Κάτι κινείται στον πλανήτη ΑΕΚ
O Zastro αφήνει για λίγο στην άκρη το PhotoStop και γράφει για την ΑΕΚ του Γκουστάβο Πογέτ, την μεταγραφή του Μπρούνο Ζουκουλίνι, αλλά κι αυτούς που δεν κάνουν.
Η ΑΕΚ είναι καλά. Όχι πολύ καλά, αλλά τουλάχιστον ξανάρχιζε να θυμίζει ΑΕΚ, έπαψε να ασχολείται με ήσσονος σημασίας ζητήματα και κερδίζει. Κι όταν κερδίζεις όλα πάνε καλά, τα προβλήματα υποβαθμίζονται και οι γκρίνιες περιορίζονται. Διότι και γκρίνιες υπάρχουν και μεμονωμένα περιστατικά υπάρχουν (όπως τα νεύρα του Πέτρου Μάνταλου μετά το γκολ του που τον έκαναν να βρίσει σε δύο γλώσσες τον Γκουστάβο Πογέτ) και η ομάδα παίζει στα όριά της εδώ και αρκετό καιρό. Αλλά κερδίζει, φτιάχνει μέταλλο, δεν επιτρέπει στον αντίπαλο πλέον να λογαριάζει ότι μπορεί να πάρει πόντους μαζί της.
Η ΑΕΚ έχει βρει στο πρόσωπο του Γκουστάβο Πογέτ, έναν άνθρωπο που είναι γιατρικό στον πληγωμένο οργανισμό της. Πολύ γρήγορα εκείνο το “ερχόμαστε” είχε δώσει τη θέση του στην κατήφεια και στην αναπροσαρμογή του όποιου πλάνου είχε εκπονηθεί από Μπάγεβιτς – Μιλοβάνοβιτς – Δέλλα και είχε εγκριθεί από το Μελισσανίδη. Η ΑΕΚ προσπάθησε να επιστρέψει στη Super League νομίζοντας ότι δεν θα φέρει στο κορμί της τις πληγές από τις χαμηλότερες κατηγορίες, οι άνθρωποί της πίστευαν ότι αρκεί το καλό κλίμα, οι καλές σχέσεις του προπονητή με τους Έλληνες ποδοσφαιριστές που τράβηξαν το κουπί με πολύ κατώτερους αντιπάλους στις χαμηλότερες κατηγορίες και ένας ισχνός έως εγκληματικά συγκρατημένος προϋπολογισμός που προέτασσε το γήπεδο και όχι την ομάδα.
Ευχάριστα τα νέα για το γήπεδο
Ευκαιρίας δοθείσης, τα νέα για το γήπεδο είναι επίσης καλά. Ο Ιανουάριος ήταν γενναιόδωρος με την Ένωση, η Περιφέρεια Αττικής ενέκρινε τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που κατέθεσε η “ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ 1924” με συντριπτική πλειοψηφία και πλέον το ζήτημα της οικονομικής άδειας πέρασε στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τον Πάνο Σκουρλέτη. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, το 2016 είναι η χρονιά της έκδοσης της οικοδομικής άδειας, το μοναδικό εμπόδιο πλέον είναι τα χρήματα, οι πόροι που απαιτούνται προκειμένου να προχωρήσει το έργο. Οι καιροί είναι χαλεποί, αλλά διάθεση υπάρχει, ο Μελισσανίδης πριν καιρό είχε δηλώσει σε εκείνη τη συνέντευξη Τύπου στο Ζάππειο, ότι έχει εξασφαλίσει το 85% της χρηματοδότησης κι έτσι ο δρόμος είναι ανοικτός.
Το διψασμένο κοινό της Ένωσης όμως έχει σε προτεραιότητα την ομάδα, την εικόνα που βλέπει στο χορτάρι. Του είχαν λείψει οι νίκες, ένα καλό σερί χωρίς ψυχοβγαλτικά γκολ στην εκπνοή ή τυχαία γεγονότα. Ο Πογέτ το έδωσε αυτό, μα με αλχημείες, μα με το άστρο του, μα με τα αγωνιστικά τρικ που μετέρχεται από καιρού εις καιρόν προκειμένου να πάρει αυτό που θέλει και να εμφυσήσει νοοτροπία νικητή στους ποδοσφαιριστές του. Ο Ουρουγουανός βρήκε ισορροπίες, έδωσε τέλος στα ψευτοδιλήμματα με τα «τρία δεκάρια», εντόπισε πολύ νωρίς τα κενά και τις ελλείψεις και πλέον έχει μια ΑΕΚ πολύ κοντά στο ταβάνι της: είναι μόνη δεύτερη, έχει προκριθεί στα ημιτελικά του Κυπέλλου και παρά τα εμφανή κενά στην άμυνα, δεν δέχεται εύκολα το γκολ.
