Και σε… άλλη παραλία
Ο Ομπράντοβιτς δεν θα δώσει το χέρι στον Σπανούλη. Ε, μην το δώσει. Ο Σπανούλης ανεβαίνει με τις δικές του δυνάμεις. Ε, να συνεχίσει. Σε όλα τα πράγματα στην Ελλάδα έχουμε μείνει πίσω και αναζητούμε διάφορες περίεργες ιστορίες. Ο ψυχολογικός πόλεμος χρόνια τώρα αποτελεί μια από τις πρακτικές των ομάδων για να κερδίσουν αγώνες. Στην Ελλάδα ούτε αυτό δεν κάνουμε, πλέον, σοβαρά.
Από την πρώτη στιγμή γνωρίζουμε, σε αδρές γραμμές τι συνέβη όταν έφυγε ο Σπανούλης από τον Παναθηναϊκό: οι “πράσινοι” τού προσέφεραν ένα συγκεκριμένο ποσό λίγο πιο κάτω από τα χρήματα που έπαιρνε ο Διαμαντίδης, ενώ ο Ομπράντοβιτς κατέστησε σαφές στον παίκτη ότι θα έχει αυξημένο ρόλο μεν, απόντος του Σάρας, δεύτερο πίσω από τον Διαμαντίδη.
Ο μάνατζερ του παίκτη συμφώνησε κατ’ αρχήν στο οικονομικό σκέλος, ο παίκτης ζήτησε ένα περιθώριο για να αποφασίσει έχοντας στα χέρια του καλύτερη προσφορά από τον Ολυμπιακό και τα… αγωνιστικά κλειδιά της ομάδας. Επέλεξε το δεύτερο και… χαίρεται.
Δεν το λέμε εμείς. Το είπε σε μία συνέντευξή του στην σερβική τηλεόραση το 2010 ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, αλλά και σε μία επεξηγηματική δήλωση που κλήθηκε να καταθέσει αργότερα.
Τι είπε στην σερβική τηλεόραση;
” Μίλησα με τον Σπανούλη πριν πάρει την απόφαση του, αλλά αυτός θεώρησε σωστό να φύγει από τον Παναθηναϊκό και να πάει στον Ολυμπιακό. Ο καθένας μας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και τις επιλογές του. Δική του απόφαση ήταν. Μίλησα όμως μαζί του μία φορά και έκτοτε δεν επικοινώνησα ξανά. Ίσως και να έπρεπε γιατί είναι ένας παίκτης που συνέβαλλε τα μέγιστα σε αρκετούς από τους τίτλους που έχει πάρει ο Παναθηναϊκός. Όπως και να ‘χει όμως, η απόφαση ήταν δική του και πλέον, με βρίσκει σύμφωνο. Τέλος“.
Στην επεξηγηματική δήλωση, αναφορικά με την συνέντευξη, υπογράμμισε: ” Θα σας πω ποια είναι η αλήθεια και τι ακριβώς είπα στη σέρβικη τηλεόραση: Μια μέρα, θυμάμαι καλά ότι ήταν η 21η Ιουνίου, μίλησα με τον Βασίλη Σπανούλη στο τηλέφωνο. Τα πάντα ήταν ξεκάθαρα στη συνομιλία μας και τον ρώτησα αν θα ήθελε να παραμείνει στον Παναθηναϊκό. Στη διάρκεια της κουβέντας καταλήξαμε στην παραμονή. Του είπα να επικοινωνήσει με τον μάνατζέρ του ώστε να “κλείσει” το θέμα και να τελειώνουμε. Μετά από μισή ώρα ο μάνατζέρ του επικοινώνησε μαζί μου και μου ζήτησε να περιμένω ακόμα δύο μέρες γιατί ο Βασίλης βρισκόταν στη Λάρισα για το γάμο του αδερφού του. Αυτή ήταν η συνομιλία μας.
