Μεταξύ φόβου και θάρρους

Το καλό είναι ότι ο όμιλος ακόμη έχει δρόμο. Όχι τόσο για την πρωτιά, όσο κυρίως για μια ανασύνταξη-αναπροσαρμογή-ανανέωση του αγωνιστικού πλάνου του Σάντος.

Ο Πορτογάλος μοιάζει να εγκλωβίστηκε μεταξύ φόβου και θάρρους. Δεν παραδεχόταν το πρώτο, ήθελε το δεύτερο. Ναι μεν «δεν φοβόμαστε», αλλά βάζουμε στην ενδεκάδα τα τρία πιο έμπειρα αμυντικά χαφ, που όμως έχουν σχεδόν ίδια χαρακτηριστικά. Τζιόλης-Καραγκούνης-Κατσουράνης δεν αλληλοσυμπληρώθηκαν ποτέ. Περισσότερο ενοχλούσε ο ένας τον άλλον…

Η είσοδος του Μανιάτη απέδειξε ότι έλειπαν τα τρεξίματα. Αν έμπαινε κι ένας ποδοσφαιριστής με τα χαρακτηριστικά του Φορτούνη, ενδεχομένως να βλέπαμε και μια διαφορά στη δημιουργία και στην κάθετη προώθηση της μπάλας στην επίθεση.

Παρόμοιος ήταν και ο… εγκλωβισμός του Σάντος στην επίθεση. Σαμαράς, Σαλπιγγίδης και Χολέμπας μαζί, με ξεκάθαρο στόχο να υπάρχουν βοήθειες στους Τοροσίδη και Τζαβέλλα. Έτσι, όμως, αποδείχθηκε ότι δεν είχε καμία βοήθεια ο Σαμαράς. Οι αντεπιθέσεις που πίστευε ο Σάντος ότι θα απειλήσουν τον Μπέγκοβιτς, επίσης ανύπαρκτες.

Μηδαμινή ήταν και η πιθανότητα-ικανότητα της εθνικής να παίξει πλάτη, να ανέβει ψηλά, να κρατήσει μπάλα. Στοιχεία απαραίτητα για να πάρεις κάτι σε ένα κρίσιμο εκτός έδρας ματς. Ο Μήτρογλου, από τους ικανότερους Έλληνες στο να παίρνει μπάλα με πλάτη, να γυρίζει πρόσωπο στο τέρμα και να τελειώνει εύστοχα, έμεινε 90 λεπτά στον πάγκο.

Στην άμυνα ο Παπαδόπουλος ήταν αυτός που δέχθηκε τα… πυρά, εντός και εκτός γηπέδου. Πλήρωσε το ότι ο Τζέκο του πήρε τον εναέριο χώρο και ότι πήρε φανέλα βασικού ενώ προερχόταν από οκτάμηνο απουσίας. Αυτό ενδεχομένως θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με μια «ασφάλεια τύπου Μαλεζά» πάνω στον επιθετικό της Μάντσεστερ Σίτι και με τον Αβραάμ να κρατάει βάθος. Είναι κάτι που ο στόπερ του Ολυμπιακού και ξέρει και μπορεί να το κάνει, σε ματς ειδικών συνθηκών όπως ήταν αυτό στη Βοσνία. Δεν θα ήταν ντροπή για την εθνική να παίξει με τρείς πίσω.

Η σφαλιάρα στη Βοσνία δεν αλλάζει τη δυναμική αυτής της ομάδας. Άλλωστε από πότε η Ελλάδα απέκτησε το δικαίωμα να μη χάνει στο ποδόσφαιρο; Το θέμα, όμως, είναι ο τρόπος, και κυρίως ο εντοπισμός των λαθών. Η αντίδραση μετά από τέτοια αποτελέσματα είναι ίδιον μεγάλων ομάδων. Και η εθνική είναι μια από αυτές.

Για να προκριθεί στο μουντιάλ η Ελλάδα, πρέπει να κάτι μεγάλο. Χάθηκε η ευκαιρία στη Βοσνία, το πιθανότερο είναι να της παρουσιαστεί τουλάχιστον μία ακόμη. Τα μπαράζ. Σουηδία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Αλβανία, Ισραήλ είναι οι βατές «δεύτερες», όπως είναι η σημερινή κατάταξη των ομίλων. Ισπανοί και Άγγλοι χρειάζονται τουλάχιστον την υπέρβαση… Μέχρι τις 15 Οκτωβρίου ο χρόνος είναι αρκετός και οι αγώνες πολλοί. Για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης και της «αυτοκτονίας» των ποιοτικών αλλά άπειρων Βόσνιων.

Πρώτα από όλα, όμως, έχει σημασία τι θα κάνεις εσύ ως εθνική ομάδα για να προστατεύσεις την εικόνα, το πρεστίζ, το προφίλ και το στιλ ποδοσφαίρου που έχεις τα τελευταία χρόνια.