Ο δωδέκατος παίκτης του ΠΑΟ

Ο Λέτο θα ήταν μια ομάδα μόνος του αν δεν είχε συμπαίκτες όπως ο Κουίνσι και ο Κατσουράνης. Στην φάση του πρώτου γκολ ο Κατσουράνης βρίσκει τον Λέτο με χειρουργική ακρίβεια, στην κόψη του οφσάιντ. Στο δεύτερο ο Κουίνσι τον βγάζει απέναντι στον Μανωλά, δηλαδή χωρίς αντίπαλο. Τα υπόλοιπα, και στις δυο περιπτώσεις, παραπέμπουν σε τεχνικές λεπτομέρειες – όχι φυσικά απ’ αυτές που, σύμφωνα με το κλισέ, κρίνουν τα ντέρμπι.

Το Παναθηναϊκός – ΑΕΚ ήταν ντέρμπι στα χαρτιά και στο τέλος, όταν ο Λεονάρντο μετέτρεψε τον παρατεταμένο αγωνιστικό οίστρο του σε γκολ. Ήταν όμως αργά. Η ΑΕΚ είχε χάσει πολύ αίμα από τη μαχαιριά του Κατσουράνη και η μετάγγιση με το γκολ του Μπέλεκ απλώς ανέβαλε το μοιραίο.

Η -φιλότιμη- προσπάθεια της ΑΕΚ να σώσει την παρτίδα προσέκρουσε στην κλάση του Λέτο και στο δοκάρι του Καπίνο, που μετά τον Σάντος είδε και την τύχη να του κλείνει το μάτι.

Η ατυχία της ΑΕΚ ήταν και ότι δεν είχε τον Λυμπερόπουλο των ντέρμπι, τον παίκτη που τουλάχιστον δεν θα επέτρεπε σε κάποιον Μπέλεκ να του κλέψει τη δόξα ενός τόσο θεαματικού γκολ.

Μολονότι ο Παναθηναϊκός δεν είχε λόγο να αισθανθεί ενοχλημένος από το γεγονός ότι είδε το εύρος της νίκης του να μικραίνει, αντέδρασε σαν να του έκλεψαν ένα κομμάτι από την πίτα των εντυπώσεων. Τα τρία τετ α τετ με τα οποία απάντησαν οι “πράσινοι” στο 3-1 βγήκαν με την ευκολία που σκοράρει ο Λέτο. Αν τα τελείωνε ο ίδιος, το σκορ της νίκης θα είχε ξαναπάρει διαστάσεις θριάμβου και ο Κωστένογλου θα έσπαγε το κεφάλι του να σκαρφιστεί νέα καψώνια για τους Μανωλάδες του.