Το μεγάλο φαβορί παρά τους αυλοκόλακες και τα τσιμπούρια

Κάποιοι αυλοκόλακες, που βρίσκονται σε όλων των ειδών τις αυλές από την αρχαιότητα έως και σήμερα και μοναδικό τους μέλημα είναι πως θα συνεχίσουν να έχουν ένα ρόλο κοντά στον ισχυρό της αυλής, έπεισαν προφανώς τον Βαγγέλη Μαρινάκη να προχωρήσει στη λύση της συνεργασίας με τον Μίτσελ μετά από δύο χρόνια επιτυχημένης, κατά γενική ομολογία, συνεργασίας.

Το μεγάλο φαβορί παρά τους αυλοκόλακες και τα τσιμπούρια

Κατά τους χρόνους στους οποίους η περσική αυτοκρατορία είχε ως βασικό στόχο την προέκτασή της προς τη δύση, άρα και την κατάκτηση των ελληνικών εδαφών, ένας Έλληνας χάρισε μία χρυσή ευκαιρία στο Πέρση βασιλιά Δαρείο. Παρουσιάστηκε στο παλάτι του και του πρότεινε την αποκάλυψη όλων των σχεδίων άμυνας των Ελλήνων έναντι αδράς αμοιβής. Ο Δαρείος ζήτησε τότε τη γνώμη των έμπιστών του αξιωματικών (αυλοκολάκων στην πραγματικότητα) αλλά αυτοί, μπροστά στο φόβο τους να τους αρπάξει το προνόμιο της αυτοκρατορικής φιλίας ένας ξένος, έπεισαν τον αυτοκράτορα να αποκεφαλίσει τον Έλληνα. Όπερ και εγένετο.

Κάποιοι τέτοιοι αυλοκόλακες, που βρίσκονται σε όλων των ειδών τις αυλές από την αρχαιότητα έως και σήμερα και μοναδικό τους μέλημα είναι πως θα συνεχίσουν να έχουν ένα ρόλο κοντά στον ισχυρό της αυλής, έπεισαν προφανώς τον Βαγγέλη Μαρινάκη να προχωρήσει στη λύση της συνεργασίας με τον Μίτσελ μετά από δύο χρόνια επιτυχημένης, κατά γενική ομολογία, συνεργασίας.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι αυλοκόλακες υπάρχουν στις αυλές όλων των προέδρων ή μεγαλομετόχων ΠΑΕ της Super League. Αλίμονο! Στον Ολυμπιακό όμως, επειδή τυγχάνει να είναι ο πιο ισχυρός αλλά και πλούσιος σύλλογος της χώρας, τα... τσιμπούρια που κολλούν στο σώμα του εκάστοτε ισχυρού (είτε αυτός λέγεται Κόκκαλης είτε Μίτσελ) πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο όσο αυξάνεται και η ισχύ της ομάδας.

Ο Μίτσελ καρατομήθηκε, και αυτή είναι φυσικά μία προσωπική γνώμη, όχι γιατί το ήθελε τόσο ο Μαρινάκης όσο γιατί μέλη του οργανισμού της ΠΑΕ Ολυμπιακός, ήθελαν να αναζητήσουν εξιλαστήριο θύμα για να μην πέσει η προεδρική οργή πάνω στο δικό τους κεφάλι. Ο στόχος, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι πάντα εύκολος όταν μιλάμε για ποδοσφαιρικές ομάδες. Φουλ επίθεση στον προπονητή και η δουλειά τελειώνει με συνοπτικές διαδικασίες.

Ανακάλυψαν ξαφνικά την Αμερική!

Όχι βέβαια ότι ο Ισπανός τεχνικός δεν έχει τις δικές του ευθύνες για το επιεικώς προβληματικό πρόσωπο που παρουσιάζει ο Ολυμπιακός τους τελευταίους δύο, κυρίως, μήνες αλλά είναι τουλάχιστον άστοχο, για να μην πούμε ανήθικο, να του φορτώνονται όλες οι αμαρτίες που βαραίνουν τους “ερυθρόλευκους” τη φετινή σεζόν. Αναλύθηκε,άλλωστε, αυτή η πτυχή σε προηγούμενα άρθρα συναδέλφων και δεν έχει νόημα να επανέλθουμε.

Έχει όμως νόημα να αναφέρουμε και να υπογραμμίσουμε ότι ο Ολυμπιακός, όντας μόλις έναν πόντο πίσω από τον ΠΑΟΚ και συνεχίζοντας κανονικά και με το νόμο στην Ευρώπη, έχει καταληφθεί και πάλι από το σύνδρομο της...ψύχωσης, αυτό το προαιώνιο, στην ολυμπιακή οικογένεια, άγχος για όπως και να έχει πρωτιά, άγχος που καταβρόχθισε σωρό από προπονητές και παίκτες στο διάβα του όλα αυτά τα χρόνια. Πανικός πραγματικός, όλοι προσπαθούν να πείσουν τον Μαρινάκη και ο Μαρινάκης τον ίδιο του τον εαυτό ότι αν η ομάδα δεν κατακτήσει φέτος το 42ο πρωτάθλημά της θα έρθει, περίπου, η συντέλεια του ποδοσφαιρικού κόσμου.

