Μήνυμα χωρίς χρέωση
Την ώρα που στις προγραμματικές δηλώσεις ο Χουάν Ραμόν Ρότσα εκδήλωνε την επιθυμία του για έναν... προσεχώς επιθετικό Παναθηναϊκό, το μυαλό γύρισε μηχανικά στο παρελθόν. Όχι στην πρώτη του θητεία. Πιο πρόσφατα.
Γύρισε τότε που ο Παναθηναϊκός, ο επίσημος Παναθηναϊκός, λύγισε και υπέκυψε στις πιέσεις να εγκαταλείψει το “τσούκου τσούκου μπολ” της κατοχής και της πρωτοβουλίας και να γίνει επιθετικός. Πώς, τι, γιατί, δεν έχουν σημασία. Απλά να γίνει επιθετικός.
Κι έφερε τον θιασώτη του 3-4-3 Αλμπέρτο Μαλεζάνι, εγκαινιάζοντας τον κύκλο των ευρωπαϊκών διασυρμών και απειλώντας ιστορικά χαμηλά του (επιθετικού ως τότε) “αιωνίου” αντιπάλου. Το κοντέρ σταμάτησε στα πέντε στη Βαρκελώνη και στη Βρέμη, αλλά η πίστη δεν κλονίστηκε. Το πλάνο άλλαξε.
O Μαλεζάνι, ο Μπάκε και ο παρωχημένος Αργεντινός…
Και ήρθε ο λάτρης του 4-3-3 Χανς Μπάκε για να βελτιώσει την κατάσταση. Αυτό που βελτίωσε ήταν η επίδοση συντομότερης παραμονής στον πράσινο πάγκο και ο Παναθηναϊκός συνέχισε να βολοδέρνει στις αναζητήσεις του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, αφού ψάχνοντας τον επιθετικό του εαυτό, έχασε την προηγούμενη ταυτότητά του!
Κι αναρωτήθηκα: αυτά που δεν κατάφεραν τόσοι και τόσοι προκάτοχοί του, θα τα καταφέρει ο παρωχημένος (!) Αργεντινός, που επί δυόμιση χρόνια 1993-1996 (!) παρουσίαζε στο γήπεδο τη δουλειά του προηγούμενου; Μα είναι δυνατόν;
Μήνυμα χωρίς χρέωση…
Ήμουν βέβαιος ότι το εννοούσε, απλά στη Νέα Σμύρνη πείστηκα ότι θα το παλέψει μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο. Ανέλαβε μεγάλο ρίσκο, το οποίο τελικά δεν κόστισε. Δηλαδή έστειλε ένα μήνυμα χωρίς χρέωση στους ποδοσφαιριστές του και θαρρώ ότι έγινε κατανοητό.
Εφ’ όσον αποφάσισαν (γιατί τέτοια εντολή ασφαλώς δεν υπήρξε) στο δεύτερο σαρανταπεντάλεπτο να καθίσουν στις δάφνες του πρώτου και να παραχωρήσουν στον αντίπαλό τους γήπεδο και κατοχή, προσκαλώντας τον στην περιοχή του Καρνέζη, θα περίμεναν από τον πάγκο να συμβιβαστεί με αυτή την εξέλιξη.
Αλλά φευ… Τίποτε τέτοιο δεν συνέβη. Μπορεί η εικόνα να φώναζε ότι με τέτοια εθελούσια οπισθοχώρηση ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν εσπευσμένα έναν δεύτερο αμυντικό μέσο στο πλευρό του Βιτόλο, ωστόσο ο Ρότσα διατηρούσε τον Πάπε Σο σε κατάσταση προθέρμανσης και αυτό που έκανε μέχρι το 85′ ήταν να ανανεώνει την επίθεσή του.
Όσο κλείνεστε θα ιδροκοπάτε…
Έξω ο Μαυρίας μέσα ο Χουχούμης, έξω ο Πετρόπουλος μέσα ο Τοτσέ. Ήταν σαφής. Σαφής και κατηγορηματικός. “Όσο κλείνεστε εκεί πίσω, τόσο θα ιδροκοπάτε και θα υποφέρετε. Και βοήθεια δεν θα έχετε. Βγείτε λοιπόν μπροστά” σαν να τους έλεγε. Εκείνοι δεν βγήκαν, αλλά το μήνυμα το πήραν. Κι όταν πια άρχισαν να τους εγκαταλείπουν οι δυνάμεις, έριξε στο παιχνίδι και τον Σο για να ασφαλίσει το αποτέλεσμα που στο μεταξύ είχε περιοριστεί στο ένα γκολ διαφοράς.
Υ.Γ.: Στο ερώτημα, εάν σήμερα θα γράφαμε ακριβώς τα ίδια, στην περίπτωση που ο Πανιώνιος είχε ισοφαρίσει το παιχνίδι, είναι εύκολη η απάντηση: ούτε ο Φερέιρα δεν το αμφισβήτησε ποτέ αυτό. Το ανέχτηκε στο χορτάρι όμως…
Διαβάστε ακόμη:
