Live And Let Die
H συμμετοχή του
Ολυμπιακού στους “8” της
Euroleague δεν σημαίνει επιτυχία.
Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν γιατί ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη από
τίτλους. Στο στρατόπεδο του
Παναθηναϊκού, με το άδοξο τέλος της φετινής Euroleague, τελειώνει και μία εποχή. Το καλό με μπασκετικούς κολοσσούς σαν το τριφύλλι είναι ότι
δεν πεθαίνουν σε μία ήττα ή δεν αρκούνται σε έναν θρίαμβο.
Ολυμπιακός: Το καλοκαίρι τώρα δικαιώνεται
Πρώτα από όλα η μεγαλύτερη επιτυχία του Γιαννάκη είναι ότι η παρουσία του και μόνη βγάζει από τους παίκτες ότι καλύτερο έχουν. Τους υποχρεώνει σε αγωνιστική πειθαρχία, απόλυτη εκτέλεση των εντολών του. Ο Ολυμπιακός μέσα σε έναν μήνα παίζει ακριβώς όπως θα παίζει σε ένα χρόνο. Με την ίδια αυταπάρνηση, το ίδιο πάθος, την ίδια ψυχραιμία, παρόμοια πίστη για νίκη και τις… αντίστοιχες επιθέσεις των 25 δευτερολέπτων.
Δεν μπορείς να τα έχεις όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι οι ερυθρόλευκοι πέτυχαν τη μεγαλύτερη νίκη τους στην Ευρώπη την τελευταία διετία. Μέχρι τώρα πολλοί φίλοι Ολυμπιακοί μιλούσαν για μία κακοδαιμονία των μεγάλων αγώνων καθώς όποτε γέμιζε το ΣΕΦ, όπως παλιά, η ομάδα τους έχανε. Αυτό άλλαξε σε έναν αγώνα που εξελίχθηκε όπως τον ήθελαν οι γηπεδούχοι. Απέναντι στη Ρεάλ με εξαιρετικό σύνολο, χωρίς μεγάλες προσωπικότητες και απελπισμένη για μία νίκη όπως όπως, ο αγώνας θα παιζόταν στη βούληση, στο πάθος. Οι υψωμένες γροθιές του Μπουρούση, η άμυνα του Βασιλόπουλου, ο τσαμπουκάς του Τεόντοσιτς και του Πρίντεζη, η αξιοποίηση του Τσακαλίδη και συν τις άλλοις ο Ελ-Σίντ που ονομάζεται Ματσιγιάουσκας, υλοποίησαν το πλάνο Γιαννάκη.
Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη, ί σως να μην σημαίνει τίποτα αν ο Ολυμπιακός αποκλειστεί από την ΤΣΣΚΑ διότι μέχρι τώρα ο πήχης χαμήλωσε κάπως, με το φινάλε της πρώτης φάσης και το ξεκίνημα της δεύτερης, αλλά τώρα το άλμα εις ύψος έλαβε τέλος. Ο Ολυμπιακός του Γιαννάκη καλείται να επιβιώσει της πιο σταθερής ομάδας στην Ευρώπη και θα έχει τύχη διότι βρίσκει απέναντί του μία ομάδα με ορισμένες σπουδαίες προσωπικότητες, αλλά χωρίς μεγάλο βάθος πάγκου και κυρίως διάθεση για μπάσκετ…αιωνιότητας και μίας επίθεσης.
Κυρίως, αυτό που κάνει ο Γιαννάκης, και δεν έκανε ο Γκέρσον, είναι ότι αξιοποιεί το γεμάτο ρόστερ του Ολυμπιακού. Το έχουμε ξαναγράψει ότι πέραν της θέσης του πλέι μέικερ, οι «Πειραιώτες» συγκροτούν την πληρέστερη ομάδα της Ευρώπης. Δύο και τρεις ποιοτικοί παίκτες σε κάθε θέση, φόργουορντ, ψηλοί, ο Δράκος βρίσκει τον τρόπο με την σκληρή άμυνα να δώσει δουλειά σε όλους. Από 30 δεύτερα μέχρι 35 λεπτά. Δουλειά υπάρχει. Η χρονιά όμως έχει δρόμο ακόμα και η συμμετοχή στους οκτώ, στον τελικό του κυπέλλου ή τους τελικούς του πρωταθλήματος δεν σημαίνουν επιτυχία. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν γιατί ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη από τίτλους.
Παναθηναϊκός: Η εγχείρηση απέτυχε. Ο ασθενής;
Σε περίπτωση κατά την οποία ο Ομπράντοβιτς δεν έτρεφε την μεγάλη αντιπάθεια για το ΝΒΑ θα γνώριζε για ένα εγχείρημα που δοκίμασε 10 χρόνια πριν τον ίδιο ο Ντάνι Έιντζ στους Σανς και δεν πέτυχε. Το 1998 το Φοίνιξ έριχνε στη πεντάδα του τους Τζέισον Κιντ, Κέβιν Τζόνσον και Στιβ Νας. Τρεις από τους μεγαλύτερους πλέι μέικερ της τελευταίας 30ετίας, προσπάθησαν να συνυπάρξουν. Το καλοκαίρι του 1999 ο Έιντζ σταμάτησε το πείραμα.
