Κερδίζοντας την ηρεμία
Το μεγάλο ερωτηματικό που αφορά το φετινό Ολυμπιακό είναι το ακόλουθο. Μπορούν να μειωθούν στα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του πρωταθλητή Ευρώπης με το πέρασμα των παιχνιδιών. Το διατυπώνει ο Τάσος Μαγουλάς μετά τη νίκη της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα επί της Σιένα.
Η λογική του φετινού Ολυμπιακού αφορά στη διατήρηση της ομάδας στο ίδιο επίπεδο έντασης από την αρχή έως το τέλος. Ξεκινώντας από τα πέντε γκαρντ, ο Μπαρτζώκας προχωρά σε διαδοχικές αλλαγές με σκοπό να μην υπάρχει καταρχάς αμυντικό κενό. Οι πρωταθλητές Ευρώπης σε αυτό το πρώτο σκέλος της περιόδου δείχνουν τη διαφορά σε ποιότητα αλλά και ποσότητα επιλογών απέναντι σε υποδεέστερες ομάδες, καταφέρνουν να μην πέσουν θύμα έκπληξης, αλλά παρουσιάζουν έλλειψη συνέχειας μέσα στο ίδιο το παιχνίδι.
Αυτή την στιγμή, το στοιχείο που κάνει την διαφορά είναι και αυτό που την μαζεύει συνήθως δε προς στο τέλος των παιχνιδιών. Εκεί δηλαδή που θα έπρεπε ο ξεκούραστος Ολυμπιακός, τέλος τρίτης στις αρχές της τετάρτης περιόδου, να δώσει το τελειωτικό κτύπημα, εκεί έρχεται το ξεφούσκωμα και τα παιχνίδια γίνονται ντέρμπι.
Μία πρώτη ανάγνωση αφορά στις πολλές αλλαγές οι οποίες, νωρίς στην σεζόν, δεν βοηθούν τους παίκτες να βρουν ρυθμό. Αποδίδουν στο ξεκίνημα, πατούν γκάζι, δημιουργούν προβάδισμα αλλά αυτό αρχίζει και χάνεται όταν συνεχίζονται στο β μέρος.
Είναι σαφές ότι ναι μεν ο κορμός παραμένει ίδιος σε μεγάλο βαθμό αλλά είναι διαφορετικές οι συνεργασίες. Ο Μάντζαρης για παράδειγμα, έχει μεταφερθεί πλέον στο «2» όταν παίζει με τον Σλούκα με σκοπό να βρει καλύτερο ρυθμό αφού η απουσία τον έχει επηρεάσει.
Ο Λο ξεκινάει και τελειώνει τα παιχνίδια, έχοντας ένα μεγάλο διάστημα που δεν χρησιμοποιείται. Ο Σπανούλης οφείλει να πασάρει περισσότερο για να ανοίξει η αντίπαλη άμυνα έχοντας διαφορετικά ερείσματα στη ρακέτα ή δίπλα του. Για τους καινούργιους όπως ο Λοτζέσκι, ο Ντάνστον ή ο Πετγουέι, μοιάζει πιο εύκολο να κάνουν αυτό που μπορούν (χωρίς να είναι αυτοί που θα κουβαλήσουν την ομάδα) διότι σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πιο εύκολο να προσαρμοστούν.
Τα πάνω κάτω του Ολυμπιακού είναι φυσιολογικά μεν αλλά δημιουργούν ένα ερωτηματικό: μπορούν να μειωθούν με το πέρασμα των παιχνιδιών; Πόσο γρήγορα θα αφομοιώσουν τις σημαντικές αλλαγές που γίνονται;
Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεται κάποιος ότι ο προπονητής των πρωταθλητών Ευρώπης υπερβάλει όταν λέει ότι «είμαστε χαρούμενοι που νικήσαμε τη Σιένα», αντίπαλο πολύ αδύναμο σε σχέση με το παρελθόν του, όμως φαίνεται ότι πρώτος αυτός αναγνωρίζει το ρίσκο να αλλάξουν κάποια πράγματα στον Ολυμπιακό των δύο σερί ευρωπαϊκών τίτλων με αποτέλεσμα να μετρούν οι βαθμοί και η ηρεμία που φέρνουν οι νίκες.
