Ένα απαραίτητο υστερόγραφο για τον Κατσουράνη

Ο Κώστας Κεφαλογιάννης επανέρχεται στο θέμα του Κώστα Κατσουράνη και δίνει την απάντησή του στα εκατοντάδες σχόλια του περίφημου κειμένου.

Ένα απαραίτητο υστερόγραφο για τον Κατσουράνη

Δεν μου αρέσει να επανέρχομαι στα άρθρα μου και να διευκρινίζω τι ακριβώς ήθελα να πω. Ούτε και τώρα θα το έκανα, αν δεν έβλεπα ότι τα περισσότερα σχόλια για το κομμάτι μου " Η σημασία της χαράς του Κατσουράνη" κινούνται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που φιλοδοξούσα να δώσω . Και επειδή δεν γίνεται να απαντήσω σε έναν - έναν ξεχωριστά, ελπίζω να αρκεστείτε σε αυτό:

Δεν έγραψα ποτέ, ούτε στο συγκεκριμένο άρθρο, ούτε σε κάποιο άλλο ότι ο Κώστας Κατσουράνης πρέπει να παίζει βασικός. Το αντίθετο έχω γράψει.

Δεν έγραψα ποτέ επίσης ότι η χαρά του Κατσουράνη είναι σημαντικότερη από τη χαρά όλων των υπόλοιπων Ελλήνων.

Έγραψα μονάχα το εξής απλό: Μπορούμε να έχουμε την άποψη μας για την αγωνιστική χρησιμότητα του "Κατσούρ" ή την αγωνιστική αχρηστία του αν προτιμάτε. Μπορούμε και να τη γράφουμε, ο καθένας όπου έχει βήμα: Σε σάιτ, σε social media, στο ημερολόγιο του. Θεωρώ όμως λάθος στα όρια της χυδαιότητας του γκρουπάκι που φτιάχτηκε εις βάρος του.

Θα τον έβαζε στο πρώτο αεροπλάνο

Θεωρώ επίσης λάθος και άδικο να ξενερώνεις έναν άνθρωπο που έχει αποδεδειγμένα προσφέρει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με τέτοιο τρόπο. Μπορείτε να μπείτε για λίγο στη θέση του; Στην τελευταία μεγάλη διοργάνωση της καριέρας του, βλέπει χιλιάδες ανθρώπους να τον θεωρούν σχεδόν αποκλειστικό υπεύθυνο σχεδόν για όλα τα δεινά του κόσμου. Οι υπόλοιποι διεθνείς ζουν τη χαρά του Μουντιάλ και την υπερηφάνεια ότι έδωσαν στη χώρα τους ξανά το χαμόγελο και ο Κατσουράνης ζει το ξενέρωμα ότι αυτή η ίδια χώρα, στην Εθνική της οποίας έχει δώσει και την ψυχή του, τον απεχθάνεται. Και αν γινόταν, θα τον έβαζε στο πρώτο αεροπλάνο για να τον φέρει πίσω.

Τι έκανε για να αξίζει κάτι τέτοιο; Δεν υπήρξε πολιτικός, επιχειρηματίας, μεγαλοδημοσιογράφος. Δεν έκλεψε, δεν έφαγε τα λεφτά του λαού, δεν διεπλάκη, δεν αποτελεί μέρος της διαφθοράς που τρώει την ψυχή της Ελλάδας. Μπάλα έπαιζε. Και μας έβγαλε στους δρόμους, περισσότερες από μία φορές.

Να αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά

Να τι θεωρώ πιο σημαντικό από προκρίσεις και επιτυχίες. Να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε. Να καταλάβουμε ότι ακόμα κι αν έχουμε κάθε δικαίωμα να φτιάχνουμε τέτοια γκρουπάκια (σε δημοκρατία ζούμε άλλωστε, ασχέτως αν οι περισσότεροι από όσους έκαναν like, μάλλον ανεβάζουν καθημερινά στάτους περί "νέας χούντας"), δεν θα έπρεπε να το κάνουμε. Θα έπρεπε να σεβαστούμε τον Κατσουράνη, στοιχειωδώς έστω. Τόσο, όσο να τον αφήσουμε στην ησυχία του να κάνει ό,τι του ζητήσει ο Σάντος και να αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά.

Το γεγονός ότι πάρα πολλοί Έλληνες αδυνατούν να καταλάβουν ή να δεχτούν αυτό που λέω και υποκύπτουν στη γοητεία της δημόσιας διαπόμπευσης του "Κατσούρ", μου δείχνει πώς ότι και να συμβεί απέναντι στην Κόστα Ρίκα, δυστυχώς η εθνική μιζέρια μας παραμένει ζωντανή και παντοδύναμη. Και δεν ξορκίζεται με γκολ...

Υ.Γ. Αν πάλι το γκρουπάκι δεν φτιάχτηκε για να βγάλουν όσοι συμμετέχουν το κόμπλεξ και το μίσος τους απέναντι στον Κατσουράνη, αλλά για να επηρεαστεί ο Φερνάντο Σάντος, τότε η ανοησία του πράγματος είναι σαφώς μεγαλύτερη απ' όσο νόμιζα.

Διαβάστε ακόμη

Ξέσπασμα Paparazzi: Στη χώρα του Πελέ, εγώ τρώω κεφτέ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