Με… γλυκιές στεναχώριες δεν πάει μπροστά η ΑΕΚ
Αν θυμηθούμε ότι πριν από 40 μέρες η ΑΕΚ έχανε στο ημίχρονο με 3-0 στην Τούμπα και δεν "επέστρεψε" ποτέ στο ματς, τότε ναι, χτες τα ...ψιλοκατάφερε. Σκορποχώρι μέχρι το 54' όταν ήταν πίσω στο σκορ με 3-0, το έκανε πιο ...ελαφρύ στο τέλος. Όπως και να το κάνουμε αλλιώς χωνεύεις μια ήττα με καθαρή "τριάρα" και αλλιώς αν έχεις καταφέρει την ύστατη στιγμή να μειώσεις σε 3-2. Βεβαίως και στη μια και στην άλλη περίπτωση, στο σακούλι μπαίνουν μηδέν βαθμοί, αλλά ποιος νοιάζεται γι' αυτό.
Στην κυριακάτικη παράσταση της ΑΕΚ στο Ολυμπιακό Στάδιο οι όψεις του νομίσματος είναι δυο. Καταπώς βολεύει ή συμφέρει τον καθένα, κρατά την πλευρά που θέλει. Και απορρίπτει την άλλη. Είτε στη μια, είτε στην άλλη η ουσία δεν αλλάζει. Η ΑΕΚ πριν συμπληρωθεί το ένα τρίτο της διαδρομής του πρωταθλήματος, βρίσκεται ήδη 6 βαθμούς πίσω από τον Παναθηναϊκό, από τον οποίο μάλιστα έχει και ματς παραπάνω.
Η ψαλίδα ανοίγει σιγά σιγά και αρκετά πριν τα Χριστούγεννα στο ίδιο έργο θεατές. Να βλέπει η ΑΕΚ κάθε ματς ξεχωριστά (η καραμέλα που δεν λιώνει με τίποτα λες και μπορεί να τα δει τα ματς …μαζεμένα), να παλεύει για ένα καλό πλασάρισμα στην πεντάδα και κάπου εκεί τον Μάιο να προσπαθεί για την υπέρβαση. Μήπως και μπορέσει να πάρει το καλό εισιτήριο – τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ (Πιθανόν μετά να μην ξέρει τι να το κάνει και πως να το διαχειριστεί αλλά αυτό είναι άλλο θέμα και όχι της παρούσης….)
H όψη του… χαϊδεύουμε τα αυτιά μας
Έχουμε και λέμε λοιπόν για τις δυο όψεις του νομίσματος. Στην πρώτη ωραιοποιούμε τις καταστάσεις (μερικοί μπορεί να ισχυριστούν ότι χαϊδεύουμε τα αυτιά μας και ρίχνουμε στάχτη στα μάτια) αν πούμε ότι:
-Η ομάδα είχε 3 ευκαιρίες στο α’ ημίχρονο, όσες και ο Παναθηναϊκός που μετέτρεψε τις δυο σε γκολ.
-Η ομάδα είχε δυο δοκάρια και αν ήταν πιο τυχερή θα μπορούσε να “επιστρέψει” στο ματς στο 2-0 (κάνοντας το 2-1 με τον Κάλα στο 36′) ή να μειώσει στο καπάκι μετά το γκολ του Μπέλεκ (Λεονάρντο κεφαλιά στο 67′).
-Η ομάδα δεν παράτησε το ματς μετά το 3-0, οι παίκτες διακατέχονταν από μαχητικό πνεύμα και με πείσμα κυνήγησαν να πάρουν ό,τι καλύτερο.
-Η ομάδα κυριάρχησε στα στημένα και πανικόβαλε τον Παναθηναϊκό στο τέλος.
Η γυμνή πραγματικότητα
Στην άλλη όψη του νομίσματος παραθέτουμε τη γυμνή πραγματικότητα, αυτή που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουν και καμία συγκινητική και φιλότιμη προσπάθεια του τελευταίου ημιώρου δεν μπορεί να αποκρύψει. Λέγοντας ότι:
-Η ομάδα είναι παντελώς αδούλευτη. Στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αμύνεται και στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να επιτίθεται.
-Η ανασταλτική λειτουργία, πέρα από το εμφανές ποιοτικό έλλειμμα, είναι πολύ χαμηλού επιπέδου. Ο Δέλλας έμεινε (και ορθώς, ως λογική) στον πάγκο επειδή οι γρήγοροι και αεράτοι μεσοεπιθετικοί του Παναθηναϊκού έπρεπε να αναχαιτιστούν και από την ταχύτητα των Μανωλά-Κάλα. Το δίδυμο αυτό κατέρρευσε από το πρώτο γκολ.
-Η μεσαία γραμμή για 60 λεπτά ήταν αλλού για αλλού και μόνον ο Βάργκας προσπαθούσε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.
