Μήπως ο Έμερσον “έκοψε” τη μπάλα;
Ο Περπαρίμ Χετεμάι, μετά το τελευταίο σφύριγμα στο Περιστέρι έκανε το αδιανόητο. Την ώρα που όλα τα παραπάνω ήταν σε εξέλιξη, πήγε τρέχοντας στην μέση του γηπέδου για να προφτάσει τον Έμερσον. Η σκηνή που ακολούθησε σε έκανε να πιστεύεις ότι το ματς με τον Ατρόμητο ήταν το τελευταίο της καριέρας του Βραζιλιάνου… αλλά δεν ήταν.
Ο γεννημένος στο Κόσσοβο Φινλανδός μεσοεπιθετικός, ζήτησε και πήρε τη φανέλα του Emerson Moises Costa. Φήμες που τον θέλουν να ζητά και αυτόγραφο, ποτέ δεν επιβεβαιώθηκαν. Το «Animal» της ΑΕΚ έδωσε την ιδρωμένη κίτρινη φανέλα στον 19χρονο συμπαίκτη του και έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι για τα αποδυτήρια. Εδώ ο κόσμος χάνεται και… Βεβαίως το «ο κόσμος χάνεται» είναι σχετικό, καθώς όπως δήλωσε ο Σέρα Φερέρ, το παιχνίδι ήταν διασκεδαστικό. Δεν νομίζω όμως ότι το διασκέδασαν όλοι το ίδιο. Κυρίως οι οπαδοί της ΑΕΚ.
Δεν είναι ενοχλητικό ένας 19χρονος πιτσιρικάς, που μέχρι πριν τρία-τέσσερα χρόνια, έβλεπε από το σπίτι του στο Ελσίνκι τον «Έμο» να αγωνίζεται στο Champions League με την Λα Κορούνια και τη Ρέιντζερς, να του ζητά τη φανέλα. Ούτε είναι κακό που το κάνει όντας συμπαίκτης του. Είναι μάλλον άτοπο να το κάνει σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αυτή μετά από ένα αρνητικό αποτέλεσμα για την ομάδα του και παρουσία 1000 οπαδών της.
Δεν θα γίνει βέβαια (και έτσι πρέπει) ο Χετεμάι το εξιλαστήριο θύμα, αλλά από την αντίδραση του αυτή ένα συμπέρασμα το βγάζεις. Παίκτης που αποκτήθηκε το καλοκαίρι για να ταΐσει τις προσδοκίες των κιτρίνων, αγωνίζεται χωρίς να έχει αίσθηση των πεπραγμένων γύρω του. Η ομάδα του ξεκίνησε άσχημα στο πρωτάθλημα, τα παράπονα από την κερκίδα δεν είναι πλέον ψίθυροι και την ένταση στα αποδυτήρια δεν θα την παρατηρούσε μόνο ο Forest Gump.
Είναι δυνατόν να μην τα αντιλαμβάνεται κάποιος όλα αυτά; Από ότι φάνηκε είναι. Κάποιος που το όνομα του αρχίζει από Φε και τελειώνει σε …ρερ, να τον ξυπνήσει από το παιδικό φινλανδικό όνειρο (είναι και μεγάλες οι νύχτες στο βορρά) γιατί στο Μιλάνο θα ζητήσει στη φυσούνα κιόλας από τον Γκατούσο, να του υπογράψει αυτόγραφο στο μπράτσο.
Τουλάχιστον οι υπόλοιποι παίκτες, έστω και με νεύρα σε προπονήσεις και αγώνα, δείχνουν γνώση της κατάστασης. Απλά το άγχος τους οδηγεί σε λανθασμένες αντιδράσεις. Υπεύθυνος για την διόρθωση όλων των παραπάνω είναι αποκλειστικά ο προπονητής της ομάδας, ο οποίος απέκτησε ξαφνικά δύο μεγάλα «καρπούζια» κάτω από την μασχάλη του.
Το ένα είναι η νευρικότητα απ’ άκρη σ’ άκρη. Το άλλο είναι η αγωνιστική αναποτελεσματικότητα. Ο ίδιος ο Ισπανός είπε πως είναι ευχαριστημένος από τις τελικές προσπάθειες των παικτών του. Δεν είπε όμως τίποτα για το πηλίκο (δύο γκολ σε τρία ματς). Όταν τον ρωτούν πάντως για το υλικό της ομάδας απαντά «Εμπιστευόμαστε αυτούς τους παίκτες» αλλά μάλλον πρόσφατα έχει αρχίσει να υποψιάζεται ότι αυτή η εμπιστοσύνη μάλλον θα βγάλει καρπούς αρκετά αργά για να τους θερίσει.
Από αυτή την σκοπιά ο Φερέρ δεν φταίει. Τι να κάνει δηλαδή; Να μπει μέσα και να το βάλει μόνος του; Όχι! Μπορεί όμως να δοκιμάσει αλλαγές. Να ακούσει για παράδειγμα λίγο και τα καφενεία των φιλάθλων. Κάτι ξέρουν και αυτά που λένε ότι ο Λαγός δεν «στρίβει» όταν παίζει δεξιά. Ο Σέζαρ αντίθετα, σε κάποιες αναλαμπές του παρελθόντος έχει αποδώσει και από αυτή την πλευρά. Άλλωστε αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να χωρέσουν και οι δύο αριστεροπόδαροι στην ίδια ενδεκάδα. Διαφορετικά… Λάκης δεξιά, πάγκο για τον Λαγό και το κυνήγι μπορεί να περιμένει.
Και όλα αυτά να πραγματοποιηθούν δεν σημαίνει ότι η ΑΕΚ θα λύσει το επιθετικό της πρόβλημα. Ίσως τη λύση να μην τη φέρουν διαφορετικά πρόσωπα αλλά διαφορετικό σύστημα. Ίσως ήρθε η ώρα του καθαρού 4-3-3. Αν δεν αλλάξει σύστημα η μόνη αλλαγή που θα θυμόμαστε φέτος είναι αυτή της φανέλας του Χετεμάι με τον Έμερσον.
