Νίκησε η …επίθεση
Κέρδισε η καλύτερη άμυνα; Μπα, νίκησε η καλύτερη επίθεση. Σε έναν αγώνα όπου οι ομάδες αποφάσισαν να παίξουν…καθρέφτη(η μία να ακολουθεί την άλλη) ο Παναθηναϊκός νίκησε διότι ήταν καλύτερος στην επίθεση. Οι άμυνες ήταν αφενός πολύ αποτελεσματικές, πολύ δυνατές αλλά και πολύ τυχερές δίνοντας πολλά ελεύθερα σουτ τα οποία δεν μπήκαν.
Νικητής ο ίδιος για έκτη φορά σε επτά παιχνίδια και βεβαίως γίνεται σαφές ότι από εδώ και πέρα οποτεδήποτε και οπουδήποτε συναντηθούν οι αιώνιοι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο φαβορί. Δικαίως και…ανέτως. Ο Παναθηναϊκός όχι μόνο έκανε το παιχνίδι του, αλλά επέβαλε στον Ολυμπιακό να τον ακολουθήσει σε λογική. Οι φιλοξενούμενοι μπήκαν στο παρκέ με αμυντικό πλάνο, να βγάλουν εκτός αγώνα τον Διαμαντίδη, να μην δεχθούν καλάθι σε πικ εν ρολ και να μαζέψουν τα ριμπάουντ. Το πλάνο του Μπαρτζώκα λειτούργησε σχεδόν τέλεια με μοναδικές αρρυθμίες τα τελευταία λεπτά όταν εκεί μέτρησαν οι προσωπικότητες και τα αθλητικά προσόντα.
Το κτύπημα Μαυροκεφαλίδη
Οι πρωταθλητές Ελλάδας δεν είχαν να κάνουν τίποτε περισσότερο, δεν ήθελαν να κάνουν κάτι διαφορετικό από το να περιμένουν πότε ο αντίπαλός τους θα κουραστεί από αυτό το στυλ μπάσκετ. Μόλις ο Μπαρτζώκας πήγε στο κοντό σχήμα, για μία ακόμα φορά όλα τελείωσαν. Με διαφορετικό τρόπο αυτή την φορά, ο Πεδουλάκης σχεδίασε κι εκτέλεσε το αποφασιστικό κτύπημα: την αδυναμία συμμετοχής του Λάσμε, την έκανε δύναμη με το επιθετικό παιχνίδι του Μαυροκεφαλίδη την ίδια ώρα που ο Περπέρογλου(χωρίς να ευθύνεται), έβλεπε έναν τύπο, ο Γκιστ ήταν, να περνάει συνέχεια πάνω από το κεφάλι του.
Ο Παναθηναϊκός νίκησε εύκολα διότι ουδέποτε ξεβολεύτηκε και ξέρει ότι σε αυτό το στυλ, έχει παίκτες πολύ καλύτερους. Ο Γκιστ, ο Λάσμε, ο Φώτσης, ο Μπράμος, στα τελευταία λεπτά βγάζουν ενέργεια και αποφασιστηκότητα που δεν υπάρχει περίπτωση να …ματσάρουν ο Σίμμονς, ο Ντάνστον, ο Πρίντεζης, ο Περπέρογλου.
Σπανούλης…αγνοείται
Τι έκανε ο Ολυμπιακός; Έχασε τα πέντε εντελώς ελεύθερα τρίποντα στην αρχή που του έδωσε ο Παναθηναϊκός, είδε τον Σπανούλη να είναι ο χειρότερος παίκτης του παρκέ πάλι, έκανε κακή διαχείριση με την περίπτωση του Κόλινς και στο τέλος, επέμεινε στο κοντό σχήμα που …τελείωσε τον αγώνα. Ιδιαίτερα η περίπτωση του Αμερικανού προκαλεί εντύπωση καθώς ήταν θετικότατος όσο έπαιξε στο α μέρος και μετά χάθηκε στον πάγκο. Η διαχείριση του Σπανούλη ήταν σωστή σε μεγάλο βαθμό διότι πάντα υπάρχει η ελπίδα ότι θα κάνει κάτι, από εκεί και πέρα ο Σλούκας είναι σε κακή κατάσταση, ο Μάντζαρης σταμάτησε τον Διαμαντίδη αλλά δεν υπάρχει ο ψηλός που θα απειλήσει από κοντά ώστε και η άμυνα να προσαρμοστεί. Όσο ο Ολυμπιακός έβαζε πόντους στην ρακέτα, στο πρώτο ημίχρονο, δυσκόλευε την άμυνα του Παναθηναϊκού αλλά για κάποιο λόγο, που δεν οφείλεται στην άμυνα των γηπεδούχων, εγκατέλειψε το πλάνο στο β μέρος.
Λάθη διαχείρισης κι επιλογών
Οι πρωταθλητές Ευρώπης πήραν μία πολύ γερή υπενθύμιση των αδυναμιών τους, που παρά τις αλλαγές δεν βελτίωσαν(συνεχίζει να λείπει ένας ψηλός ποιότητας) ενώ το κενό του Λο, του δεύτερου καλύτερου παίκτη αυτή την διετία φαίνεται ότι δεν είναι εύκολο να καλυφθεί από τον Κόλινς. Τι κάνουν από εδώ και πέρα; Οφείλουν να νικήσουν στην Βιτόρια, να κρατηθούν εντός τετράδας στην Ευρωλίγκα αλλά να κοιτάξουν την συνέχειά τους σε Ελλάδα κι Ευρώπη σε θέμα παικτών. Ο Μπέγκιτς βρέθηκε εκτός αποστολής και προφανώς δεν υπολογίζεται, ο Μουν θα παίξει μετά το επόμενο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό και οι ερυθρόλευκοι για να ξεπεράσουν την κρίση θέλουν μόνο νίκες μέχρι να φτάσουν στο ΟΑΚΑ πάλι για το φινάλε του πρώτου γύρου του τοπ-16.
Έχομεν…φαβορί
Ο μεγάλος νικητής, ο Παναθηναϊκός, επιβεβαιώνει την δυναμική του, το μπάσκετ που υπηρετεί του δίνει νίκες, μένει να μάθουμε αν θα τον οδηγήσει στο κάτι παραπάνω, κάτι που φαίνεται δύσκολο.
Πολλοί κατηγορούν τον Πεδουλάκη ότι παίζει μπάσκετ αλά Λιμόζ. Φυσικά και αυτό που είδαμε δεν είναι μπάσκετ, πλέον όμως δεν ευθύνονται οι πράσινοι. Με αυτό το υλικό (συγκρίνετε λίγο την ποιότητα του Παναθηναϊκού το 2012), την έλλειψη ενός ακόμα οργανωτή διαφορετικού στυλ, οι πρωταθλητές Ελλάδας δεν γίνεται να παίξουν κάτι πιο γρήγορο, περισσότερο επιθετικό. Θα ζήσουν και θα πεθάνουν δίνοντας όλη την ενέργεια στην άμυνα, ελπίζοντας ότι οι 60-65 πόντοι θα τους είναι αρκετοί στα μεγάλα παιχνίδια.
Παιδιά…χάσαμε
Ο μεγάλος χαμένος είμαστε όλοι εμείς που φυσικά δεν είδαμε τίποτε που να πλησιάζει στην εικόνα που έχουμε για μπάσκετ. Ακόμα και το ευγενές παραμύθι περί τακτικής, εγκαταλείπεται πια σε ένα μπάσκετ ατάκτων. Είναι σαφές ότι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, προτιμούν να παίξουν ξύλο(μην ξεχνάμε τόσο το κύπελλο όσο και τον αγώνα στο ΣΕΦ φέτος), παρά να βάλουν την μπάλα στο καλάθι και από την στιγμή που αυτό θα συνεχιστεί για άλλους τέσσερις με έξι αγώνες, πέραν των αού –ουά της εξέδρας και όσων πληρώνονται από τις νίκες, ουδείς άλλος θα αντέξει να δει μέχρι τέλους.
Στο τέλος της ημέρας, ο Ολυμπιακός, που έπαιξε τρομερή άμυνα για τα δεδομένα του, κράτησε τον αντίπαλό του στην έδρα του στους 58 πόντους, ηττήθηκε επειδή δεν μπορούσε να σκοράρει. Και οι 48 πόντοι του δεν είναι απόρροια της εκπληκτικής άμυνας, αλλά της τραγικής επίθεσης. Νίκησε η ομάδα που έβαλε 10 παραπάνω αφού…με 0-0 δεν νικάς ποτέ.
Διαβάστε ακόμη:
Μπαρτζώκας: “Εχω εμπιστοσύνη στον Σπανούλη”
Πεδουλάκης: “Στυλοβάτης η άμυνα”
Γιαννακόπουλος: “Στο παρκέ δεν μετρούν οι τραμπουκισμοί. Εκεί δεν λες ψέματα”
