Και δώστου ανακοινώσεις και δώστου απαντήσεις
Ένα κείμενο βρήκα μόνο. Του Νότη Ψιλόπουλου στο RedPlanet, το οποίο βάζει στη ζυγαριά τις δύο ομάδες και αναλύει τα υπέρ και τα κατά ενόψει του αποψινού ντέρμπι. Κι άλλο ένα που έχει δεσμευθεί να στείλει ο Τάσος ο Μαγουλάς (αν δεν το έχει κάνει ήδη). Ένα κείμενο σε ολόκληρο ίντερνετ λίγες ώρες πριν το τζάμπολ στο άδειο ΣΕΦ.
Στις 19:30 θα παραταχθούν στο παρκέ 9 ευρωπαϊκά και δύο διηπειρωτικά και ουδείς ασχολείται. Πως θα καλύψει το κενό του Ούκιτς ο Πεδουλάκης, πως θα παίξει τον Διαμαντίδη ο Μπαρτζώκας, πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του Μπατίστ, πόσο θα φανεί η απουσία του Λο. Πράγματα που κάθε μπασκετικός διψά για να μάθει. Αγωνιστικά, τακτικά που ουδείς είχε την ιδέα να κάτσει και γράψει δυό αράδες. Γιατί; Γιατί η μισαλλοδοξία του Γιαννακόπουλου και των Αγγελόπουλων φρόντισε να επισκιάσει το κορυφαίο ντέρμπι της Ευρώπης.
Και δώστου ανακοινώσεις και δώστου απαντήσεις και δώστου ξανά ανακοινώσεις και δώστου ξανά απαντήσεις για να μην αφήσουμε να πέσει τίποτε κάτω. Γεια σου, ρε Λάμπρο Σκόρδας, που έκανες γνωστή τη φράση για τα βουβάλια και τα βατράχια!
Άραγε έχει μείνει κανείς σκεπτόμενος σε αυτή την μπουρδελοχώρα; Κάποιος που να τονίσει το αυτονόητο και να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων ό,τι καταστρέφει τη χώρα, την κοινωνία και τον αθλητισμό στην προκειμένη περίπτωση; Να σηκωθεί και να πει “δεν μας απασχολεί η επιστολή που στείλατε κ.κ. Αγγελόπουλοι και ζητάτε ντόπινγκ ούτε οι ανακοινώσεις σας κ. Γιαννακόπουλε”. Και το κυριότερο δεν μας ενδιαφέρει η άποψή σου ρε κάφρε, ηλίθιε και αμόρφωτε για αυτούς τους δύο και ποιους υποστηρίζεις. Δεν μας ενδιαφέρει αν θεωρείς ότι καλά του την είπαν οι Αγγελόπουλοι του Γιαννακόπουλου. Μας ενδιαφέρει που είσαι ένα απόβρασμα που σαν μοντέρνος πληκτρολογαμιάς φροντίζεις να μας υπενθυμίζεις την ανούσια ύπαρξή σου και πόσο μας έχεις στερήσει τη δυνατότητα να χαρούμε το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο.
Τράβα πιστόλι, αυτό ξέρεις πλέον να κάνεις. Οι τσαμπουκάδες με τις γροθιές, έδωσαν τη θέση τους στα μαχαίρια και τώρα προέκυψαν και τα όπλα. Ενας 23χρονος χαροπαλεύει και οι πρόεδροι των δύο κορυφαίων ομάδων της χώρας αντί να κατεβάσουν τους τόνους, αντί να πορευθούν μαζί, έστω για τα μάτια του κόσμου, φροντίζουν να αφήνουν τη φλόγα να σιγοκαίει.
Θέλω να δω έναν αγώνα ήσυχα κι ωραία. Να ξέρω ότι θα τελειώσει και δεν θα με απασχολεί να ψάξω να βρω αν έχουν παράπονα οι Αγγελόπουλοι από τη διαιτησία ή ο Γιαννακόπουλος από τη φιλοξενία της αποστολής. Θέλω να βγει κάποιος και να αναλύσει το αποτέλεσμα. Πως κριθηκε, ποιος ήταν ο MVP, ποια η απογοήτευση.
Θέλω να ακούσω για τον Μπαρτζώκα και τον Πεδουλάκη. Για τη μαγκιά τους να “σβήσουν” από το σκληρό δίσκο των φιλάθλων τον Ιβκοβιτς και τον Ομπράντοβιτς. Για την προσπάθειά τους να κρατήσουν ένα άθλημα ζωντανό. Αυτά θέλω να ακούσω, αυτά θέλω να διαβάσω.
Αλλά πού και -το κυριότερο- για ποιο; Το ντέρμπι; Αυτό το ντέρμπι; Το ντέρμπι των κεκλεισμένων των θυρών; Α, ναι. Στην Ελλάδα είμαστε. Ουγκ!
ΥΓ: Εφυγε αυτός που μας έμαθε μπάσκετ. Θρήνος για την απώλεια, αλλά και γι’ αυτό που ακολουθεί στον χώρο…
ΥΓ2: Πάνω απ’ όλα η πρωτιά της είδησης, ε; Ποιος τη χέζει την επιθυμία της οικογένειας…
