Ήταν μεν απευκταίο, αλλά και αναπόφευκτο
Ο Δημήτρης Κριτής σχολιάζει την πώληση του Νίκου Καρέλη στη Γκενκ και καταγράφει τα δεδομένα της υπόθεσης.
Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Δεν αντέχει να τεθεί ως τέτοιο δίλημμα η πώληση Καρέλη τη δεδομένη στιγμή. Ήταν μεν απευκταίο, αλλά και αναπόφευκτο εδώ και καιρό.
Έκπληξη ήταν ότι δεν έγινε νωρίτερα, το καλοκαίρι, λίγο μετά τους αλλεπάλληλους ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς, που τίναξαν στον αέρα τον σχεδιασμό για σταδιακό απεγκλωβισμό από την μνημονιακή πολιτική των προηγουμένων ετών. Η διοίκηση ανέλαβε το ρίσκο να επιμείνει σε υψηλότερο τίμημα για την παραχώρηση του διεθνούς επιθετικού και το κόστος της επιλογής της.
Όμως, με τον Παναθηναϊκό εκτός Ευρώπης και την εθνική ομάδα εκτός Euro, οι “πράσινοι” δεν μπορούσαν να προσδοκούν αύξηση της χρηματιστηριακής αξίας του 24χρονου Κρητικού, όσο κι αν είχε ήδη προσελκύσει τα βλέμματα διεθνών παρατηρητών. Θα έπρεπε να περιμένουν μίνιμουμ έναν ακόμη χρόνο, αλλά οι ανάγκες ήταν πλέον πιεστικές.
Χρειάζεται να πείσει
Η ομάδα του “τριφυλλιού” θα δώσει και πάλι μάχη για την ευρωπαϊκή αδειοδότηση και μόνο με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου (και μηδενικό επενδυτικό ενδιαφέρον) δεν την διασφαλίζει. Χρειαζόταν μία χειροπιαστή απόδειξη έναντι των Ευρωπαίων ελεγκτών της βιωσιμότητάς της και αυτή δεν ήταν άλλη από μία “παραχώρηση με βαριά καρδιά” για την ενίσχυση του ταμείου της.
Αν η συμφωνία ήταν καλή ή όχι, αν τα χρήματα ήταν πολλά ή λίγα, δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε. Άλλωστε δεν τα καταφέραμε ούτε το καλοκαίρι και το deal είναι πάνω κάτω το ίδιο. Ο Παναθηναϊκός θα εισπράξει περί τα 2,5 εκατ. ευρώ σε μετρητά, θα φτάσει (και ίσως ξεπεράσει) τα 3 εφ’ όσον εκπληρωθούν οι ατομικοί στόχοι (συμμετοχών και γκολ) και μακροπρόθεσμα θα αγγίξει τα 4, βάσει του ποσοστού μεταπώλησης, που σύμφωνα με πληροφορίες συμπεριλήφθηκε στη συμφωνία.
Αυτή είναι και η τιμή του στο διεθνές χρηματιστήριο, γύρω στα 3,5 εκατ. ευρώ. Άρα δεν πρόκειται για ξεπούλημα και σίγουρα ο Παναθηναϊκός δεν έχασε από τον Καρέλη, τον οποίο απέκτησε έναντι μηδαμινού ανταλλάγματος από την Άμκαρ και με χαμηλό συμβόλαιο. Αν κάποιος θεωρεί ότι σε 1-2 χρόνια θα μπορούσε ενδεχομένως να εξασφαλίσει 1-1,5 εκατομμύρια περισσότερα, με γεια του και χαρά του, αλλά δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Υπήρξε στρατιώτης
Η προσπάθεια έγινε, αλλά δεν απέδωσε και εξηγήσαμε τους λόγους. Ρίσκαρε ο Παναθηναϊκός, όπως το έκανε και στις περιπτώσεις των Μαυρία και Καρνέζη (οι ίδιοι το ξέρουν καλύτερα…), σε βαθμό οριστικού “ναυαγίου”, αλλά με τα εις βάρος του δεδομένα, το αποτέλεσμα ήταν φυσιολογικά αρνητικό.
Αυτό που αξίζει να κρατήσουμε (γιατί δεν είναι και ιδιαίτερα συχνό στον Παναθηναϊκό), είναι το ότι ο Νίκος Καρέλης αποδείχθηκε πιστός στρατιώτης μέχρι το τέλος. Ανανέωσε πρόωρα το συμβόλαιό του, χωρίς εντυπωσιακές μεταβολές στις αποδοχές και έδωσε χρόνο στον Παναθηναϊκό για να διαχειριστεί την υπόθεσή του και εν τέλει δεν αρνήθηκε μία μεταγραφή για την οποία το καλοκαίρι δεν έδειξε και ιδιαίτερα ζεστός, αναμένοντας προφανώς κάτι πολύ καλύτερο.
Ούτε η ομάδα, ούτε ο παίκτης πέταξαν την σκούφια τους γι’ αυτή την εξέλιξη, απλά την αποδέχθηκαν ως αναπόφευκτη. Ο ποδοσφαιριστής γιατί χρειάζεται μία πιο εμπορική βιτρίνα από τη Superleague, για να κάνει το βήμα παραπάνω στην καριέρα του και ο Παναθηναϊκός διότι εκτός από τα αλλεπάλληλα χαστούκια που δέχεται σε οικονομικό επίπεδο, θα πρέπει να ικανοποιήσει και την ανάγκη ενίσχυσης του έμψυχου δυναμικού του, σύμφωνα με τα “θέλω” του νέου του προπονητή.
Το στόρι δεν έχει το ευτυχές τέλος άλλων ποδοσφαιρικών παραμυθιών “και έζησε αυτός καλά κι εμείς καλύτερα”, χωρίς να αποκλείεται κιόλας. Περισσότερο προς το “ουδέν κακόν, αμιγές καλού” κλίνει και η συνέχεια επί της οθόνης…
