Ο φοβισμένος Καλογερόπουλος και ο μπερδεμένος Γεωργιάδης

Μετά από ένα ακόμη ελληνικό ντέρμπι το κεντρικό θέμα συζήτησης δεν είναι οι επιδόσεις των δύο ομάδων στο χορτάρι αλλά οι διαιτητικές αποφάσεις. Το χειρότερο; Αυτό συμβαίνει απολύτως φυσιολογικά διότι αποφάσεις σαν και αυτές που πήρε ο Καλογερόπουλος στο Καραϊσκάκη στιγματίζουν ένα παιχνίδι.

Αν στην ΚΕΔ σέβονται τον εαυτό τους αυτό ο άβουλος και φανερά φοβισμένος άνθρωπος δεν θα πρέπει να ξανασφυρίξει στο υψηλό επίπεδο. Κατάφερε να βάλει μπουρλότο σε ένα παιχνίδι που μέχρι το 30′ κυλούσε ομαλά με μία απόφαση η οποία μάλιστα προήλθε και κατόπιν σύσκεψης με τους εξίσου άβουλους βοηθούς. Σπρώξιμο του Στοχ στον Τσόρι, κόκκινη, πολύ σωστά κ. Καλογερόπουλε, σπρώξιμο του Φουστέρ στον Αθανασιάση, κίτρινη, παίζετε με τα νεύρα και και με τη νοημοσύνη μας κ. Καλογερόπουλε.

Είναι πραγματικά να απορεί κανείς γιατί σ΄αυτό το πολύ σημαντικό ματς δεν επιλέχθηκε ένας διεθνής ή έστω ένας πιο έμπειρος διαιτητής. Υπάρχουν πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο που πέρα από κάθε αμφιβολία μοιάζουν παράταιρα, ανεξήγητα μέχρι και παρεξηγήσιμα. Ο κάθε Καλογερόπουλος με τις ενέργειές του ανάβει το φιτίλι της βίας και ουσιαστικά μένει ατιμώρητος. Εκτός αν θεωρήσουμε σοβαρή την ποινή του τετράμηνου αποκλεισμού του Γιάχου για την αλλοίωση αποτελέσματος στον περσινό τελικό του Κυπέλλου. Πράγματι εξοντωτική ποινή. Δεν σφύριξε Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, του έκοψαν το πόδια.

Ο φοβισμένος Καλογερόπουλος πάντως δεν αποτέλεσε τη μοναδική ανορθογραφία αυτού του αγώνα. Το συναγωνίστηκε σε προπονητική αφέλεια ο Γιώργος Γεωργιάδης. Θα πρέπει να μας εξηγήσει ο προπονητής του ΠΑΟΚ τι ακριβώς είχε στο μυαλό του για να παρατάξει την ομάδα του μ΄ένα κλασικό αμυντικό χαφ (Κάτσε) και δύο βαριά φορ (Βούκιτς, Αθανασιάδης). Ο, τι και είχε πάντως δεν βγήκε ποτέ στο χορτάρι γιατί ο ορμητικός Ολυμπιακός του πρώτου τετάρτου έκλεβε ότι ώρα ήθελε την μπάλα ψηλά και δημιουργούσε συνεχώς ρήγματα σε μία πανικόβλητη αλλά και αργή άμυνα.

Μετά Χριστόν προφήτες θα πείτε και θα έχετε και δίκιο αλλά ένα αρχικό σχήμα με τον Λούκας αντί του Βούκιτς θα λειτουργούσε προφανώς πιο ορθόδοξα και θα επέτρεπε στον ΠΑΟΚ να κρατήσει την μπάλα στα πόδια του απορροφώντας την πίεση. Με τον Κάτσε να τρέχει πανικόβλητος για να καλύψει χώρους στον άξονα και με τον Νάτχο ουσιαστικά εκτός αγώνα η μπάλα έφτανε σπανίως στους δύο φορ. Ακόμα όμωε και όταν χρησιμοποιήθηκε ο Λούκας, ο ΠΑΟΚ δεν μπόρεσε να βγάλει αντεπιθέσεις αφού για κακή του τύχη όλες οι μπάλες πήγαν πάνω στον Κλάους ο οποίος δεν μπορεί να δημιουργήσει αλλά μόνο να τελειώσει φάσεις.

Κατά την ταπεινή μας άποψη, ο Ολυμπιακός αν εξαιρέσει κανείς το πρώτο 20λεπτο απογοήτευσε και έχασε τεράστια ευκαιρία να μετατρέψει σε διαδικαστικό ματς της ρεβάνς της Τούμπας. Οι παίκτες του σήκωναν συνεχώς την μπάλα στο δεύτερο μέρος χωρίς να ψάχνουν την απειλή από τον άξονα και έδωσαν το δικαίωμα στον ΠΑΟΚ να φύγει από το Καραϊσκάκη με ένα σκορ που του επιτρέπει να ονειρεύεται. Φαβορί πάντως, λόγω ποιότητας, παραμένει ο πρωταθλητής Ελλάδας.