Μετά από 25 μέρες έλαβα ένα μήνυμα από τον εκπρόσωπο του Σπανούλη ότι ο παίκτης υπέγραψε στον Ολυμπιακό. Αυτή είναι η αλήθεια, αυτά είπα στη σέρβικη τηλεόραση. Θέλω να ευχαριστήσω τον Σπανούλη για όσα προσέφερε στον Παναθηναϊκό, ήταν μεγάλη χαρά για μένα το να δουλέψω μαζί του αλλά αυτή τη στιγμή το θέμα έχει κλείσει, ο παίκτης ανήκει σε άλλη ομάδα κι εμείς κοιτάμε τα δικά μας“.
Τόσο από το πρώτο σκέλος όσο και από το δεύτερο δεν προκύπτει πουθενά η… άρνηση της χειραψίας και η ψύχρανση των σχέσεων.
Ο Ζοτς το χρησιμοποίησε ως όπλο πριν από τον τελικό του κυπέλλου ελπίζοντας ότι θα… φουντώσει τον αρχηγό του Ολυμπιακού για να μην κάνει το παιχνίδι του, έχοντας στο μυαλό του την εκδίκηση.
Πέτυχε το τρικ; Ο Παναθηναϊκός πήρε το κύπελλο στον πιο κλειστό τελικό της ιστορίας. Ο Σπανούλης δεν ήταν καλός μεν όχι επειδή ο τέως προπονητής του δεν του έδωσε το χέρι αλλά επειδή έστελνε δύο και τρεις παίκτες απέναντί του. Το είχε στο μυαλό του ο Σπανούλης; Μόνο ο ίδιος γνωρίζει.
Στο Contra.gr σωστά δόθηκε συνέχεια στο θέμα που ξεκίνησε ο Παναθηναϊκός, υπήρχε η εξήγηση από τον Ιτούδη, ενώ η απάντηση του Σπανούλη ήταν επιθετική προς το προπονητικό τιμ των πρωταθλητών.
Είπε ότι είχε να πει, πιθανώς δεν θα αγκαλιάσει ο ένας τον άλλο στα μεταξύ τους παιχνίδια.
Δυστυχώς αυτό που δεν υπολόγισε ο Ομπράντοβιτς, σε αυτό το παιχνίδι, ήταν ο υπέρμετρος φανατισμός της εξέδρας. Ούτως ή άλλως οι φίλοι του Παναθηναϊκού τον έβλεπαν ως εχθρό, τώρα έχουν και νομιμοποίηση. Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός άναψε το “πράσινο φως” να απαντήσει ο Σπανούλης και να κλείσει το θέμα… συνεχίζοντάς το στρέφοντας τα πυρά του προς Ομπράντοβιτς και Ιτούδη.
Κρέμασε το ζήτημα πια και δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει κανέναν. Αυτός ο ψυχολογικός πόλεμος, για χρόνια στους τελικούς της Α1 (χρόνια Ιωαννίδη ιδιαίτερα) λειτουργούσε ως καταλύτης. Με εξαίρεση τις ανόητες ακρότητες, ο πόλεμος των λέξεων έχει τρομερό ενδιαφέρον. Γίνεται και στο ΝΒΑ. Αλλά γίνεται έξυπνα και σε ένα υγιές περιβάλλον.
Αν θέλει ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό να τσακωθούν πριν από τους τελικούς, κανένα πρόβλημα. Θα έχουμε να γράφουμε και να σχολιάζουμε. Αν αμφότερες οι ομάδες διασφαλίζουν ότι κάνεις από τους εμπλέκομενους δεν θα φύγει από αγώνα με κανένα ζωτικό όργανο λιγότερο, να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν την ένταση. Μπορούν;
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σε ένα πρωτάθλημα που υπάρχει μόνο το μπρα ντε φερ Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού η μοναδική λύση είναι να πάνε παίξουν σε άλλη… παραλία. Για να μην γελοιοποιείται ένα άθλημα, θεσμοί και άνθρωποι και στο τέλος χαμένοι βγαίνουν ΜΟΝΟ οι αιώνιοι, άντε στο καλό. Ή, η δύσκολη επιλογή, σοβαρευτείτε, αν και θα είστε εκτός κλίματος, κάντε όμως μία προσπάθεια. Περισσότερα την Πέμπτη.