Κουβέντα να γίνεται
Κάθε ντέρμπι γεννά θέματα προς συζήτηση. Το συγκεκριμένο αποτελεί ένα crash test για το αν μπορεί ο Παναθηναϊκός να κοντράρει στα ίσα τον Ολυμπιακό. Γιατί, κακά τα ψέματα, μέχρι πριν λίγους μήνες ουδείς πίστευε ότι οι ερυθρόλευκοι θα έχουν άμεσο ανταγωνιστή στο φετινό πρωτάθλημα, ώσπου παρουσιάστηκε ένας διαφορετικός, από το εφιαλτικό καλοκαίρι, Παναθηναϊκός (του Φερέιρα) και αίφνης καταλάβαμε ότι η Super League δεν θα είναι τόσο ανιαρή όσο νομίζαμε και, κυρίως, το σενάριο ίσως έχει το στοιχείο της ανατροπής.
Πέραν των θεμάτων προς συζήτηση, το ντέρμπι θα γεννήσει και προσδοκίες. Αν ο Παναθηναϊκός επικρατήσει στο Καραϊσκάκη τότε ουδείς θα αποφεύγει τη λέξη “πρωτάθλημα”. Το +5 από τον Ολυμπιακό και μάλιστα σε μια χρονιά που ο ρεαλιστικός στόχος ήταν “πάμε και έχει ο Θεός…” θα δώσει ξεκάθαρο προβάδισμα στους “πράσινους” που θα έχουν βγάλει αήττητοι μία σειρά δύσκολων αγώνων. Προσδοκίες θα γεννήσει και στον Ολυμπιακό μία νίκη επί του Παναθηναϊκού. Προσδοκίες για μια εμφατική κατάκτηση του τίτλου.
Θα γεννήσει και γκρίνια, όπως κάθε ντέρμπι άλλωστε. Ακόμα και διαιτητής να μην υπήρχε στον αγωνιστικό χώρο, πάλι γκρίνια θα είχαμε. Αυτό είναι στο DNA μας. Ετσι απλά.
Θα γεννήσει, όμως, και μία συζήτηση για το αν το φετινό πρωτάθλημα είναι δύο ταχυτήτων. Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Θέλετε τη γνώμη μου; Αυτό έχει απαντηθεί χωρίς καν να χρειαστεί να φτάσουμε στο ματς του Σαββάτου…
Το σημαντικότερο, όμως, όλων είναι να γεννήσει στον κόσμο την ανάγκη να πάει στο γήπεδο. Κι αυτό για να γίνει πρέπει οι δύο ομάδες να τον προσελκύσουν. Μετά από χρόνια, βάσει των όσων έχουμε δει, έχουμε την προσδοκία να δούμε, όπως λένε και στο χωριό μου, “ματσάρα”. Εδώ γεννάται το ερώτημα: “Θα δούμε;”