Μοιάζει πολύ αυτή η τριπλέτα με την αντίστοιχη του Παναθηναϊκού. Υπάρχει ο σούπερ γρήγορος γκαρντ για το ένας εναντίον ενός (Σπανούλης, ο… Τζόνσον), ο παίκτης που πρώτα πασάρει, μετά πασάρει και αν δει ότι τελειωνει το χρονόμετρο σουτάρει(Διαμαντίδης, ο… Κιντ) και ο σούπερ σουτέρ και πασέρ (Γιασικεβίτσιους, ο… Νας). Περικλείεται μία ποσότητα ιεροσυλίας αλλά, αναλογικά, μιλάμε για τα ίδια συστατικά.
Στο Βελιγράδι δεν τελείωσε τίποτα, διότι απλούστατα δεν άρχισε ποτέ. Οι τέως πρωταθλητές Ευρώπης από την αρχή του τοπ-16 έδειξαν ότι δεν πείθουν έχοντας στείλει μηνύματα και από την πρώτη φάση παρά τις νίκες. Θα ήταν άδικο άλλωστε να κρίνονται όλα μόνο εκ του αποτελέσματος. Το ότι ο Παναθηναϊκός έφτασε να παίξει τον τελικό με την Παρτιζάν το οφείλει στην καλή του τύχη με τη διάλυση της Εφές και στον κόσμο του, που δεν τον άφησε να χάσει τα τρία εντός έδρας παιχνίδια. Πύρρειες νίκες; Και κάτι ακόμα.
Λείπουν οι ψηλοί, ο Τσαρτσαρής με τον Τομάσεβιτς. Χρησιμότατοι σε μία ομάδα με αρχή και τέλος αλλά έμεναν ακόμα ο Ντικούδης, ο Ζίζιτς και ο Πρκάτσιν, που τελικά δεν αξιοποιήθηκαν παρά ελάχιστα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα από την αρχή της σεζόν εντοπίζεται στο μοίρασμα του χρόνου για τρεις σημαντικούς πλέι μέικερ. Τρία γκαρντ των 40 λεπτών σε όλες τις μεγαλες ευρωπαϊκές ομάδες γίνεται να παίξουν μαζί; Προσπάθησαν, δούλεψαν με τον προπονητή τους, ο Ζοτς έδωσε χρόνο, έκοψε το καρπούζι στα τρία αλλά στο τέλος της ημέρας δεν λειτούργησε. Πιθανώς να δουλέψει του χρόνου. Δύσκολο αλλά πιθανό.
Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να αποδυναμώσει τον Ολυμπιακό με τον Γιασικεβίτσιους (οι ερυθρόλευκοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι τελικά δεν τον ήθελαν) κάτι που φάνηκε να λειτουργεί. Φανταστείτε τον Ολυμπιακό του Γκέρσον με τον Γιασικεβίτσιους στο κουμάντο. Άλλη ομάδα και άλλη ιστορία. Οι πρωταθλητές όμως δίνοντάς του 4,2 εκατομμύρια ευρώ έπρεπε να τον βάλουν δίπλα στον βασικό πλέι μέικερ της ομάδας που κατέκτησε το ευρωπαϊκό πέρυσι και στον υπερταλαντούχο Βασίλη Σπανούλη. Εκεί χάθηκε το παιχνίδι. Προσθέστε και μία υπερφόρτωση σε δυάρια (Χατζηβρέττας, Μπετσίροβιτς, Ουίνστον, Περπέρογλου) κι έχετε την εικόνα. Ο Σισκάουσκας έγινε για πρώτη φορά…τόσο χρήσιμος, διότι δεν τον πολυεκτιμούσαμε όσο φορούσε τα πράσινα.
Με το άδοξο τέλος της φετινής ευρωλίγκα, τελειώνει και μία εποχή. Ο Παναθηναϊκός το καλοκαίρι θα αλλάξει πολλά στο ρόστερ του. Τίθεται θέμα Ομπράντοβιτς; Σε καμία περίπτωση αν μιλάμε αποκλειστικά για αγωνιστικά κριτήρια. Υπάρχει μόνο ένα μικρό ζήτημα φιλοσοφίας. Ο Ντελκ, και ο Γιαβτόκας του 2007, έγιναν Γιασικεβίτσιους και Ζίζιτς το 2008. Ακριβοί, εξαιρετικοί παίκτες (Ντελκ και Γιασικεβίτσιους περιλαμβάνονται στους κορυφαίους όλων των εποχών ξένων για την Ελλάδα) οι οποίοι δεν ταίριαξαν με τον Ομπράντοβιτς και που ο Σέρβος δεν θέλησε να αλλάξει κάπως το παιχνίδι του για να τους εντάξει στο σύνολο. Το έχει καταστήσει σαφές ότι δεν προσαρμόζεται η ομάδα στον παίκτη αλλά ο παίκτης στην ομάδα. Όπως όμως είπε και ο Ντίβατς: «όταν έχεις έναν Γιασικεβίτσιους φροντίζεις η ομάδα να μάθει το παιχνίδι του».
Το καλό με μπασκετικούς κολοσσούς σαν τον Παναθηναϊκό είναι ότι δεν πεθαίνουν σε μία ήττα ή δεν αρκούνται σε έναν θρίαμβο. Ο ασθενής θα βρίσκεται συνέχεια στο χειρουργικό τραπέζι για τις…εγχειρήσεις που πότε πετυχαίνουν και πότε όχι.