-Σε όλο το πρώτο ημίχρονο και αρκετά από το δεύτερο, αντί να παίξει περισσότερο η ΑΕΚ από την αριστερή πτέρυγα και να εκμεταλλευτεί τη φόρμα του Λεονάρντο, αναλώθηκε σε ανούσιες επιθέσεις από την πλευρά του ακίνδυνου Μπέλεκ.
-Η ΑΕΚ δεν έχει σέντερ φορ. Η ομάδα που έχει αναδείξει τους κορυφαίους γκολτζίδες – κίλερ στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος (Έλληνες και ξένους) αναγκάζεται να παίξει με τον 36χρονο Λυμπερόπουλο στην κορυφή επειδή είναι ανεπαρκής (γι’ αυτή τη θέση) ο Μπέλεκ και επειδή το καλοκαίρι οι διοικούντες (σε συνεργασία με τον προπονητή) δεν πήραν χαμπάρι ότι στέλνουν την ΑΕΚ να παίξει στο πρωτάθλημα χωρίς κλασσικό φορ με ένστικτο γκολτζή.
Η ατυχής ατάκα του Κωστένογλου
Όσο για τις δηλώσεις του Νίκου Κωστένογλου, θεωρώ ότι ήταν τουλάχιστον ατυχής η ατάκα “πριν από ενάμισι μήνα θα τρώγαμε πέντε γκολ”. Δεν κάνεις τέτοια δήλωση διότι είσαι προπονητής της ΑΕΚ και όχι του Αστέρα Τρίπολης. Και φυσικά δεν κάνεις τέτοια δήλωση επειδή στο τέλος μείωσες σε 3-2 όταν στο προηγούμενο τέταρτο από μια …τρίχα γλίτωσες τρεις φορές τον διασυρμό μ’ ένα τέταρτο γκολ. Ως προπονητής της ΑΕΚ δεν μπορείς να θριαμβολογείς επειδή έχανες με 3-0 και όχι με 5-0. Αντιθέτως ως προπονητής του Αστέρα Τρίπολης κάνεις ακόμα και …πάρτι επειδή μείωσες από 3-0 σε 3-2 μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο, απέναντι στον φετινό Παναθηναϊκό.
Ο Κωστένογλου δεν χρειάζεται να ψάχνει επιβεβαίωση της δουλειάς του μέσα από δηλώσεις τύπου “δείτε που ήμασταν και που είμαστε. Λέω τι εικόνα είχαμε και τι έχουμε. Βλέπετε εσείς μία ΑΕΚ χωρίς πλάνο, να χάνει με κατεβασμένα χέρια;” Και δεν χρειάζεται να καταφεύγει σε τέτοιου είδους δηλώσεις διότι παρέλαβε πριν από ένα μήνα “καμμένη γη” από τη διοίκηση και τον προκάτοχό του. Είναι αντικειμενικά δύσκολο να πετύχει θαύματα, να κάνει υπέρβαση και να πάει κόντρα στη “γυμνή πραγματικότητα” που λέει πως η ΑΕΚ είναι “γυμνή”. Η φτωχότερη σε όλη της την ιστορία.
Προσεχώς η πρόοδος
Στα έξι ματς που έχει κοουτσάρει την ομάδα η ΑΕΚ κέρδισε ένα (με τον Άρη). Έκανε ένα πολύ καλό ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, όχι τόσο ποιοτικό και εμφατικό παιχνίδι, όσο παθιασμένο και ψυχωμένο παίξιμο, Ένα εξαιρετικό ματς (το καλύτερο φετινό) με τον Άρη. Ένα καλό πρώτο ημίχρονο στη Μόσχα. Μέχρις εκεί. Στον ΟΦΗ η ομάδα ήταν τραγική. Στην πρώτη ώρα του χτεσινού ντέρμπι έχανε με 3-0 χωρίς να το έχει καταλάβει. Στο δεύτερο ημίχρονο στη Μόσχα κατέρρευσε. Με τη Λοκομοτίβ στο ΟΑΚΑ ήταν απούσα η ομάδα.
Κατά συνέπεια, αν βάλουμε τα παραπάνω στη ζυγαριά δεν νομίζω ότι βγαίνει θετικό το πρόσημο και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται η επίμονη προσπάθεια του προπονητή να πείσει ότι στην ΑΕΚ συντελείται πρόοδος. Πιθανόν μέσα από τη δουλειά του να έρθει προσεχώς αυτή η πρόοδος. Να την δούμε όμως πρώτα – την πρόοδο – για να μην χρειαστεί άλλη φορά να ακούσουμε από τον προπονητή πόσο …γλυκά στεναχωρήθηκε από την ήττα. Γιατί με γλυκιές στεναχώριες η ΑΕΚ δεν πάει μπροστά…
