Κράμερ εναντίον Κράμερ

Ποιος Καπίνο; Ό,τι πάει μέσα γράφει. Ποιος Σίλντεφελντ; Αυτός διπλώνει σαν νταλίκα σε παγετό. Ποιος Μέντες; Αυτός δεν κόβει ούτε με βαλέ στην ξερή. Και πάει λέγοντας. Αναμενόμενο και ελληνικότατο.

Δεν θα το απέφευγε ο Παναθηναϊκός ακόμη κι αν αυτή η ήττα ερχόταν την τέταρτη αγωνιστική και μετά από 3/3. Και ακριβώς επειδή είναι αναμενόμενο και ελληνικότατο, είναι και διαχειρίσιμο. Άσε που ακόμη κι αν δεν μπεις στη διαδικασία να το διαχειριστείς, αρκούν δύο νίκες για να επανέλθουν τα πράγματα στην πρότερη κατάσταση ευθυμίας.

Αντίθετα αποτελεί διεθνή λογική ότι στην ήττα, καλύτερος παίκτης είναι αυτός που δεν έπαιξε. Έτσι, διασωθέντες των πρασίνων στο ναυάγιο της Νέας Σμύρνης ήταν οι Βιτόλο, Σο, Πίντο, Βελάσκες, Τοτσέ, Κουίνσι και Φορναρόλι. Το ότι (και) αυτοί οι παίκτες ήταν που άφησαν τον Παναθηναϊκό εκτός Ευρώπης, είναι μία μικρή ασήμαντη λεπτομέρεια και δεν θα της επιτρέψουμε να μας φρενάρει τους συνειρμούς.

Το τελευταίο βέβαια που χρειάζεται μια νέα προσπάθεια είναι να έχει απέναντί της τον ίδιο της τον εαυτό, το είδωλό της στον καθρέφτη. Και δεν αναφερόμαστε στον κακό αγωνιστικό εαυτό, αλλά στον δεύτερό της εαυτό, αυτόν που ζει στον ίδιο σώμα μία παράλληλη ζωή.

Δεν ανακαλύψαμε την Αμερική, ούτε διεκδικήσαμε διάκριση ευρεσιτεχνίας, όταν γράφαμε όλο το καλοκαίρι ότι ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να τελειώσει το συντομότερο με το θέμα των «κομμένων» διότι θα το βρίσκει μπροστά του σε κάθε στραβή. Βλέπετε, μεταξύ των «κομμένων» βρίσκονται ποδοσφαιριστές που δεν αμφισβητείται η ικανότητά τους, αλλά η δυνατότητα του συλλόγου να συνεχίσει να πληρώσει το συμβόλαιά τους.

Ναι, αλλά τα πληρώνει. Και θα συνεχίσει να τα πληρώνει. Είτε άπαξ για να λύσει άμεσα τη συνεργασία, είτε μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε. Και όσο υπάρχουν στο «Απήλιον» και όσο ο Παναθηναϊκός συνεχίζει ούτως ή άλλως να πληρώνει τα συμβόλαιά τους, οι συγκρίσεις θα είναι αναπόφευκτες.

Κλείνουμε το κεφάλαιο των «κομμένων», για να επανέλθουμε στους «κομμένους και ραμμένους» για να εξυπηρετήσουν τα αγωνιστικά σχέδια του Γιάννη Αναστασίου. Πόσοι έχουν αληθινά κατανοήσει ότι μιλάμε για μία ομάδα είκοσι ημερών και ότι η ενδεκάδα που έπαιξε με τον Παναιτωλικό και τον Πανιώνιο, δεν έχει καμία σχέση με την ενδεκάδα που παρατάχθηκε στα φιλικά, πλην Λάτσιο και Νιούκαστλ;

Καλοί ή κακοί, κατάλληλοι ή ακατάλληλοι, αυτοί είναι και σύμφωνα με την μεταγραφολογία (που συνεχίζεται τέλος Αυγούστου), δεν αναμένονται ποδοσφαιριστές, πλην ίσως του Πράνιτς, έτοιμοι να αλλάξουν άμεσα και θεαματικά την εικόνα.

Τα σκαμπανεβάσματα θα είναι αναπόφευκτα σε πρώτη φάση και οι χτυπητές αδυναμίες τη δεδομένη στιγμή δεν αποκλείουν και επόμενα στραβοπατήματα, ανεξαρτήτως έκτασης σκορ.

Γιατί πέραν της ήττας, είναι και αυτό το 3-0 που τρομάζει. Ένα σκορ που δεν αποτελεί μαγική εικόνα. Ούτε στο 3, εφ’ όσον ο Πανιώνιος αξιοποίησε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν, ούτε και στο 0, εφ’ όσον ο Παναθηναϊκός δεν δημιούργησε ευκαιρίες ώστε να τις αξιοποιήσει.

Πόσοι έχουν αληθινά κατανοήσει ότι μιλάμε για μία ομάδα χωρίς επιτελικό μέσο, χωρίς κάθετη και πολύ περισσότερο απρόβλεπτη πάσα, που είναι καταδικασμένη να αγωνίζεται από τα άκρα και γίνεται εξαιρετικά προβλέψιμη όταν τα φτερά της δεν ενισχύονται από τις προωθήσεις των ακραίων αμυντικών της;

Πόσοι αντιλαμβάνονται ότι η χρήση ενός και μόνο αμυντικού μέσου σε μία ομάδα με χτυπητές αδυναμίες υλικού, αποτελεί μεν στοίχημα χαρακτήρα και φιλοσοφίας, αλλά συνάμα εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους στο ανασταλτικό κομμάτι και κατά συνέπεια απρόβλεπτες εξελίξεις σε αναμετρήσεις που ο αντίπαλος θα τα εκμεταλλευτεί στο έπακρο;

Το ποδόσφαιρο δεν είναι σύνθετα μαθηματικά. Απλή αριθμητική είναι. Σίγουρα δεν είναι 100% δίκαιο σπορ. Αλλά από την άλλη, δεν αποτελεί κανόνα το να εισπράττεις λιγότερα από όσα πραγματικά αξίζεις. Αρκεί να τα αξίζεις. Και βέβαια να τα διεκδικείς, χωρίς πισωγυρίσματα, αναδιπλώσεις και παλινωδίες στον σχεδιασμό.

Φτάνει να πιστεύεις σε αυτό που δημιουργείς και να είσαι βέβαιος ότι έχεις τα εχέγγυα για να το υλοποιήσεις. Αν φταίει το αγωνιστικό πλάνο γιατί τέλος Αυγούστου ακόμη ψάχνεις παίκτες σε νευραλγικές θέσεις, αν φταίνε οι παίκτες γιατί δεν έχεις λεφτά να πληρώσεις καλύτερους, τότε ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι. Γιατί ο χειμώνας θα είναι δύσκολος. Πολύ δύσκολος.