Job description
Θα είναι ένας πραγματικά καλός μήνας μπασκετικά αν όλα λειτουργήσουν όπως πρέπει. Η εθνική μας για πρώτη φορά μετά το 2007, εμφανίζεται ως τόσο ισχυρό φαβορί για την κατάκτηση ενός μεταλλίου ώστε θα είναι κρίμα να συμβεί οτιδήποτε άλλο.
Ουσιαστικά αυτό το Eυρωμπάσκετ που ξεκινά την Τετάρτη, αποτελεί την κορύφωση μίας προσπάθειας η οποία ξεκίνησε το 2009, συνεχίστηκε με ότι ήταν διαθέσιμο το 2011, επεδίωξε να πετύχει το 2012 και τώρα φτάνει στην Σλοβενία έτοιμη και ικανή ακόμα και για την πρώτη θέση.
Θυμίζοντας αρκετά τις δηλώσεις του Μιχάλη Κακιούζη το 2005, όταν τόνιζε ότι θα πάρουμε το χρυσό μετάλλιο, η Ελλάδα σε όποια ανάλυση κι αν γίνει για το τουρνουά δεν πέφτει κάτω από την τριάδα.
Η συγκυρία είναι εξαιρετική. Διαθέτουμε 11 παίκτες στην κορύφωση της διαδρομής τους, η ομάδα έχει απίστευτη συνοχή συνεργαζόμενη την τελευταία διετία και μετράμε ουσιαστικά δύο απουσίες, του Καλάθη και του Κουφού, αφού ο Σόφο είναι απών εδώ και πολύ καιρό.
Σε αντίθεση οι αντίπαλοί μας είτε προχωρούν σε ανανέωση είτε κατεβαίνουν όπως εμείς το 2011, δηλαδή με όποιον έχει απομείνει. Πρόβλημά τους.
Πιο έτοιμοι από ποτέ
Πώς θα είναι η εθνική μας; Από το φιλικό με την Γαλλία όπου και πήραμε την πρώτη γεύση, είδαμε ότι ο προπονητής έχει κρατήσει όλα τα θετικά της προηγούμενης διετίας, δηλαδή το γρήγορο παιχνίδι στην επίθεση, τις πολλές αλλαγές για να διατηρείται το φρεσκάρισμα, έχει προσθέσει αρκετή πάσα, το παιχνίδι στην ρακέτα(έχοντας στην διάθεσή του τον Μαυροκεφαλίδη) και προσπαθεί να κάνει την ομάδα να παίξει άμυνα. Ο Ζήσης είναι σε εξαιρετική φόρμα και αν βρεθεί και ο Σπανούλης στην κανονική του φόρμα, τότε παίρνοντας τα ριμπάουντ ο Μπουρούσης με τον Μαυροκεφαλίδη και παίζοντας(κάτι που ουσιαστικά δεν έχουμε κάνει) απλά καλή άμυνα, Ισπανοί …ερχόμαστε.
Το μπάσκετ όσο κι αν θέλουμε να λέμε ότι άλλαξε, πέρασε σε σύγχρονες εποχές χωρίς θέσεις, συνεχίζει να στηρίζεται σε ένα αξίωμα: το ένα και το…πέντε. Οι πλέι μέικερ και οι ψηλοί. Εκεί κρίνονται τα πάντα και αν η ομάδα μας που είναι πιο έτοιμη και πιο πλήρης από όλους πλην των Ισπανών, είναι σταθερή θα έρθει η επιτυχία. Αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό για την εθνική, αφού Πρίντεζης, Φώτσης, Μπράμος, Παπανικολάου, κάνουν συγκεκριμένα πράγματα τα οποία προσθέτουν στην βάση της συνεργασίας γκαρντ-σέντερ.
