Και γιατί να σωθούν;

Θα παίξουν τους κόπους μίας χρονιάς, όλη την ιστορία τους. Θα δώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα για την σωτηρία. Ο θάνατός σου η ζωή μου, ζεις ή πεθαίνεις και άλλα ωραία τσιτάτα.

Σίγουρα αν υποβιβαστεί η ΑΕΚ για πρώτη φορά στην ιστορία της(Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Άρης είναι οι μόνοι με παρουσία σε όλα τα πρωταθλήματα) θα αποτελέσει κτύπημα για την Α1. Παλαιότερα, πιο ευαίσθητοι τονίζαμε ότι χωρίς τον Ηρακλή δεν είναι ίδιο το πρωτάθλημα. Όλως τυχαίως ο γηραιός επιστρέφει την νέα χρονιά στα σαλόνια μόνο που και αυτός μοιάζει να βρίσκεται στην συνομωταξία των υπολοίπων και θέτει το εξής ερώτημα: Ανέβηκε, και; Θα απαντήσουμε στο μέλλον.

Μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, o δικέφαλος πέτυχε να δεχθεί 70 πόντους διαφοράς στους δύο αγώνες με τους πρωταθλητές, την ομάδα με την οποία κοντραρίστηκε στους τελικούς για τον τίτλο το 2005.

Εδώ και πέντε χρόνια η ΑΕΚ φυτοζωεί, δεν υπάρχει ουσιαστικά. Τη συντηρεί μόνο η αγάπη των φανατικών της φίλων και η φανέλα. Τίποτε άλλο. Γιατί, λοιπόν, να μείνει στην Α1; Μία ομάδα που για μία δεκαετία (1995-2005) παρουσίασε ένα σπουδαίο μπασκετικό μοντέλο, αγαπήθηκε, πήρε τίτλους, τώρα χλευάζεται από μεγάλους, μικρούς και… διαιτητές. Το θέαμα στον αγώνα με το Μαρούσι, όπου έμοιαζε να παίζουν οι Λέικερς (Μαρούσι) με τον Καραβάδο Κεφαλληνίας (ΑΕΚ) σε αντιμετώπιση από τους διαιτητές, ήταν για λύπηση τόσο για τους γκρι όσο και για την ΑΕΚ.

Άντε και σώθηκε. Μετά; Τί θα ακούσει ο Γκέκος από τον Μπάμπη Καραμανλή; Τί θα πει η ηρωϊκή είναι αλήθεια διοίκηση στον κόσμο; Πάλι για την σωτηρία του χρόνου; Αξίζει σε μία τόσο μεγάλη ομάδα απλά να υφίσταται και να την γελοιοποιούν η έως πρόσφατα μεγάλοι αντίπαλοί της;

Να σωθεί η Καβάλα; Πέραν της εκτίμησης στον Βαγγέλη Αλεξανδρή και την προσπάθειά του κάθε χρόνο να σώζει και άλλη ομάδα που τα έκανε θάλασσα, τί θα κερδίσει η πόλη; Στην αρχή της χρονιάς οι περισσότεροι παίκτες ήταν απλήρωτοι, ξαφνικά άρχισαν να έρχονται ξένοι με απίστευτα ονόματα. Σκεφτείτε μόνο ότι η Καβάλα έχει δίδυμο Παλάσιο-Τακουάν Ντιν, παίκτες με σπουδαίο όνομα και στην Ευρωλίγκα ενώ το Μαρούσι παίζει με τους άγνωστους Κιζ-Λούκας. Υπάρχει λόγος για την Καβάλα να αγωνιστεί και του χρόνου στην Α1; Ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό;

Για τον Ηλυσιακό τα έχουμε πει από την αρχή. Να σωθεί για τους αδικημένους από το σύστημα του μπάσκετ Κουφό και Χατζή. Να σωθεί όμως μία ομάδα την οποία χειρίζεται μάνατζερ και δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει γενικώς και αγωνιστικώς; Να σωθεί ώστε και του χρόνου να κάνουν πασαρέλα ξένοι προκειμένου να βρουν καλύτερη δουλειά;

Αν υπάρχει κάποιος λόγος, αυτός βρίσκεται στον συμπαθέστατο και αξιοπρεπή κόσμο του συλλόγου στην πλάτη του οποίου παίχτηκε απίστευτο ποδοσφαιρικό σκάνδαλο, το μπάσκετ όμως τι κερδίζει;

Δεν συζητάμε για τα Τρίκαλα. Ανατριχίλα προκαλούσε η εικόνα του γεμάτου γηπέδου με φιλάθλους οι οποίοι διψούν για μπάσκετ. Μόνο που οι αθλητές του συλλόγου εκτός από απλήρωτοι, φροντίζουν να κάνουν όλες τις δουλειές τους πριν νυκτώσει διότι στα σπίτια τους, όπως γράφτηκε, έχει κοπεί το ρεύμα. Ξένοι πάνε κι έρχονται, Έλληνες φεύγουν και μένουν. Αλήθεια του χρόνου που θα βρουν χρήματα για να συντηρήσουν την ομάδα;

Για τον Γ.Σ. Ολύμπια προλάβαμε από την αρχή της χρονιάς. Βεβαίως στην χώρα που δεν μάθαμε ποιος σπατάλησε τα χρήματα και οδηγούμαστε σε χρεωκοπία, θα ασχοληθεί κανείς με εκείνον που έδωσε άδεια συμμετοχής στον Γ.Σ.; Ή τους μεγαλόσχημους συλλόγους με περισσότερα ΑΦΜ από ότι πλαστές ταυτότητες ο Ρωχάμης;

Εν κατακλείδι. Πριν αγχωθούν οι τέσσερις μονομάχοι ας ρίξουν μία ματιά στον Οκτώβριο του 2010 όπου θα πρέπει να παρατάξουν τις ομάδες τους στην Α1 και ας το σκεφτούν. Για να βοηθήσουμε, από το μπάσκετ αναμένεται να αποσυρθούν δύο από τρία κανάλια τα οποία πληρώνουν μέχρι τώρα οπότε μην στηρίζονται στα έσοδα από την τηλεόραση.

Θα σωθούν για να πέσουν το καλοκαίρι, τον Σεπτέμβριο, κάποια στιγμή.

Πέραν του κυνισμού, τα συναισθήματα και η πίεση την οποία θα νιώσουν παίκτες, προπονητές και φίλαθλοι είναι απερίγραπτη. Στομάχια θα σφίγγουν, κεράκια θα ανάψουν, απίστευτα επίπονη διαδικασία. Αυτοί είναι οι μόνοι που δεν φταίνε και δυστυχώς θα φορτωθούν όλο το βάρος. Μεταξύ μας, ως μεγαλωμένοι μπασκετικά σε περιβάλλον όπως αυτό του Παπάγου όπου ζούσες τέτοιες καταστάσεις, η χαρά της παραμονής είναι ανώτερη από έναν τίτλο για τους μικρούς συλλόγους.