Ο Μάντζιος που έλειπε από τον Ατρόμητο

Πάσχει είπαμε; Λάθος χρόνος. Επασχε. Διότι το κατάλληλο καρύκευμα, το αλάτι που όλοι μας αναζητούμε για να χαρίσουμε μία έξτρα ευχαρίστηση στον ουρανίσκο μας, βρέθηκε στο πρόσωπο του Βαγγέλη Μάντζιου. Ηταν πράγματι αυτό που έλειπε από το σύνολο του Ατρομήτου, ο παίκτης που μπορεί να βοηθήσει τόσο μέσα στην αντίπαλη περιοχή, στην εκτέλεση όσο και έξω από αυτήν, στην ανάπτυξη του παιχνιδιού.

Με τεχνική που θα ζήλευαν ακόμα και βιρτουόζοι μέσοι ο άλλοτε φορ του Παναθηναϊκού έκανε ΑΜΕΣΩΣ τη διαφορά. Το κοντέρ έχει γράψει ήδη ένα γκολ και δύο δοκάρια αλλά αυτά που δεν μπορούν να γραφτούν σε οποιοδήποτε πίνακα στατιστικής είναι τα σπουδαιότερα. Τα σπασίματα της μπάλας δεξιά και αριστερά, η ταλαιπωρία των αντιπάλων αμυντικών αλλά κυρίως η εμπιστοσύνη που νιώθουν πια οι μέσοι της ομάδας ξέροντας ότι στην περιοχή αγωνίζεται πλέον ένας φορ κλάσης. Τώρα πια το παιχνίδι του Ατρομήτου αναπνέει, έχει ζωντάνια, κάτι ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς.

Ολα αυτά βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι οι Περιστεριώτες δεν επιλέγουν την τακτική του κλεισίματος στο καβούκι τους για να υπερασπίσουν το οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα. Στην Κομοτηνή υπήρξε και αυτή η αρνητική πτυχή. Με το που πίεσε ο Πανθρακικός, ο Ατρόμητος μαζεύτηκε στο ένα τρίτο του γηπέδου και έπαιξε ένα καθαρό κατενάτσιο το οποίο απέδωσε καρπούς ελέω Ράντμαν και μόνο. Μία (έξοχη) απόκρουση λιγότερη να έκανε ο Κροάτης τερματοφύλακας, η ομάδα του Αναστόπουλου θα μάζευε την μπάλα από τα δίχτυα της και τότε το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν πιθανότατα διαφορετικό.

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι επειδή το χούι για τους προπονητές είναι πιο δυνατό από ότι η συνήθεια για τους υπόλοιπους, κανονικούς ανθρώπους, θα χρειαστεί να περιμένουμε και άλλο για να παρακολουθήσουμε έναν Ατρόμητο φύσει επιθετικό, όπως αρμόζει στο ρόστερ του. Ο Αναστόπουλος, το έχει παραδεχθεί δημοσίως, προπονεί για πρώτη φορά ομάδα που στοχεύει ψηλά και που πρέπει να δείχνει προτεραιότητα στη δημιουργία και όχι στην καταστροφή παιχνιδιού. Υπομονή λοιπόν.

Με την παρουσία του Μάντζιου στην ενδεκάδα έγινε ένα πρώτο, μεγάλο βήμα. Εφόσον η ομάδα δουλευτεί περισσότερο και οι δημιουργικοί μέσοι, που ως τώρα κάνουν ένα μάλλον κακό πρωτάθλημα (εκτός του Καραγκούνη), αναλάβουν περισσότερες πρωτοβουλίες, τότε και αυτή η ανορθογραφία μπορεί να διορθωθεί. Για το ανασταλτικό μέρος, ο Αναστόπουλος δεν έχει πολλά να σκεφτεί. Διαθέτοντας το καλύτερο τρίο στόπερ του πρωταθλήματος και βγάζοντας από το μανίκι του τον άσο του Ράντμαν (που παίρνοντας παιχνίδια βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό) ο μουστάκιας δεν έχει να φοβάται τίποτα και κανέναν.

ΥΓ. Στα πρώτα έξι παιχνίδια του δευτέρου γύρου, ο Ατρόμητος κατέγραψε 45, συνολικά, τελικές προσπάθειες, κατά μέσο όρο 7 και κάτι σε κάθε αγώνα. Στα τελευταία τρία, με τον Μάντζιο παρόντα στην ενδεκάδα, οι σχετικοί αριθμοί είναι 35 και 12 περίπου. Η μέρα με τη νύχτα δηλαδή.