“Μεμονωμένα περιστατικά”
Λίγες ημέρες πριν συμπληρωθούν δύο χρόνια από τα γεγονότα της Λαυρίου που στοίχισαν τη ζωή του Μιχάλη Φιλόπουλου και την ελευθερία του ανθρώπου που καταδικάστηκε για τη φυσική αυτουργία της δολοφονίας του, τίποτε δεν έχει αλλάξει στο πεδίο μάχης του ελληνικού αθλητισμού.
Η κοινή διαπίστωση της διυπουργικής επιτροπής που είχε συσταθεί τότε με τη συμμετοχή του Θ.Ρουσόπουλου, του Β.Πολύδωρα, του Αν.Παπαληγούρα και του Γ.Ορφανού, πως «οι σύνδεσμοι οργανωμένων οπαδών αποδείχθηκαν στην πράξη εστίες οργάνωσης βίαιων επεισοδίων εντός και εκτός γηπέδων», υποσχόταν άμεση κατάργησή τους με νέο νομοθετικό πλαίσιο. Βαρύγδουπες εξαγγελίες για ηλεκτρονικά εισιτήρια που θα «φακέλωναν» τους ταραξίες και κάμερες σε όλα τα γήπεδα που θα βοηθούσαν στην άμεση σύλληψή τους έγιναν αφορμή για να χυθεί μπόλικο μελάνι και να αναλωθεί αρκετός τηλεοπτικός χρόνος ώστε να κατευναστεί η αγανακτισμένη κοινή γνώμη. Και μετά;
Μετά, το φονικό ξεχάστηκε – μέχρι που ξανάρθε στην επικαιρότητα για την ετυμηγορία του δικαστηρίου – κι αφού το αίμα ξεράθηκε τα κανάλια βρήκαν πιο φρέσκα κι εμπορικά θέματα να ασχοληθούν. Η «συμφωνία κυρίων» των ομάδων να μην χορηγούν εισιτήρια στους οργανωμένους οπαδούς καταπατήθηκε από τους πρώτους κι όλας μήνες. Οι οπαδικές εφημερίδες – ακόμη και αυτές που ανήκουν ή χρηματοδοτούνται από μετόχους των συλλόγων – συνέχισαν να αποτελούν τους ηθικούς αυτουργούς και να προάγουν τον χουλιγκανισμό δίνοντας βήμα στους κάφρους, ζηλεύοντας πιθανόν τη δόξα ραδιοφωνικών σταθμών που εδώ και χρόνια έκαναν το ίδιο. Ο νόμος για την κατάργηση των οργανωμένων στρατών δεν ψηφίστηκε ποτέ και πριν από λίγους μήνες, στο περιθώριο της συζήτησης του νομοσχεδίου για την πάταξη του ντόπινγκ, ο Υφυπουργός Αθλητισμού Γιάννης Ιωαννίδης και ο Υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης αποφάσισαν – με τη σύμφωνη γνώμη της αντιπολίτευσης – αποφάσισαν πως δεν συντρέχει λόγος για την κατάργηση των συνδέσμων!
Και γιατί να γίνει κάτι τέτοιο άλλωστε; Ηταν οργανωμένοι οι οπαδοί του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού που έδωσαν «ραντεβού» στην Πάτρα πριν από τον ημιτελικό του κυπέλλου βόλεϊ; Ηταν οργανωμένοι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού που έσπασαν το Αλκαζάρ και το Παγκρήτιο; Ηταν μέλη συνδέσμων οι οπαδοί του Ηρακλή και της ΑΕΚ που έκαναν τα επεισόδια στο Καυτανζόγλειο; Ηταν οργανωμένοι – ή μήπως «επιστρατευμένοι» – αυτοί που επιτέθηκαν στην αποστολή της Ανόρθωσης και στην αντιπροσωπεία του ΠΑΟΚ στη σουίτα του Καραϊσκάκη; Ή μήπως ανήκουν σε κανέναν σύνδεσμο αυτοί που πετούν δολοφονικές πέτρες στα πούλμαν των ομάδων στον περιφερειακό της Θεσσαλονίκης, που τα έκαναν λίμπα προχθές στην Τούμπα και που μπούκαραν στον αγωνιστικό χώρο με το σφύριγμα της λήξης κυνηγώντας τον Νικοπολίδη;
Μα αν ήταν θα τους είχαν εντοπίσει οι κάμερες και το σύστημα ηλεκτρονικών εισιτηρίων που μας είχε υποσχεθεί η κυβέρνηση. Θα τους είχε συλλάβει η αστυνομία ή έστω η ανεξάρτητη ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι που μας είχαν τάξει οι ομάδες. «Αυτούς τους οπαδούς έχουμε και δεν τους αλλάζουμε» είχε πει κάποτε ο Κόκκαλης. Ο Ζαγοράκης το είπε αλλιώς στην πρόσφατη ανακοίνωση του ΠΑΟΚ: «Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ ευχαριστεί την συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων που βρέθηκαν σήμερα στο γήπεδο και με τη συμπεριφορά τους απέδειξαν στις Κασσάνδρες ότι ο ΠΑΟΚ αλλάζει εποχή. Αποδείξαμε ότι προχωρήσαμε στην αυτοκάθαρση.» (!)Προφανώς η μειοψηφία που έκανε τα επεισόδια ήταν «μεμονωμένοι» φίλαθλοι και όχι οργανωμένοι οπαδοί, μέλη συνδέσμων στους οποίους χορηγεί εισιτήρια η ΠΑΕ ΠΑΟΚ…
Αξίζουν λοιπόν συγχαρητήρια στην Πολιτεία, την αστυνομία (χάρη στον «αυστηρό σωματικό έλεγχο» πέρασαν μόνο γύρω στα 1.000 καπνογόνα που άναψαν στη Θύρα 4 πριν από το ματς) , τη Σούπερ Λιγκ (που ουσιαστικά κατάργησε τις τιμωρίες κεκλεισμένων των θυρών για να μην χάνουν οι ΠΑΕ χρήμα) και φυσικά στις ίδιες τις ΠΑΕ και ΚΑΕ που αξιοποίησαν το τραγικό περιστατικό της 29 Μαρτίου του 2007 και καταπολέμησαν αποτελεσματικά τη βία. Και μετά την επόμενη κηδεία είμαστε όλοι έτοιμοι να ακούσουμε περίπου τα ίδια πρόσωπα να μιλούν μπροστά στις κάμερες για «το μαχαίρι» που «θα μπει ως το κόκκαλο», για το «τέλος της ανοχής» και για «δραστικά μέτρα εδώ και τώρα». Μέχρι τότε τα μέσα ενημέρωσης θα σφυρίζουν αδιάφορα για την ανικανότητα όλων των θεσμικών παραγόντων να λάβουν έστω μία απόφαση προς τη σωστή κατεύθυνση και οι ιδιωτικοί στρατοί θα γίνονται συνεχώς πιο οργανωμένοι, πιο ισχυροί και πιο διψασμένοι για αίμα…
Υ.Γ: Επειδή προσπαθούν έμμεσα να μας πείσουν πως δεν υπάρχει τρόπος να λυθεί το πρόβλημα, να μην ξεχνιόμαστε… Χίλια λάθη μπορεί να καταλογίσει κανείς στον Ντέμη Νικολαϊδη για την προεδρική θητεία του στην ΠΑΕ ΑΕΚ, όμως κανείς δεν μπορεί να μην του αναγνωρίσει πως δεν έκανε ότι πέρναγε από το χέρι του στο θέμα της βίας. Αν είχε βρει μιμητές όλα θα ήταν πιο απλά τώρα…