Ο μαύρος Λάκοβιτς και ο χλωμός Καλάθης

Διαβάστε ακόμη:

Παναθηναϊκός – Ούνιξ 83-89

Στον ημιτελικό με την Σιένα, ο ομογενής γκαρντ ήταν μακράν ο κορυφαίος της ομάδας του όπως άλλωστε και στον κρίσιμο τέταρτο τελικό με τον Ολυμπιακό.

Το παιδί από την…ναφθαλίνη του πάγκου του Παναθηναϊκού, έγινε ήρωας. Το μαγικό ραβδάκι του Ζοτς που μεταμόρφωσε τον παίκτη είπαν πολλοί. Η γνώση του να κερδίζεις αγώνες και τίτλους λέγαμε εμείς.

Ο Καλάθης δεν αγωνιζόταν στον Παναθηναϊκό διότι γνώριζε ένα πολύ συγκεκριμένο μπάσκετ στην Φλόριδα και δεν ήταν εύκολο να το αλλάξει. Τι έκαναν ο Ομπράντοβιτς με τον Ιτούδη; Του έδωσαν το ελεύθερο να παίξει το μπάσκετ του, να βγάλει την ενέργειά του έχοντας πάντα στο μυαλό πως βασική του αποστολή ήταν η άμυνα.

Ο Καλάθης ήταν αυτό που λέμε άσος από το μανίκι ιδιαίτερα όταν ο Ομπράντοβιτς έχει να κάνει με ικανούς τεχνικούς, πλην…άπειρους. Μετά από έναν χρόνο ο ομογενής γκαρντ παραμένει ένας σπουδαίος παίκτης, όμως το παιχνίδι του αντιμετωπίζεται από διαβασμένους αντιπάλους. Του δίνουν το σουτ, δεν του επιτρέπουν το ντράιβ, φροντίζουν να του κλείνουν όλους τους διαδρόμους…πάσας όταν κάνει την βόλτα του κάτω από το καλάθι.

Συν τις άλλοις ο νεαρός δεν είναι, αυτό το διάστημα, τόσο καλός αμυντικά και αυτό κυρίως τον έφερε πίσω σε χρόνο σε σχέση με τον Σάρας και στα ίδια λεπτά με τον Λόγκαν.

Εξαρτάται τόσο ο Παναθηναϊκός από τον νεαρό; Ναι διότι αυτός θα παίξει άμυνα στην περιφέρεια, από την στιγμή που ο Ομπράντοβιτς επιλέγει να μην κουράσει τον Διαμαντίδη, αυτός θα κρατήσει την μπάλα στην επίθεση και θα την μοιράσει σωστά στους βασικούς επιθετικούς πόλους. Ο Λόγκαν για παράδειγμα έπαιξε καλή άμυνα αλλά στην επίθεση ήταν αυτό που γνωρίζουμε. Ο Λόγκαν δεν είναι Νικόλας που χρειάζεται χρόνο για να μάθει το παιχνίδι της ομάδας, πολύ απλά διότι πρόκειται για παίκτη χαμηλότερου επιπέδου. Αυτό το οποίο βλέπουμε τώρα, θα κάνει σε λίγους μήνες. Θα βελτιωθεί στην άμυνα, αλλά στην επίθεση είναι ασταθέστατος. Ένας μαύρος Λάκοβιτς.

Το πρόβλημα στον συγκεκριμένο αγώνα δεν ήταν μόνο ο Καλάθης. Ο Σάτο πήρε μόνο τέσσερα σουτ, ο Βουγιούκας που έμοιαζε με Ντάνκαν απέναντι στους Ζεβροσένκο(εννέα πόντοι σε πέντε λεπτά), έμεινε στον πάγκο σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα. Σύμφωνοι ήταν το πικ εν ρολ των Ρώσων που έπρεπε να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός αλλά ούτε έπαιξε άμυνα κυρίως έχασε έναν παίκτη που τελειώνει φάσεις στην επίθεση.

Ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να παίξει άμυνα σε μια ομάδα η οποία στο δεύτερο ημίχρονο ήταν…καθρέφτης. Σκότωσε τους πρωταθλητές με το πικ εν ρολ και την έξτρα πάσα στο τρίποντο και είναι περίεργο ότι η ομάδα που τα έκανε επιστήμη, δεν κατάφερε να τα σταματήσει.

Η Ούνιξ, έδειξε πολύ διαβασμένη και αποφάσισε να πάει τον αγώνα στην επίθεση γνωρίζοντας ότι το υψηλό σκορ, πάνω από τους 75 πόντους, δεν είναι πλεονέκτημα για τον Παναθηναϊκό όταν μιλάμε για παιχνίδι που κρίνεται στο δεύτερο ημίχρονο.

Η επιτυχία του Πασούτιν ήταν ότι εμπιστεύτηκε τους έμπειρους παίκτες του από το παιχνίδι του Παναθηναϊκού, Γκριρ και Ντόμερκαντ, να οδηγήσουν τους υπολοίπους. Ο πρώτος με τα πικ εν ρολ και ο δεύτερος με την …επίθεση στα γκαρντ που τον μάρκαραν ιδιαίτερα τον Διαμαντίδη.

Ο Παναθηναϊκός αποδεικνύει ότι αν έναν αγώνα δεν τον τελειώνει από το πρώτο ημίχρονο(Ζαλγκίρις, Μιλάνο) τότε λόγω της πολύ κακής του τρίτης περιόδου(όπως στις προηγούμενες ήττες) κινδυνεύει να τον χάσει.

Αυτό που σίγουρα, εκτός της άμυνας, οφείλουν να βελτιώσουν οι πράσινοι είναι το μοίρασμα στην επίθεση, δίνοντας περισσότερες επιθέσεις στον Διαμαντίδη, πιέζοντάς τον να πάρει πιο πολλά σουτ αλλά και ο Σάτο να ξαναγίνει μέρος του επιθετικού παιχνιδιού.

Τι σημαίνει αυτή η ήττα; Τίποτα. Τίποτα ακόμα. Ο Παναθηναϊκός, δεν κρίνουμε με τα αστέρια, το παρελθόν, το μέταλλο και άλλα επικολυρικά, γνωρίζει ότι προκρίνεται από τον συγκεκριμένο όμιλο με τρεις νίκες στους επόμενους τέσσερις αγώνες. Το σημαντικότερο θα είναι η διαχείριση των δύο συνεχόμενων παιχνιδιών με την Φενέρ. Η δε Ούνιξ δεν αποτελεί φόβητρο στην παγωμένη έδρα της αν ο Παναθηναϊκός θέλει νικη για να προκριθεί.