Μακεδονία ή Σκόπια
Πολλοί λένε – και έχουν δίκιο – ότι συμμετέχουμε σε ένα στημένο παιχνίδι. Οι Σκοπιανοί εδώ και 15 χρόνια παίζουν καλά το ρόλο τους για το όνομα της χώρας τους και δείχνουν να δικαιώνονται μέρα με τη μέρα.
Τη στιγμή που οι κυβερνήσεις της Ελλάδας άφηναν το θέμα για… αύριο και τον επόμενο πρωθυπουργό, οι γείτονες μας έπειθαν μία μία 117 χώρες – ανάμεσα τους και παραδοσιακοί μας σύμμαχοι – στον κόσμο να τους αναγνωρίσει ως «Μακεδονία». Τη στιγμή, λοιπόν, που τόσες χώρες έχουν δεχθεί το συνταγματικό όνομα των Σκοπίων τότε πως θα γυρίσουμε το εις βάρος μας κλίμα; Με ένα βέτο;
Όταν 15 χρόνια οι εκάστοτε κυβερνώντες κοιμούνται όρθιοι ή δεν είχαν τα κότσια να λύσουν το θέμα δεν μπορείς να περιμένεις κάτι καλύτερο. Το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας) έπρεπε να λυθεί τότε. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, αλλά ποιος πολιτικός θα έπαιρνε την ευθύνη να το κάνει. Τότε είχαμε το πάνω χέρι και μπορούσαμε να επιβάλλουμε ένα όνομα που ίσως τότε να μην φαινόταν καλό, αλλά με τις σημερινές συνθήκες θα ήταν το κατάλληλο.
Έμπειροι διπλωμάτες λένε ότι πάντα στις πρώτες συζητήσεις έχεις τη δυνατότητα να κερδίσεις κάτι αρκετά κοντινό στις θέσεις σου. Όσο οι συνομιλίες οδηγούνται σε αδιέξοδο και κρατάνε χρόνια τότε σίγουρα θα υποχωρείς σιγά σιγά. Μόνο που εμείς την κάναμε προς τα πίσω με ελαφριά πηδηματάκια.
Είμαστε το αφεντικό στα Βαλκάνια, τους κρατάμε – οικονομικά – στο χέρι και αντί να… προηγούμαστε στο σκορ, χάνουμε 3-0 στις καθυστερήσεις. Το θέμα δεν το λύνεις με το βέτο. Καταρχήν θα απομονωθείς και απόδειξη αυτού είναι ότι τα τελευταία 20 χρόνια δεν τόλμησε κάποια χώρα να το κάνει. Θα φανεί ότι δεν έχεις άλλους τρόπους διεκδίκησης του δίκιου σου, το οποίο με τέτοια κίνηση θα το έχεις χάσει.
Η κυβερνητική αδράνεια όλων αυτών των ετών σε συνδυασμό με την κινητικότητα και αποτελεσματικότητα των Σκοπίων μας εμφανίζει στο εξωτερικό σαν αυτούς που θέλουμε να κάνουμε κακό σε μια μικρή χώρα, που υπερασπίζεται το όνομα της.
Ένα κράτος που έχει ονομάσει το αεροδρόμιο του «Alexander The Great», που όπου μπορεί έχει κάτι να θυμίζει τον Μέγα Αλέξανδρο (άγαλμα κ.λ.π.) και εμείς το μόνο που κάναμε είναι να παρακολουθούμε τους πολιτικούς να θίγονται πατριωτικά μόνο όταν χάνουμε από την Τουρκία στο ποδόσφαιρο τότε τι να περιμένεις…
Όταν 117 χώρες έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια και ξαφνικά η Ελλάδα ζητάει τα ρέστα στα μάτια ενός ξένου φαντάζει σαν το μεγάλο ψάρι που πάει να καταβροχθίσει το μικρό.
Το θέμα θα μπορούσε να λυθεί ακόμα και τώρα χωρίς πολλά πολλά. Σκεφτείτε πόσες μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις επενδύουν εκεί, πόσο στηρίζεται η – όποια – οικονομία τους στο… ελληνικό ευρώ και πόσο μπορούμε να τους βοηθήσουμε μέσω της Ε.Ε και όχι μόνο. Τόσα χρόνια έτσι έπρεπε να τους πιέσουμε και χωρίς να το πάρουν πολλοί χαμπάρι θα είχαμε φτάσει σε συμφωνία, καμιά φορά όμως και τα… γαϊδούρια χάνουν την υπομονή τους και κλωτσάνε τον αφέντη τους.
Είναι τυχαίο ότι τα Σκόπια δεν έχουν πάει στον ΟΗΕ με αίτημα να αναγνωριστούν ως «Μακεδονία»; Ή νομίζετε ότι δεν θα είχε γίνει δεκτό το αίτημα τους; Την πλειοψηφία πάντως για κάτι τέτοιο την έχουν, περιμένουν όμως να βρεθεί αποδεκτή λύση και από τις δύο πλευρές ώστε να συνεχίσουν να κερδίζουν και οικονομικά.
