Μ’ έναν σμπάρο κάμποσα τρυγόνια
Ο Δημήτρης Κριτής γράφει για την επιτυχημένη πρεμιέρα του Παναθηναϊκού στους ομίλους του Κυπέλλου Ελλάδας και για το ντεμπούτο του Λουκ Στιλ, που αξιοποίησε την ευκαιρία που είχε να δοκιμαστεί.
Έχει πρόσωπα για κουβέντα το παιχνίδι κυπέλλου στον Βόλο. Και το ντεμπούτο του Λουκ Στιλ και η αγωνιστική παρουσία του Εμίρ Μπαϊράμι και ο εγωισμός του Ντάνιελ Πράνιτς, αλλά και αύριο μέρα είναι.
Γι’ απόψε ας μείνουμε στη συνολική εικόνα των “πρασίνων”, που κατά την προσωπική μου άποψη είχε θετικό πρόσημο. Όχι πως ήταν αψεγάδιαστη, αλλά το πρόσημο -επαναλαμβάνω- είναι θετικό.
Σε μια έδρα που τα τελευταία χρόνια αποδείχθηκε εξαιρετικά αφιλόξενη για τον Παναθηναϊκό, η ομάδα του “τριφυλλιού” ήταν πολύ συγκεντρωμένη και παίρνει υψηλό βαθμό ανταπόκρισης στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Δεν έδωσε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού την αίσθηση της αγγαρείας, που συνήθως κάνει την εμφάνισή της στις πρώτες φάσεις του κυπέλλου και θα ήταν λάθος να ερμηνεύσει κάποιος ως τέτοια, την διαχείριση του 0-1 που επικράτησε ως λογική -και όχι ως προτροπή από τον πάγκο- σ’ ένα μεγάλο μέρος του δευτέρου σαρανταπενταλέπτου.
Κατ’ αρχάς μιλάμε για μία ομάδα, που είχε 3 φρέσκα πρόσωπα στην ενδεκάδα της, χωρίς ιδιαίτερο χρόνο συμμετοχής ως τώρα (Στιλ, Χουχούμης, Μπαϊράμι) και 2 ακόμη που στα τελευταία παιχνίδια υποχώρησαν στη λίστα προτίμησης του Γιάννη Αναστασίου (Ατζαγκούν, Μπούρμπος).
Κυκλοφόρησαν σωστά και γρήγορα τη μπάλα σε όλη τη διάρκεια του πρώτου μέρους, διατήρησαν την κατοχή και πρωτοβουλία των κινήσεων (41-59), είχαν τετραπλάσιες τελικές προσπάθειες από τους αντιπάλους τους 2 (1) – 8 (5) (στην παρένθεση οι εντός εστίας) και παρ’ ότι αυτή τη φορά υποβάθμισαν επιθετικά την αριστερή πτέρυγα (καίτοι βρισκόταν ο Κλωναρίδης εκεί), η ποικιλία κινήσεων των Μπαϊράμι και Μπούρμπου δεν μας επιτρέπει να μιλήσουμε για προβλέψιμο παιχνίδι.
Δεν επαναπαύθηκε…
Στα πρώτα 45 λεπτά, οι “πράσινοι” πέτυχαν το γκολ που έμελλε να είναι και το μοναδικό του παιχνιδιού και μάλιστα σχετικά νωρίς (στο 17ο λεπτό), αλλά δεν αρκέστηκαν σ’ αυτό, ούτε δοκίμασαν να “παγώσουν” το παιχνίδι για να επιχειρήσουν το επόμενο χτύπημα στην κόντρα. Απέναντι σε οργανωμένη άμυνα δοκίμασαν και στον υπόλοιπο χρόνο του πρώτου ημιχρόνου, κρατώντας τους Βολιώτες μακριά από την εστία του Στιλ που δεν ζορίστηκε.
Στην επανάληψη και στην εύλογη αντίδραση των γηπεδούχων να πιέσουν περισσότερο και να ζητήσουν το γκολ της ισοφάρισης, οι παίκτες του Γιάννη Αναστασίου αντιπαρέταξαν διάθεση να διατηρήσουν τη μπάλα στην κατοχή τους, αλλά να την κυκλοφορήσουν περισσότερο από τα αριστερά, απ’ όπου με τους Κλωναρίδη και Χουχούμη δημιούργησαν 1-2 καλές ευκαιρίες για να διευρύνουν το προβάδισμά τους, αλλά χωρίς επιτυχία.
Η αποχώρηση του Πράνιτς, με τη συμπλήρωση μιας ώρα αγώνα (υποχρεωτική εκτός των άλλων – αποχώρησε κουτσαίνοντας), που ήταν μια σταθερά στην υποδοχή της μπάλας όταν αυξήθηκε το πρέσινγκ από πλευράς γηπεδούχων, έβαλε σιγά σιγά τον Παναθηναϊκό σε διαδικασία διαχείρισης του παιχνιδιού.
Εξ ου και η είσοδος του Δώνη -λίγο αργότερα- αντί του Πέτριτς, που ενίσχυσε τη μεσαία γραμμή ώστε να απορροφήσει πιο αποτελεσματικά την πίεση του Ολυμπιακού που υποχρεωτικά πλέον θα αναλάμβανε και ρίσκο στην προσπάθεια να φέρει το παιχνίδι στα ίσα.
Οι όποιες προσπάθειες πλέον θα ήταν στην κόντρα επίθεση, με αιχμές τους Κλωναρίδη και Μπαϊράμι (Καρέλη μετά το 76′). Δεν ήταν αρκετές, αλλά ήταν τουλάχιστον 2 κλασσικές, με κορυφαία το τετ α τετ του Καρέλη στο 83′.
Η ευκαιρία του Στιλ
Ο Στιλ είχε την ευκαιρία του να δοκιμαστεί και την αξιοποίησε σ’ ένα δύσκολο σουτ, με τη μπάλα να σκάει μπροστά του και το παιχνίδι τελείωσε χωρίς απρόοπτα και τον Παναθηναϊκό να αρχίζει με νίκη τις υποχρεώσεις του στον όγδοο όμιλο και να ζευγαρώνει τις νίκες του μετά την επικράτηση στα Χανιά.
Χωρίς διάθεση να κριθούν με την επιείκεια εναλλακτικών λύσεων, οι παίκτες που κλήθηκαν από τον Γιάννη Αναστασίου να υποστηρίξουν το αναγκαίο rotation, ανταποκρίθηκαν σε ρόλους και εντολές και παρά κάποια μικρολαθάκια (κυρίως από Χουχούμη και Μπούι), έδωσαν το δικαίωμα στον Έλληνα τεχνικό να αισθάνεται λίγο πιο άνετα στη διαχείριση του βεβαρημένου προγράμματος.
Έχοντας ξεκουράσει τους Ζέκα, Σίλντεφελντ, Νάνο, δίνοντας πολύτιμες ανάσες στον Καρέλη, παίρνοντας εκ νέου μηνύματα “επιστροφής” από τον Μπαϊράμι, κρατώντας το μηδέν στην άμυνα και ξεκινώντας με νίκη την υπεράσπιση του περσινού του τίτλου, ο Παναθηναϊκός υποδέχεται πλέον την άλλη ομάδα του Βόλου και θέλει το 3/3, πριν επιχειρήσει το “colpo grosso” στην Πορτογαλία.
Η συνέχεια επί της οθόνης…