Διαφοροποίηση νοοτροπίας
Είναι πάρα πολύ μεγάλη υπόθεση η διαφοροποίηση της νοοτροπίας, η γαλούχηση ενός κόσμου που έχει ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι ΑΕΚ μέσα από τις νίκες. Ο Πογέτ το κατάλαβε γρήγορα, πιθανώς αντιλήφθηκε κι άλλες παθογένειες του οργανισμού, διότι με τις δηλώσεις του διαρκώς «καρφώνει» διακριτικά διοίκηση και υπεύθυνους του ποδοσφαιρικού τμήματος. Αντιλήφθηκε πολύ γρήγορα ότι η εταιρεία δεν μπορεί να ικανοποιήσει τα θέλω του, όταν είδε τις πρώτες μεταγραφικές εισηγήσεις του να επιστρέφουν ως είχαν αφού ήταν από αλμυρές έως εξωπραγματικές για το βαλάντιο της ομάδας. Το αποδέχτηκε και άλλαξε τα σχέδιά του, συμβιβάστηκε με την ιδέα ότι για να υπάρξουν προσθήκες πρέπει να υπάρξουν και αποχωρήσεις. Και με τις γνωριμίες και το όνομά του, μίλησε με τον Πελεγκρίνι και μετά από χρόνια η ΑΕΚ μίλησε με την Premier League, έστω και διά της πλαγίας.
Ο δανεισμός του Ζουκουλίνι είναι μάννα εξ ουρανού για την ΑΕΚ, που είχε μάθει να ασχολείται με ποδοσφαιριστές μονάχα από τα χαμηλά ράφια, ρίσκα, στοιχήματα, πρώην μεγάλα ταλέντα που αναζητούσαν να αναστήσουν την καριέρα τους. Ο Πογέτ έχει αντιληφθεί ότι η ισχυρότερη γραμμή της ομάδας του είναι η μεσαία, χάνοντας όμως και τον επιρρεπή ούτως ή άλλως στους τραυματισμούς Κορδέρο, αντιλήφθηκε ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος την άνοιξη να είναι γυμνός. Και φρόντισε να φέρει στην ομάδα έναν ακόμη κεντρικό χαφ, προς έκπληξη όλων που εντόπιζαν την αναγκαιότητα της ενίσχυσης στην άμυνα και στην επίθεση.
Όχι ότι κι εκεί δεν πάσχει η ΑΕΚ, απλώς όλο της το οικοδόμημα βασίζεται στη μεσαία γραμμή, στη λίρα εκατό που αποδείχτηκε ο τρομερός Γιάκομπ Γιόχανσον, στη σκληράδα του Σιμόες που καταπίνει αντιπάλους και χιλιόμετρα και στην ποιότητα του Πέτρου Μάνταλου, ο οποίος προερχόμενος από έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό, βρέθηκε να ξαναδιεκδικεί ηγετικό ρόλο στην ομάδα. Όλο το παιχνίδι της ΑΕΚ είναι αυτοί οι τρεις ποδοσφαιριστές στον άξονα, αυτοί είναι που καθορίζουν το τέμπο, βγάζουν το φίδι από την τρύπα και κάνουν τον Αραβίδη, το Ντίντακ, το Βάργκας, το Μπαρμπόσα να φαίνοναι καλύτεροι.
Δίχως διάθεση ο Τζεμπούρ
Εκείνος που αποκλείεται να γίνει καλύτερος όσο θα παραμένει απροπόνητος και δίχως διάθεση, είναι ο Ραφίκ Τζεμπούρ. Που απογοήτευσε πρώτα απ’ όλους τον ίδιο το Δημήτρη Μελισσανίδη που πήρε το ρίσκο και τον ξαναέφερε στο ΟΑΚΑ. Ο Τζεμπούρ δεν έχει μπει ακόμη στο κλίμα, δεν είναι κομμάτι του παζλ, αφού παρότι ποιοτικότερος του Αραβίδη, δεν δείχνει ούτε την ίδια διάθεση, ούτε είναι διατεθειμένος να «πεθάνει» για την ομάδα όπως ο πρώην επιθετικός του Πανιωνίου. Η ΑΕΚ χρειαζόταν έναν καλύτερο επιθετικό από τον Τζεμπούρ, αλλά με τα χρήματα που διέθεσε, ακόμη και ο Τζεμπούρ ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να πάρει. Πενία τέχνας κατεργάζεται.
Ο Πογέτ χρειάστηκε δύο μήνες για να καταλάβει πολλά, να αξιολογήσει το ρόστερ, το οποίο με εξαίρεση την περίπτωση Τζανετόπουλου, δεν έχει αδικήσει μετά το πρώτο διάστημα προσαρμογής του. Επισημαίνει διαρκώς και με τις δηλώσεις του ότι η ομάδα έχει ανάγκη ενίσχυσης, καταδεικνύει τα τεράστια κενά στο δεξί άκρο της επίθεσης, στον αριστερό στόπερ και ασφαλώς στον επιθετικό. Το πρόβλημα που εντόπισε από το πρώτο κιόλας παιχνίδι του στον πάγκο της ΑΕΚ (εκείνο το άχρωμο 0-0 στη Λεωφόρο με τον Παναθηναϊκό του Αναστασίου) το έλυσε ή προσπαθεί να το λύσει με τον Ζουκουλίνι. Ο Ουρουγουανός είχε μιλήσει από τότε για την αναγκαιότητα ενός ακόμη χαφ με καλή πάσα και δυνατότητα να τον βοηθήσει τόσο στο αμυντικό όσο στο επιθετικό παιχνίδι.
