ΓΝΩΜΕΣ

Ιστορική μετεγγραφή για απλούς λόγους

Ιστορική μετεγγραφή για απλούς λόγους
Πάμε λίγο στα δύσκολα. Όλοι οι φίλοι του μπάσκετ χαρήκαμε με την έλευση ενός παίκτη όπως ο Τζος Τσίλντρες. Το χαρήκαμε δεόντως ασχέτως ομάδος. Οι ίδιοι που πανηγυρίζαμε για τον Ντομινίκ, τον Έντι, τον Μπάιρον Σκοτ, τον Ράτζα, τον Λέβινγκστον, τον Τάρπλεϊ, τον Μπλου Έντουαρντς και κάθε άλλον καλό κύριο που θα μας προσφέρει κάτι διαφορετικό και κυρίως θέαμα. ΘΕΑΜΑ. Θ-Ε-Α-Μ-Α.

Η περίπτωση του 25χρονου από την Καλιφόρνια περιέχει το στοιχείο της ιστορίας που γράφεται για έναν απλό λόγο τον οποίο αναλύουν καθημερινά οι Αμερικανοί αναλυτές αλλά εμείς εδώ είμαστε λίγο πιο αργής καύσης ηθελημένα βεβαίως βεβαίως: Η επιλογή του Τσίλντρες στα 25 του, με συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας(35 εκατομμύρια δολάρια) να τον περιμένει στην Ατλάντα, με την ελπίδα πως σε δύο με τρία χρόνια θα ήταν ηγέτης όπου έπαιζε στο ΝΒΑ ακολουθώντας την βελτίωσή του ανά σεζόν, αλλάζει τις ισορροπίες. Βγάλτε από την εξίσωση το γεγονός ότι γίνεται η πιο ακριβή μετεγγραφή διότι ούτως ή άλλως τα χρήματα αυτά είναι υπερβολικά. Μέχρι τώρα, με τις αυξήσεις στο σάλαρι καπ, φαινόταν απίθανο σημαντικοί παίκτες με ρόλους από τον μαγικό κόσμο του μπάσκετ να προτιμήσουν την Ελλάδα.

Ο Ολυμπιακός προσπάθησε δύο χρόνια για να πετύχει αυτό που ήταν αδύνατον. Έναν παίκτη, να το πούμε απλά, που έρχεται στα ντουζένια του. Ο Τσίλντρες βρίσκεται στην πορεία προς την κορύφωση της καριέρας του όχι στο φινάλε μετά τα 34.

Παράλληλα η επιλογή του Αμερικανού ανοίγει μία έξοδο στους συμπατριώτες του οι οποίοι πλέον μπορούν να σκεφτούν πως η γηραιά ήπειρος αποτελεί εναλλακτική λύση με περισσότερο και πιο ζεστό χρήμα, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, λιγότερη κόπωση, πιο πολύ αποθέωση. Το σημαντικότερο όμως, το ΝΒΑ βλέπει ορατή την απαίτηση των αθλητών για επαναδιαπραγμάτευση της συλλογικής σύμβασης εργασίας ενώ οι ομάδες θα θέσουν άμεσα το θέμα της δυνατότητας συναγωνισμού των ευρωπαϊκών προσφορών.

Όλα αυτά τα πετυχαίνει ένα χαμογελαστό παλλικαράκι με σιδεράκια και αφάνα. Χρειάζεται μία διευκρίνηση. Ο Τσίλντρες δεν είναι το μεγαλύτερο όνομα που έρχεται στην Ελλάδα. Ο ασύγκριτος Ντομινίκ Ουίλκινς ήταν είναι και θα είναι η κορυφαία μετεγγραφή στην ιστορία. Να ναι καλά εκείνοι που τον έφεραν, δεν θα δούμε ποτέ στην ζωή μας, σε κανένα άθλημα(ίσως μόνο ο Ριβάλντο να τον προσεγγίζει) τέτοια παγκόσμιας ακτινοβολίας προσωπικότητα. Πιθανώς ο νέος σούπερ σταρ του Ολυμπιακού να μην φτάσει τον έτερο μεγάλο Έντι Τζόνσον.

Μην συγκρίνουμε ανόμοια μεγέθη. Πρώτα από όλα δεν ξέρουμε πόσο γρήγορα θα προσαρμοστεί στο ελληνικό μπάσκετ και την ζωή γενικότερα ή τι θα πράξει. ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ή ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕ. Είναι ένας μεγάλος, για την Ευρώπη παίκτης, με περιθώρια βελτίωσης κάτι που πρώτη φορά συναντούμε. Μπορεί να φύγει από την Ελλάδα καλύτερος σουτέρ για παράδειγμα. Προσοχή δεν μιλάμε για περιπτώσεις Αντόνιο Ντέιβις, Πι Τζέι Μπράουν, Ρούμπεν Πάτερσον δηλαδή κολλεγιόπαιδα.

Όπως όμως όταν ήρθε για πρώτη φορά στην Ευρώπη Αμερικανός παίκτης, έτσι και τώρα έρχεται μπασκετμπολίστας που αψηφά εκατομμύρια από το ΝΒΑ, μεγάλη καριέρα μπροστά του(θυμίζουμε ότι ο Τσίλντρες ήταν ο πέμπτος σκόρερ της ανερχόμενης Ατλάντα, ένας από τους σημαντικότερους έκτους παίκτες στο πρωτάθλημα, μίας νεανικής ομάδας που φέτος θα διεκδικήσει κάτι περισσότερο από συμμετοχή στα πλέι οφ), για να πάρει περισσότερα χρήματα στην Ελλάδα. Και αυτό έχει την ιστορική του αξία η οποία θα βεβαιωθεί όταν ο Λούολ Ντενγκ ή ο Ρον Αρτέστ πουν ναι στις «δραχμές» ή τα «ρούβλια» και no στα δολάρια.

Ξέρετε και τι άλλο κάνει όλη την υπόθεση ακόμα σημαντικότερη; Κανείς δεν πίστεψε μέχρι την επίσημη ανακοίνωση ότι μπορεί να έρθει τελικά στον Ολυμπιακό ο Τζος Τσίλντρες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK