Με σεμνότητα καβάλα στο άλογο

Το ξέρετε φαντάζομαι εκείνο το ανεκδοτάκι με το… θρασοτσαμπούκι καουμπόι που μπουκάρει στο σαλούν. Το έχει χρησιμοποιήσει και ο Τζίμης Πανούσης στις παραστάσεις του, για να περιγράψει τη “σχέση” του με τον Γιώργο Νταλάρα.

Το θυμίζω εν τάχει. Ή μάλλον, όχι. Θυμηθείτε το εδώ.

Ε, λοιπόν, αυτό το ανεκδοτάκι περιγράφει επίσης με τον πιο γλαφυρό τρόπο, τόσο το χθεσινό παιχνίδι του Παναθηναϊκού στην Τρίπολη, όσο κι εκείνο της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Μόνο που αντιστράφηκαν οι ρόλοι.

Στο παιχνίδι του πρώτου γύρου της κανονικής διάρκειας του φετινού “μαραθωνίου”, ο Παναθηναϊκός ήταν που μπήκε ως τσαμπουκάς καουμπόι στο σαλούν. Και είδε τον Χριστό… φαντάρο! Βέβαια έφυγε με ισοπαλία 1-1 από το “Θ. Κολοκοτρώνης”, αλλά ήταν ένα πολύ κολακευτικό και ουδόλως αντιπροσωπευτικό της εικόνας που παρακολουθήσαμε, σκορ.

Η διαφορά της φανέλας

Ενώ χθες, που άλλαξαν οι ρόλοι, με τον Αστέρα και τον Στάικο Βεργέτη να ζηλεύουν την εξεζητημένη είσοδο του Παναθηναϊκού και του Γιάννη Αναστασίου προ πενταμήνου, έγινε το… έλα να δεις. Με μεσοεπιθετικούς και επιθετικούς ατάκτως ερριμμένους έξω από τη μεγάλη περιοχή του Στιλ και την αμυντική τετράδα ανεβασμένη στο κέντρο, η ομάδα της Τρίπολης εισέπραξε μία… περιποιημένη τεσσάρα μέσα στο αλώβητο μέχρι χθες σπίτι της και είδε τα όνειρά της για ένα business class ευρωπαϊκό εισιτήριο να γίνονται θρύψαλα με το… καλησπέρα των πλέι οφ.

Αυτή είναι άλλωστε και η διαφορά της μεγάλης ομάδας με “βαριά” φανέλα, από την “wannabe μεγάλη”, που ναι μεν έχει αποδείξει ότι έχει τα εχέγγυα για να ξεχωρίσει εμφατικά από τη σωρό των μικρομεσαίων, αλλά θα “πληρώνει” εκκωφαντικά όποιες υπεροπτικές απόπειρες, έως ότου γίνει πραγματικά τέτοια.

Η μεγάλη ομάδα δεν αφήνει αναξιοποίητες τέτοιες ευκαιρίες και τιμωρεί με τον πιο αυστηρό τρόπο. Ιδιαίτερα όταν η ίδια είναι ταπεινή και συγκεντρωμένη στον στόχο.

Εκμεταλλεύτηκε τις αντεπιθέσεις

Σε αντίθεση με την προηγούμενη επίσκεψη στην Τρίπολη, αυτή τη φορά ο Γιάννης Αναστασίου άφησε τον εγωισμό και την ποδοσφαιρική αφέλεια της άνευ όρων και προϋποθέσεων επιθετικότητας στην Αθήνα και παρατάχθηκε στο “Θ. Κολοκοτρώνης” με χαμηλωμένη τη μύτη. Και κατ’ αυτόν τον τρόπο έριξε στην ίδια παγίδα τους γηπεδούχους που ορέχτηκαν ρόλο αφεντικού στην αναμέτρηση.

Ο Έλληνας τεχνικός και οι παίκτες του δεν άλειψαν αυτή τη φορά το βούτυρο στο ψωμί των ταχύτατων μεσοεπιθετικών και επιθετικών του Αστέρα, αλλά καταδέχθηκαν για τους εαυτούς τους τον θεωρητικά δεύτερο ρόλο. Αυτόν με τις γρήγορες αντεπιθέσεις, που εφ’ όσον καρποφορήσουν, απονέμουν τον τίτλο του αφεντικού με κάθε μεγαλοπρέπεια.

0-2 μέχρι την ανάπαυλα των ημιχρόνων, 0-4 ως το φινάλε και “χαίρετε και αντίο”. Απλά και νοικοκυρεμένα.

Ο καθένας αντιλαμβάνεται την προσπάθεια του Γιάννη Αναστασίου και των συνεργατών του να καλλιεργήσουν στο Κορωπί τη νοοτροπία μιας ομάδας που κερδίζει επιβάλλοντας την κυριαρχία της. Και κατανοητό είναι και απολύτως σεβαστό.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι υποτιμητικό ή προσβλητικό για τον Παναθηναϊκό, να αντιμετωπίσει κάποια παιχνίδια με διαφορετική προσαρμογή. Θα χρειαστεί άλλωστε να το κάνει τουλάχιστον στην Ευρώπη. Θα υπάρξουν εκείνα τα παιχνίδια, που θα αναδειχθεί ως προτεραιότητα να χαλάσεις το παιχνίδι του αντιπάλου και να τον χτυπήσεις στα αδύνατα σημεία του, με τα δυνατά σου όπλα. Δηλαδή την οξυδέρκεια και την ταχύτητα που διαθέτεις από τη μέση και μπροστά.

Ονειρική εμφάνιση

Για τους Καρέλη και Κλωναρίδη δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε. Η χθεσινή αναμέτρηση ήταν βγαλμένη από τα όνειρα που έκαναν παιδιά. Δεν θα έχουν πολλές ευκαιρίες ως μέλη μιας μεγάλης ομάδας για τέτοιες προϋποθέσεις παιχνιδιού, όποτε καλά κάνουν και το απολαμβάνουν όποτε τους παρουσιάζεται ως ευκαιρία.

Αν και ο πρώτος, δεν θα είναι για πολύ ακόμη εδώ, με τέτοιες εμφανίσεις. Είναι με διαφορά ο πιο βελτιωμένος Έλληνας ποδοσφαιριστής την τελευταία διετία και το Νο1 φαβορί για μετακόμιση εις την αλλοδαπήν.

Για τον Νίνη, επίσης τα είπαμε. Ξυπνάει από τον λήθαργο της τελευταίας διετίας και επιστρέφει. Δεν ξέρω αν θα έχει φανέλα βασικού τη νέα περίοδο. Αν όμως συνεχίσει με το ίδιο τέμπο, ακόμη κι αν δεν τα καταφέρει, θα είναι ρεζέρβα πολυτελείας για τον Παναθηναϊκό.

Η physical μεσαία γραμμή με αμυντικό μέσο (Κουτρουμπής) και Λαγό, Ζέκα σε ρόλο “πιέζω, κλέβω και δίνω γρήγορα τη μπάλα μπροστά” απαντάει στο ερώτημα εάν ο ερχομός ενός 6αριού σταρ υποθηκεύει την εξέλιξη του Τάσου Λαγού. Άσε που υπάρχουν και παιχνίδια, που θα χρειαστούν και δύο αμυντικοί μέσοι, αν μάλιστα το απόκτημα του καλοκαιριού συμμετέχει στη δημιουργία ως box to box μέσος.

Υ.Γ.1: Σημαντική και αγωνιστικά (πολλά τα κέρδη) και ψυχολογικά η νίκη στην Τρίπολη. Το άσχημο βάσει προγράμματος, είναι το ότι είναι μία νίκη που μπορεί να επαναλάβει ο ΠΑΟΚ, αν βρει τον Αστέρα απογοητευμένο και αδιάφορο την τελευταία αγωνιστική του μίνι πρωταθλήματος. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για το παιχνίδι του Παναθηναϊκού στο Περιστέρι, επίσης την 6η αγωνιστική. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να πάρει κάτι περισσότερο από την ισοπαλία που απέσπασε ο ΠΑΟΚ.

Υ.Γ.2: Δεν υπάρχει κανενός είδους τελεσίγραφο προς την πλευρά του Εσιέν από τον Παναθηναϊκό. Άλλωστε οι “πράσινοι” οφείλουν να επικεντρωθούν στη διαδικασία των κατατακτήριων αγώνων, χωρίς να λοξοκοιτάζουν με μεταγραφική λαιμαργία. Μία εσπευσμένη απάντηση εκ μέρους του Γκανέζου συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες να είναι αρνητική, παρά θετική.

Διαβάστε ακόμη:

Αστέρας Τρ.- Παναθηναϊκός 0-4 (VIDEOS)

Αναστασίου σε Βοσκάκη: “Τι σφυρίζεις;” (VIDEO)

Αναστασίου: “Σήμερα ήμασταν όπως έπρεπε”