Ο Κυναίγειρος του μπάσκετ

Μόνο που ο Παναθηναϊκός είναι πολύ μεγάλη ομάδα, για να σταθούμε στα θετικά. Διότι όταν σε αυτή την μπασκετική μηχανή αρχίσεις και χρησιμοποιείς κουβέντες του στυλ: “καρδιά”, “πάθος”, “δύναμη”, σημαίνει ότι κάτι δεν πήγε καλά στο μπασκετικό κομμάτι. Οι πρωταθλητές συνεχίζουν να προχωρούν χωρίς να είναι καλοί και αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο επίτευγμά τους. Με τον Διαμαντίδη να είναι πρώτος σκόρερ, να αποθεώνεται από το ranking αλλά με όσα είδαμε να αποτελεί ανασχετικό παράγοντα για την επίθεση του Παναθηναϊκού.

Ο Διαμαντίδης και οι άλλοι…

Ναι επιτέλους πήρε επιθέσεις, πήγε στο καλάθι και τις βολές, όμως σε κρίσιμα σημεία έκοψε τον ρυθμό της ομάδας του στην προσπάθεια να στήσει πικ εν ρολ. Ο Περπέρογλου ήταν αυτός που κατάλαβε ότι αυτός ο αγώνας θα κερδηθεί από τους δύο πόντους παραπάνω και γι αυτό σούταρε. Ο Σάρας για κάποιο λόγο δεν πήρε μπάλα στα κρίσιμα ενώ οι ψηλοί αυτή την φορά δεν βοήθησαν.

Η άμυνα; Πιθανώς να έβαζε λέι απ, όχι ο Οχαγιόν αλλά και ο Μιζράχι φορώντας την γραβάτα του. Όλα αυτά οδηγούν σε μία βαθιά υπόκλιση στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ομάδα η οποία σε μία χρονιά που η ίδια ορίζει ως επίλογο καταθέτει την ψυχή της σε κάθε αγώνα και αρνείται να παραδώσει τα σκήπτρα θυμίζοντας κάτι από… Κυναίγειρο. Ακόμα και αν του κόψεις τα πόδια και τα χέρια, θα βρει έναν τρόπο να κρατήσει την μπάλα. Κάποια στιγμή όμως αυτό δεν θα είναι αρκετό.

Τα παιχνίδια που αρέσουν στον κόσμο…

Όσο χειρότερη κι αν εμφανίστηκε η Μακάμπι, γύρισε τον αγώνα και θα μπορούσε να νικήσει. Δεν νίκησε όμως. Όπως ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος αλλά το κύπελλο βρίσκεται στην τροπαιοθήκη των πρασίνων. Όπως, όπως, όπως. Ζήσαμε μία εξαιρετική σειρά, επιτέλους βλέπουμε εκείνους τους αγώνες που θα φέρουν τον κόσμο στο μπάσκετ, το αποτέλεσμα ήταν το επιθυμητό, αλλά ήταν και μία ακόμα επιβεβαίωση ότι ο συγκεκριμένος Παναθηναϊκός στηρίζεται περισσότερο στο μεγαλείο της φανέλας και της καρδιάς του, παρά στο αγωνιστικό πλάνο ή την άμυνά του. Έχει σημασία; Ναι διότι μας έβγαλε την ψυχή σε ένα δικό του παιχνίδι με ένα σύνολο το οποίο ξεπέρασε τον εαυτό του. Και πάλι δεν τα κατάφερε απλά διότι δεν είναι Παναθηναϊκός. Δεν διαθέτει το ίδιο μέταλλο και την ίδια έδρα.

Το Final Four της Ελλάδας

Ο Παναθηναϊκός έχει πολλά να βελτιώσει τον επόμενο μήνα αλλά ξεκινώντας από την…καρδιά και το πάθος, διατηρεί ελπίδες απέναντι στην ΤΣΣΚΑ.

Μετά από χρόνια το ελληνικό μπάσκετ θα ζήσει ένα φάιναλ φορ με τρομερό ενδιαφέρον. Από την ζέση του κόσμου το καταλαβαίνεις ότι πέρασαν οι εποχές της αλαζονείας και τώρα επιστρέφουμε σε αυτά που μας αρέσουν: ομάδες που παλεύουν, μπάσκετ ηρωϊκό, προπονητές δίνουν ρεσιτάλ, ήρωες και μοιραίοι. Αυτά είναι τα ελληνικά φάιναλ φορ.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Ζοτς θύμισε στην μισή συνέντευξη Τύπου τον ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ εαυτό ΤΟΥ και στην άλλη μισή τον φετινό γκρινιάρη. Θέλει τόνους από… αστέρια για να καταστήσεις σαφές πως δεν χωρούν στον Παναθηναϊκό αυτός και οι “άου-ουά” της εξέδρας. Δεν σημαίνει ότι θα πείσει τους υπευθύνους να κάνουν κάτι, τουλάχιστον είναι ο μόνος που το αναφέρει.

Όλη αυτή η ιστορία για την δύσκολη χρονιά, αδικεί την δουλειά του και διοίκηση των πρωταθλητών. Ναι αποχώρησαν δύο παίκτες αλλά ο προϋπολογισμός έμεινε στους έξι υψηλότερους της Ευρώπης οπότε…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Μιας και ο λόγος για ήρωες και μοιραίους, από ότι φαίνεται η …μοίρα, με οποιαδήποτε μορφή της, δεν θέλει ο Διαμαντίδης να εξελιχθεί σε… τραγική φιγούρα. Επειδή παραμένουμε Έλληνες, τι έγινε στην τελευταία φάση; Χα, No call φίλοι μου. No call. Το είπε και ο Μπουρστάιν.

Διαβάστε ακόμη:

Το Παναθηναϊκός-Μακάμπι όπως δεν το είδατε

Το κάρφωμα του Λόγκαν και η διπλή τάπα στον Καϊμακόγλου

Τα τρίποντα… δίποντα των Περπέρογλου και Σαρας

Πίσω από τις κάμερες

Διαμαντίδης: “Κερδίσαμε γιατί είχαμε πάθος”

Ολα τα Final 4 του Παναθηναϊκού (videos)

Βουγιούκας στο Contra.gr: “Πιο γλυκό κόντρα στον Ολυμπιακό”