Λίγο σεβασμό στους καρδιακούς!
Οτρόπος που επιμένει να αντιδρά ο ΠΑΟΚ στα ευρωπαϊκά του παιχνίδια, όποια αναποδιά κι αν του τύχει, αποτελεί το εντυπωσιακότερο στοιχείο που έχει εισάγει μέχρι στιγμής ο Στέφενς στο παιχνίδι του. ‘Η πιο σωστά στον χαρακτήρα του.
Όσοι βιαστούν να χρεώσουν την τεράστια νίκη ου «Δικεφάλου» στη χαμηλή δυναμικότητα της Μακάμπι, ας σκεφτούν πρώτα πόσο δύσκολο ήταν και αγωνιστικά και ψυχολογικά αυτό που πέτυχαν οι Θεσσαλονικείς. Θα μπορούσαν κάλλιστα να καταρρεύσουν όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ με δυο γκολ μόλις στο 20ο λεπτό, Και εδώ που τα λέμε, φλέρταραν λίγο με την ιδέα (θυμίζω ότι η Μακάμπι έχασε ευκαιρία για το 3-0), ωστόσο όταν ξεπέρασαν το σοκ αντέδρασαν με τη νοοτροπία μεγάλης ομάδας. Αρνήθηκαν την πιθανότητα να χάσουν, στρίμωξαν τον αντίπαλο τους στα σχοινιά και πραγματοποιώντας ένα απίστευτο εικοσάλεπτο (από το 25ο έως το 45ο) κόντεψαν να ολοκληρώσουν την ανατροπή στο πρώτο ημίχρονο (παρεμπιπτόντως όποιος είχε παίξει το ματς άσο από το ημίχρονο, υποθέτω δεν συμπαθεί και πολύ πλέον τον Μίροσλαβ Στοχ…).
Εντέλει, την ολοκλήρωσαν στο δεύτερο χάρη στον Δημήτρη Σαλπιγγίδη που έχει βρει πλέον τον ρόλο του στην ενδεκάδα του Στέφενς και ειδικά στην Ευρώπη, δεν νοείται να μην παίζει. Πιο δύσκολα από όσο είχε φανεί κάποια στιγμή (μετά το 2-2 , οι περισσότεροι θα πόνταραν σε άνετη επικράτηση του ΠΑΟΚ), πάντως την ολοκλήρωσαν.
Η αντίδραση, το μέταλλο, το πείσμα, η μαχητικότητα, η επιθετική ευχέρεια και φυσικά οι τρεις βαθμοί. Να τι θα κρατήσουν οι Ασπρόμαυροι από το ματς. Βεβαίως υπάρχουν και πολλά που θα θέλουν να πετάξουν. Κατ΄αρχήν η ομαδική ύπνωση στο δεύτερο γκολ της Μακάμπι σηκώνει μέχρι και πρόστιμο. Ακόμη κι ο Αθανασιάδης ανατράπηκε στη φάση που προηγήθηκε, δε γίνεται να διαμαρτύρεσαι ενώ η μπάλα παίζεται. Δεν γίνεται! Έγινε όμως. Και ο ΠΑΟΚ έφαγε ένα ερασιτεχνικό γκολ. Κατά δεύτερον, το μόνο πράγμα στην Ελλάδα πιο αργό από τις επιστροφές του ΠΑΟΚ είναι μάλλον η γραφειοκρατεία. Και πάλι, δεν παίρνω όρκο. Συμβαίνει από την αρχή της σεζόν, προφανώς έχει να κάνει με τα χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών, εντούτοις παραμένει επίπονο να το βλέπεις.
Τρίτον και σημαντικότερον. Ο ΠΑΟΚ αδυνατεί να ελέγξει τον ρυθμό των αγώνων του κατά το δοκούν. Αδυνατεί δηλαδή να κατεβάσει ταχύτητα όταν έχει φέρει την αναμέτρηση στα μέτρα του, να ηρεμήσει την κατάσταση και να πάει σε μια διαδικαστική νίκη. Και δεν αδυνατούσε μονάχα την Πέμπτη όπου μετά το 3-2 κινδύνεψε σε δυο-τρεις περιπτώσεις να ισοφαριστεί. Αδυνατεί από την αρχή της σεζόν. Με αποτέλεσμα σχεδόν όλα του τα παιχνίδια να είναι ανοιχτά, με γκολ , πολλές φάσεις και την μπάλα να πηγαίνει πάνω – κάτω. Απίστευτα διασκεδαστικά για τον θεατή και εντελώς ψυχοβγαλτικά για τους οπαδούς του!
Και εντάξει, δε λέω, το θέαμα πάνω απ’ όλα. Αλλά λίγο σεβασμό στους καρδιακούς ρε παιδιά…
