Και κερατάδες και δαρμένοι
Οι… ταύροι Ισπανοί έπεσαν στο καναβάτσο και η Εθνική, με μια εμφάνιση αντάξια του ταλέντου των διεθνών, επανέκτησε ό,τι είχε χάσει μετά τις ήττες από την Ιταλία και τη Φινλανδία: το πληγωμένο γόητρό της.
Ήθελε τρόπο, αλλά πρωτίστως κόπο. Ήθελε προετοιμασία, αλλά πάνω απ’ όλα καθαρό μυαλό. Ήθελε καλό κοουτσάρισμα και προσεκτική τακτική από τον πάγκο, αλλά κυρίως τσαγανό και πίστη στο παρκέ. Ήθελε πράξεις και όχι λόγια.
Ανεξάρτητα από τις απουσίες του Πάου Γκασόλ και του Ναβάρο ή την αλλαγή προπονητή, η Ισπανία δεν είναι μια ομάδα αντιμετωπίζεται εύκολα. Σύνολο με παίκτες – προσωπικότητες, ομοιογένεια, πληθώρα επιλογών, δεν έχει μάθει να χάνει τα μεγάλα ματς. Και της Πέμπτης ήταν τέτοιο.
Βρήκε πάντως τους… μαστόρους της, έστω και με κάποια χρόνια καθυστέρηση. Το «ξύλο», για το οποίο πολύ κουβέντα έγινε τις προηγούμενες ημέρες επειδή έλειψε από τα χαμένα ματς, έπεσε… μαζεμένο. Τους δείραμε… Αγριάδα χαρακτήρισε την απόδοση των διεθνών, σε άμυνα και επίθεση, την οποία κρατούσαν καλά φυλαγμένη για τον Φερνάντεθ και την παρέα του. Γυάλιζε το μάτι τους, αφού η ήττα θα ισοδυναμούσε -σε μεγάλο ποσοστό- με πρόωρο αποκλεισμό από το τουρνουά.
Η φάση του αντιαθλητικού φάουλ του Καββαδά στον Γκασόλ ήταν ενδεικτική της ανεξέλεγκτης διάθεσης όλων ν’ ανατρέψουν το σκηνικό και να βροντοφωνάξουν «μολών λαβέ». Ο μικρός ομολογουμένως δεν τα πήγε καλά απέναντι στον αστέρα των Γκρίζλις, αλλά σημασία έχει ότι δεν δείλιαζε. Έπεσε ατρόμητος στη φωτιά.
Επιχείρησε και ο Κλαβέρ να πράξει το ίδιο μ’ ένα σκληρό σκριν στον Σπανούλη, αλλά βρήκε σε… τοίχο. Ήταν πνευματικά προετοιμασμένοι οι παίκτες του Τρινκιέρι για μάχη μέχρις εσχάτων. Διαφορετικά δεν θα επέστρεφαν από το -12 και αργότερα, εννέα λεπτά πριν από τη λήξη, από το -8. Καλή η «αεροπορία» (Γκασόλ), αλλά χωρίς το «πεζικό» και τις μάχες σώμα με σώμα που επεδίωξαν οι Έλληνες, περιφερειακοί και φόργουορντ, δουλειά δεν θα γινόταν.
Κάθε αντίπαλη πάσα κι ένα χέρι για να κλέψει, κάθε χαμένο σουτ τρία τέσσερα ζευγάρια χέρια για να την μαζέψουν. Οι Ισπανοί αιφνιδιάστηκαν από την «αρετή και τόλμη», έχασαν το μυαλό τους, αποσυντονίστηκαν όταν οι Έλληνες δεν έχαναν προσπάθεια και παραδόθηκαν.
Έπρεπε να επιβιώσει σε αυτό το παιχνίδι η εθνική και το έκανε. Τώρα δεν έχει παρά να επιβεβαιώσει ότι ούτε η Σλοβενία, πολλώ μάλλον η Κροατία μπορούν να της φράξουν το δρόμο για την τελική οκτάδα. Αρκεί να μπουν και οι βολές…