Ο προπονητής στο ύψος της ομάδας
Ο Τρινκιέρι είναι ένας πραγματικά ικανός προπονητής. Πολύ έξυπνος, επικοινωνιακός, μιλάει πολύ πράγμα ευχάριστο αλλά έχει την υποχρέωση να φτάσει στο επίπεδο της ομάδας ως μέγεθος μέσα σε ένα τουρνουά.
Σωστά συζητήθηκαν αρκετά οι επιλογές στην 12αδα, από τις 12 Αυγούστου στο Contra.gr είχαμε αναφέρει το εξής: «Συγκεκριμένα πράγματα και είναι σαφές πως όλα αυτά έχουν συζητηθεί και πριν από την προετοιμασία γι αυτό και από νωρίς φαίνεται ότι παίκτες δεν θα έχουν ρόλο όπως ο Βασιλειάδης, ο Βουγιούκας ίσως και ο Περπέρογλου».
Το γράφαμε όταν προσελήφθη, το γράψαμε πριν 20 ημέρες το κάνουμε και τώρα για να μην επανερχόμαστε μέσα στο τουρνουά. Όταν ο πρόεδρος, ένας είναι, προσέγγισε τον Τρινκιέρι απαίτησε συγκεκριμένα πράγματα. Ο Ιταλός, που ήθελε πραγματικά την πρώτη πολύ σημαντική δουλειά της καριέρας του, είπε ναι σε όλα. Από το οικονομικό, μέχρι την δωδεκάδα και από το προπονητικό τιμ, έως τις κλήσεις, τα πάντα ήταν προκαθορισμένα. Γραμμένα στο Job description. Η δουλειά του θα ήταν να διαχειριστεί αυτό που ήθελε η παρέα της φεγγαρόπετρας. Ο Βασιλειάδης και ο Βουγιούκας για άγνωστους λόγους, δεν είναι συμπαθείς στα υψηλά κλιμάκια της ομοσπονδίας γι αυτό και από την αρχή έγινε σαφές στον προπονητή ότι σε σχέση με κάποιες επιλογές του Ζούρου, εκεί θα υπάρξει αλλαγή. Ο προγραμματισμός είχε τον Σχορτσιανίτη στην 12αδα από την αρχή, αυτό δεν συνέβη και προωθείται η περίπτωση του αναπληρωματικού σέντερ του Πανιωνίου.
Όσο κι αν διαφωνούμε ή συμφωνούμε για τους δύο συγκεκριμένους, ο Τρινκιέρι έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με πολλούς κόουτς: μπορεί να δουλέψει με ότι του δίνεται, προσαρμόζεται στις συνθήκες εργασίας. Στο τέλος της ημέρας, μας ενδιαφέρει να πάει καλά η ομάδα και αν το κάνει με αυτό τον τρόπο, μαζί του, μαζί τους.
Ο Ιταλός επίσης, έχει δείξει ότι στηρίζεται πολύ στην εμπειρία των διεθνών και στο τουρνουά είναι απαραίτητο να μας παρουσιάσει έναν άλλο εαυτό. Η εθνική χρειάζεται ένα στιβαρό χέρι στον πάγκο, να καθοδηγεί τους παίκτες στα δύσκολα, να τους δείχνει τον δρόμο την ώρα της…θλούρας και όχι απλά να τους κτυπάει φιλικά στην πλάτη. Αυτό είναι το ζητούμενο από ένα άπειρο προπονητικό τιμ, να προλάβει να ωριμάσει γρήγορα μέσα από τα παιχνίδια και να σταθεί στο ύψος της περίστασης.
Μακριά από την εθνική
Αν ο συρφετός που κυκλοφορεί, χωρίς λόγο, γύρω τους τους το επιτρέψει, θα τα καταφέρουν. Η ομάδα πρέπει να είναι ήρεμη, συγκεντρωμένη, ΚΑΜΙΑ ΕΞΩΘΕΝ παρέμβαση. Σε μία διοργάνωση, ας κοιτάξει ο καθένας την δουλειά του και όχι τις δουλειές των προπονητών και των παικτών.
