι δεδομένο, όπως και η διάθεσή του και η ιδανική ηλικία του.
Ωστόσο η λογική λέει ότι πρώτα θα πρέπει να βρει τον ρυθμό του σε έναν σύλλογο και ακολούθως να βοηθήσει την εθνική Ελλάδας. Η είσοδος του Λυμπερόπουλου έπεισε τους πάντες ότι για να ξεκλειδώσει το συγκεκριμένο ματς χρειαζόταν ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να κρατήσει την μπάλα, να τη μοιράσει, να αποφύγει έναν αντίπαλο και όταν του δοθεί η ευκαιρία να σκοράρει. Ο Αμανατίδης έχει τρομερή διάθεση και θέληση να βοηθήσει την εθνική ομάδα, ωστόσο είναι όπως και ο Παπαδόπουλος δεύτερος επιθετικός και στο 4-3-3 δεν μπορεί να αποδώσει το ίδιο καλά παίζοντας στα πλάγια. Αντίθετα αυτό μπορεί να το κάνει ο Σαλπιγγίδης.
Η απουσία του Στέλιου Γιαννακόπουλου κατέδειξε με τον καλύτερο τρόπο ότι ο άσος της Μπόλτον είναι ο ποιοτικότερος και πιο επικίνδυνος μέσος που κυκλοφορεί με ελληνικό διαβατήριο. Το «τρικ» του Ρεχάγκελ να παίξει η εθνική Ελλάδας σαν την… Τσέλσι με τρεις αμυντικούς μέσους, δεν έπιασε. Και όχι μόνο δεν έπιασε, αλλά λίγο έλειψε να στοιχίσει. Ισως αν δουλευτεί περισσότερο η συνύπαρξη των Κατσουράνη – Μπασινά – Ζαγοράκη να αποκτήσει μια εναλλακτική λύση η εθνική Ελλάδας στα δύσκολα ματς. Ωστόσο αυτό προϋποθέτει να υπάρχουν ταχύτατοι ακραίοι επιθετικοί και αρκετοί αυτοματισμοί στις αντεπιθέσεις. Τα τρία αμυντικά χαφ μπορεί να «πνίγουν» τον αντίπαλο όταν προσπαθεί να αναπτυχθεί, όμως κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς την μπάλα. Και αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι γρήγορες αντεπιθέσεις ώστε να εκμεταλλευτούμε την επιθετική τριάδα.
Η άμυνα και ο τερματοφύλακας της εθνικής δεν αντέχουν κριτικής σε ένα τέτοιο ματς, όπου ο αντίπαλος τρόμαζε κάθε φορά που πατούσε περιοχή. Αυτό που λείπει από την εθνική ποδοσφαίρου είναι το σωστό όραμα και φυσικά η σωστή διαχείριση του ανεπανάληπτου θριάμβου στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Α, της λείπουν και τρεις παίκτες στην αριστερή πλευρά: ένας αριστερός αμυντικός που θα διαδεχτεί τον Φύσσα, ένας αριστερός μέσος και ένας αριστερός επιθετικός… Τον Λαγό δεν τον θυμήθηκε κανείς αυτή τη φορά, τον Μασμανίδη τον ξέχασαν όταν έπρεπε, οπότε συνεχίζουμε με αλχημείες… Και εντάξει, να πει κανείς ότι η υπόθεση αφορά έναν σύλλογο που έχει περιορισμένο ρόστερ πάει κι έρχεται, αλλά όταν έχεις να επιλέξεις από το σύνολο των ελλήνων ποδοσφαιριστών και δεν βρίσκεις πάει πολύ… Και δείχνει το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στην την ποδοσφαιρική εθνική και την μπασκετική που έχει σχεδόν ισάξιους παίκτες για κάθε θέση…
Τελικά η εθνική μπορεί να αποδειχθεί τυχερή. Γιατί έχοντας νικήσει στο πρώτο της ματς προς τα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας έχει ακόμη την ευκαιρία να διορθώσει τα λάθη και τις παραλείψεις…