Καλύτερα να μασάς, παρά να προβλέπεις

Ο Τάσος Μαγουλάς εντόπισε το βασικό λάθος που έκανε η Ελλάδα απέναντι στη Σερβία και στην αναμέτρηση της Γαλλίας με την Ισπανία, όπου κανείς δεν υπολόγισε τη... ύβρη Ορένγκα και όλοι εκτιμούσαν απλά τη δυναμική και τα ονόματα.

ΤΑΣΟΣ ΜΑΓΟΥΛΑΣ

11 ΣΕΠ 2014

Πρέπει να είμαστε χαρούμενοι που αποκλειστήκαμε από μία ομάδα η οποία διέσυρε την Βραζιλία ή λυπημένοι διότι τελικά η Ισπανία δεν θα εμφανιζόταν στον… ημιτελικό μας;

Σαν την προδοσία, τα πάντα είναι θέμα ημερομηνιών. Είναι αλήθεια πως, ιδιαίτερα ο γράφων, τόνιζε πόσο καλύτεροι είμαστε σε σχέση με τη Σερβία. Και αυτό δεν αλλάζει. Μας κέρδισαν δικαιότατα, αλλά όσες φορές και αν μιλήσουμε γι’ αυτόν τον αγώνα, βάσει του σκεπτικού των όσων είδαμε στην πρώτη φάση, αλλά και των παικτών ως μονάδες, τόσο εμείς, όσο και οι Βραζιλιάνοι βρισκόμαστε σε καλύτερο επίπεδο.

Μέσα στο παρκέ όμως οι Σέρβοι μας ισοπέδωσαν αμφοτέρους. Γιατί; Διότι μπήκαν με το… μαχαίρι στο στόμα, κάτι που εμείς δεν κάναμε και οι Βραζιλιάνοι δεν θα έκαναν… ποτέ. Αυτή την παράμετρο οφείλαμε να την υπολογίσουμε και την λησμονήσαμε.

Μάθημα από τους Γάλλους

Υπάρχει κανείς που θα πίστευε πως η Γαλλία θα αποκλείσει την Ισπανία; Ελάχιστοι και κανονικά θα έπρεπε να είναι περισσότεροι. Διότι προσεγγίσαμε το παιχνίδι με γνώμονα τα ονόματα, τη δυναμική, την έδρα και δεν υπολογίσαμε την… ύβρη. Διότι αυτό που κάνουν εδώ και δύο χρόνια οι Ισπανοί αποτελεί προσβολή σε αυτήν την μεγάλη ομάδα που διαθέτουν. Το να διαχειρίζεται την Ισπανία ο Ορένγκα με την μηδενική προϋπηρεσία είναι ο ορισμός του “βάζω σε μονοθέσιο της Formula 1 την ανιψιά μου”.

Τίποτε δεν είναι τυχαίο γι’ αυτό και είναι χρήσιμο όλοι να διδάσκονται από τα μαθήματα, εκτιμώντας περισσότερο τη σοβαρότητα και την ταπεινότητα. Εμείς αισθανθήκαμε πολύ σίγουροι, οι Βραζιλιάνοι το ίδιο και οι Ισπανοί αλαζόνες. Το παγκόσμιο μπάσκετ περνάει στην επόμενη γενιά του, η οποία μοιάζει πολύ πιο ισορροπημένη, καθώς αποχωρούν παίκτες οι οποίοι πιθανώς να μην ξαναπεράσουν στην ιστορία. Ακόμα κι αυτοί όμως, όπως ο Πάου Γκασόλ, χωρίς προπονητή ή ομάδα δεν θα πετύχαιναν τίποτα.

Φτάνουμε σε δύο εξαιρετικούς ημιτελικούς που δεν υπολογίζαμε. Αποδείχθηκε πως πλέον οι ισορροπίες επανέρχονται και όλες οι επόμενες διοργανώσεις θα έχουν τρομερό ενδιαφέρον. Να τι μας προσφέρει αυτό το Μουντομπάσκετ.