Κάπως έτσι θυσιάστηκε ως άλλη Ιφιγένεια ένας προπονητής με τον οποίο ο Ολυμπιακός έκανε βήματα προόδου στην Ευρώπη και διατήρησε αρκετά εύκολα τα εν Ελλάδι σκήπτρα του με ότι αυτό συνεπάγεται και για την ευρωπαϊκή προοπτική της ομάδας. Κάποιοι άρχισαν εσχάτως να κάνουν υψηλή κριτική του στιλ ότι ο Μίτσελ δεν μπορεί να χτίσει ομάδες αλλά μόνο να διαχειριστεί υλικό, κάποιοι άλλοι τόνιζαν ότι ο Ισπανός είναι μάλλον υπερφίαλος και δεν ασχολείται τόσο με την ανάλυση των αντιπάλων του στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά αυτά ήταν αδυναμίες που είχαν επισημανθεί καιρό τώρα από ειδικούς και Τύπο χωρίς κάποιος από τον Ολυμπιακό να προβληματιστεί. Οταν όμως τα γάλατα έσφιξαν και η ψυχραιμία του Μαρινάκη τελείωσε, αίφνης ανακάλυψαν όλοι την Αμερική.

Πόλεμος στον ΠΑΟΚ, ανίσχυρος ο Παναθηναϊκός

Ακόμα και έτσι πάντως, έστω και αν στον Πειραιά συνεχίζουν να κατατρώνε τις σάρκες τους αναζητώντας υποψήφια ερίφια για σφάξιμο, ο Ολυμπιακός παραμένει το μεγάλο, το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τον τίτλο. Ας μη μας ξεγελά ο πίνακας της βαθμολογίας που φέρνει τον ΠΑΟΚ στο +1 και τον Παναθηναϊκό στο -6. Ο Ολυμπιακός είναι η ομάδα που όχι μόνο διαθέτει το know how σε αυτές τις περιπτώσεις αλλά έχει και τον τρόπο να κατευθύνει τα πράγματα στην οδό του δικού του θριάμβου. Ετοιμάζεται να ψωνίσει από το ψηλό ράφι, έχει μεγαλεπήβολους στόχους σε ότι αφορά το νέο προπονητή και ρόστερ που, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, μπορεί να καθαρίσει την μπουγάδα.

Ετσι και αλλιώς, οι άλλοι δύο διεκδικητές του τίτλου χύνουν σε κάθε ευκαιρία την καρδάρα με το γάλα Στον ΠΑΟΚ αδυνατούν να συνεννοηθούν για τις μεταγραφές. Οι παίκτες που προτείνει ο Βρύζας, βρωμάνε στον Αναστασιάδη και αυτοί που θέλει ο Αγγελος ξινίζουν στον Ζήση. Καμία έκπληξη δεν θα δημιουργηθεί ακόμα και αν αυτή η σχεδόν κλεισμένη μεταγραφή του Φερνάντο Ουσέρο χαλάσει. Μέχρι να επέλθει η προσδοκώμενη ανακωχή μεταξύ των δύο και προχωρήσουν κάποιες κινήσεις, το υπάρχον ρόστερ του ΠΑΟΚ θα έχει μείνει από βενζίνη. Καιρό τώρα έτσι και αλλιώς έχει ανάψει το λαμπάκι των καυσίμων αλλά το όχημα δεν μπαίνει στο βενζινάδικο για ανεφοδιασμό.

Ο Παναθηναϊκός από την πλευρά του ξέρει πολύ καλά ότι ο τίτλος, αν θεωρήσουμε ότι τον διεκδικεί στα ίσια, κρίνεται συνήθως στην άγονη γραμμή της χώρας (μεταφορικά και κυριολεκτικά). Στην Τρίπολη και στα Γιάννενα η ομάδα του Αναστασίου δεν σκόραρε παίρνοντας μόλις δύο βαθμούς, στην Ξάνθη βρήκε δίχτυα αλλά ο αντίπαλος κατάφερε να σκοράρει περισσότερο, άρα μηδέν εις το πηλίκον. Μηδέν και στο Καραϊσκάκη (σε γκολ και βαθμούς), μηδέν στη Λέσβο, τι έμεινε; Μόνο τα παράσημα των νικών σε Αγρίνιο και Τούμπα που είναι βέβαια σπουδαία αλλά όχι και αρκετά.

Πέρα όμως από τις αγωνιστικές αιτίες των βαθμολογικών διαρροών, στον Παναθηναϊκό μάλλον θα πρέπει να κατανοήσουν ότι σε επίπεδο σεβασμού, οι θεσμοί του ποδοσφαίρου μάλλον δεν τους έχουν σε μεγάλη υπόληψη, για να το διατυπώσουμε κομψά. Φάνηκε άλλωστε από την τύχη που αιτήματος του Παναθηναϊκού για αλλαγή ώρας του αγώνα του με τον ΠΑΣ. Οι πάντες έγραψαν τους πράσινους στα παλιά τους τα παπούτσια για να οδηγηθούμε τελικά σε ματς... δύο ημερών στα παγωμένα και αόρατα, από την ομίχλη, Γιάννενα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