Ταβάνι της ο Ζουκουλίνι
Βάσει οικονομικών δυνατοτήτων της εταιρείας, ο Ζουκουλίνι είναι το ψηλότερο κουδούνι που μπορούσε να χτυπήσει. Και τελικά όχι μόνο το χτύπησε, αλλά του άνοιξαν κιόλας. Κάτι ανάλογο είχε διαγνώσει πριν κάποια χρόνια και ο Μανόλο Χιμένεθ και με τρεις ποδοσφαιριστές που επέλεξε ο ίδιος (και λόγω οικονομικής στενότητας και τότε είχαν έλθει ως δανεικοί) τελικά οδήγησε την ΑΕΚ στον τελευταίο της τίτλο, μοναδικό από την εποχή…Ψωμιάδη και μετά. Κάτι ανάλογο προσπαθεί να κάνει και τώρα ο Πογέτ, προσπαθεί μέσω αλχημειών να επιτρέψει στην ομάδα να διεκδικήσει στόχους που μέχρι πρότινος φάνταζαν μακρινοί και ο προπονητής τους κατέστησε εφικτούς.
Η δήλωσή του στη συνέντευξη Τύπου μετά το παιχνίδι με τη Βέροια, ότι ο Πρόεδρος (προφανώς όχι ο Ασλανίδης) του υποσχέθηκε πως θα έχει τον τελευταίο λόγο στις μεταγραφές, επιτρέπει στην ΑΕΚ να αποφύγει σοβαρότατα σφάλματα του παρελθόντος τύπου Άρθο, τύπου Κρισάντους, ακόμη και τύπου Μπουονανότε. Φρόντισε βέβαια να απαλλάξει το Μιλοβάνοβιτς των ευθυνών, αφού γνωρίζει πλέον τις οικονομικές δυνατότητες και έχει καταλάβει ότι οι ονειρώξεις Ιμπίσεβιτς και λοιπών δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Και αυτό ανάγεται στις παθογένειες που αναφέραμε προηγουμένως, διότι δεν είναι ψέμα πως στην ΑΕΚ κάνει κακό η ανάγκη ορισμένων να γίνονται αρεστοί στο Μελισσανίδη και στον Μπάγεβιτς με τα γραπτά τους.
Πρέπει να στηριχθεί ο Πογέτ
Δεν αντιλαμβάνονται ότι ο Πογέτ επί της ουσίας αναλαμβάνοντας ένα φουρτουνιασμένο καράβι μετά από εκείνο το 4-0 στο Καραϊσκάκης, έδωσε πίστωση χρόνου και στη διοίκηση που μέσα από τις ατυχείς επιλογές της, αδίκησε την ίδια την ΑΕΚ και το μέγεθός της. Το σερί του Ιανουαρίου είναι μια ένδειξη ότι ο Γκους Πογέτ πρέπει να στηριχθεί από τη διοίκηση, πρέπει να πειστεί να παραμείνει και να βοηθηθεί και οικονομικά και από το “περιβάλλον” που όσοι γνωρίζουν καλά από ΑΕΚ, αντιλαμβάνονται πόσο σημαντικό μπορεί να γίνει σε περιόδους κρίσης. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα σερί αγώνων που εν πολλοίς θα κρίνει και το μέλλον του Πογέτ και το μέλλον της ΑΕΚ σε αγωνιστικό επίπεδο.
Ειδικά τα δύο ντέρμπι με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό είναι εκ των ων ουκ άνευ να προσδώσουν στον κόσμο τη βεβαιότητα ότι η ΑΕΚ πραγματικά επέστρεψε και δεν προσπαθεί να πείσει με τα ψέμματα ή με ωραιοποιήσεις καταστάσεων πως κάνει πρωταθλητισμό. Αργότερα υπάρχει και η Τρίπολη, τα ημιτελικά του Κυπέλλου, τα play offs.
Εκεί θα κριθεί η ΑΕΚ και ο Πογέτ και μετά το παιχνίδι με τη Βέροια στο οποίο κέρδισε – μετά το πρώτο εικοσάλεπτο – ξεκούραστα με το καθαρό 3-0, μίλησε και πάλι για ενίσχυση. Ποιοτική ενίσχυση και όχι με στοιχήματα και ποδοσφαιριστές που θα βοηθήσουν “εάν και εφόσον”. Η διοίκηση φαίνεται να απαντά με τον Πέκχαρτ και την αποχώρηση του Κρισάντους για την Πονφεραντίνα. Ο Πογέτ έχει δώσει διορία μέχρι τη Δευτέρα. Το μπαλάκι είναι στην πλευρά της διοίκησης και όχι του Μιλοβάνοβιτς ή του Ντε Μπάρτολο. Και η διοίκηση έχει ονοματεπώνυμο: Δημήτρης Μελισσανίδης και Ντούσαν Μπάγεβιτς.
