Ο Ντέμης έδειξε τον δρόμο…
Ο δρόμος για τη σωτηρία που υπέδειξε ο Ντέμης, η Praxis Energy και η διάψευση και τα όσα είπε (και δεν είπε) ο Αδαμίδης. Το σχόλιο του Γιάννη Ξενάκη.
Οι συνεντεύξεις Τύπου του (παραιτηθέντος) προέδρου της ΑΕΚ είναι πλέον μονότονες και κουραστικές. Στο ίδιο μοτίβο, για τη μείωση του ελλείμματος και την απροθυμία των μετόχων να βάλουν άλλα χρήματα. Για τον δικηγόρο, συνιστά επιτυχία το “κόψε-ράψε” στο μπάτζετ της ΑΕΚ. Αν ως φυσιολογική εξέλιξη αυτής της οικονομικής συρρίκνωσης έρχεται το έλλειμμα ποιότητας της ομάδας, τούτο δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαιτέρως τον Σταύρο Αδαμίδη. Αν η νοοτροπία του είναι “θα φτύνουν αίμα οι αντίπαλοι για να κερδίζουν την φετινή ΑΕΚ”, τότε μπορεί κάποιος να υποθέσει ότι δεν έχει μέτρο σύγκρισης ο πρόεδρος. Η ΑΕΚ της οχταετίας 1988-1996, είναι μια παράσταση άγνωστη για τον Σταύρο Αδαμίδη.
Κι ενώ ο πρόεδρος της ΠΑΕ προανήγγειλε νέα συνέντευξη Τύπου, μετά την …οριστική παραίτησή του στις 3 Φεβρουαρίου (προφανώς για να επαναλάβει τα ίδια – πόσο καλός πρόεδρος υπήρξε για τους μετόχους που τον διόρισαν πριν από δυο χρόνια), το όνομα του “μυστηριώδη επενδυτή του κ. Βλάχου” έπεσε στο τραπέζι, αλλά ουδείς συγκινήθηκε ιδιαιτέρως. Ένας Λιβανέζος επιχειρηματίας (και πολιτικός), ονόματι Τζουμπλάτ. Πιάσ’ το αβγό και κούρευτο, δηλαδή.
Τη στιγμή που ο Σταύρος Αδαμίδης καμαρώνει επειδή παραδίδει “μια ΑΕΚ πιο σύγχρονη, πιο λειτουργική”, ξεκινά ένα νέο σίριαλ ερευνών για “τον καπνό που φουμάρει” ο “φανατικός ΑΕΚτζής, με υπαρκτή εταιρεία και κύκλο εργασιών” κ. Θεοδόσης Κυριαζής. Και η Praxis Energy που εκπροσωπεί. Αυτά είναι ζητήματα που θα κριθούν έτσι κι αλλιώς τις επόμενες μέρες. Αν ο κ. Κυριαζής, είναι υψηλού βεληνεκούς επιχειρηματίας, τα βήματα που πρέπει να κάνει είναι λίγο πολύ γνωστά. Ένα ταξιδάκι στο Λονδίνο με εκπρόσωπο της ΑΕΚ ή εκπρόσωπο των 7 μετόχων που υπέγραψαν τον Μάιο του 2006 την δανειακή σύμβαση. Συμφωνία με τη Morgan Stanley για την αποπληρωμή του δανείου. Και μόλις απελευθερωθεί η ΑΕΚ απ’ αυτόν τον βραχνά, μέσα από αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, ο κάθε κύριος Θεοδόσης Κυριαζής, παίρνει στα χέρια του (ουσιαστικά και τυπικά) τις τύχες της ΠΑΕ.
Μέχρι να γίνουν (αν γίνουν) όλα αυτά, είναι σε εξέλιξη αυτή η ιστορία που έχει στήσει ο Μιχάλης Τροχανάς που πολύ φοβούμαι ότι πάει να μετατραπεί σε κακόγουστο πανηγυράκι. Ποιος θα έρθει, ποιος θα απουσιάσει, τι δικαιολογία θα βρει. Κόσμος και κοσμάκης απ’ έξω και εντός της αιθούσης, ετερόκλητα στοιχεία στον χώρο της ΑΕΚ, να προσπαθούν να βρουν τη λύση στο καυτό πρόβλημα που έχει να κάνει με την ύπαρξη και επιβίωση της ομάδας. Αν όλοι αυτοί οι οποίοι διαχειρίστηκαν τις τύχες της ΑΕΚ και δημιούργησαν (άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο) το πρόβλημα, χρειάζονται έναν Τροχανά για να τους ενώσει, έ, τότε είναι άξιοι της μοίρας τους.
Τον δρόμο για τη σωτηρία της ΑΕΚ, δεν την δείχνει κανένα “Θεμέλιο” του Τροχανά, με λέσχες, οικόσημα και αγγέλους. Δεν ζει σε άλλη χώρα, η συντριπτική πλειονότητα των οπαδών της ΑΕΚ. Στην Ελλάδα του Χρυσοχοΐδη που δεν διάβασε το μνημόνιο ζει. Αν ο Τροχανάς και όλοι όσοι έμειναν εκστασιασμένοι διαβάζοντας το πόνημά του, πιστεύουν ότι τούτη τη στιγμή περισσεύουν 600 ευρώ από 50 χιλιάδες οικογένειες ΑΕΚτζήδων, τότε ας πουν και στους υπόλοιπους τη συνταγή. Πως και με ποιο τρόπο.
Τον δρόμο για τη σωτηρία της ΑΕΚ τον υπέδειξε το απόγευμα με τη δημόσια παρέμβασή του ο Νικολαΐδης. Και ουσιαστικά, ακύρωσε ή αν θέλετε καπέλωσε αυτό το κυριακάτικο πανηγυράκι του Τροχανά, στο οποίο θα παραστεί και ο Ντέμης. Αν καταλάβαμε καλά από το πνεύμα των δηλώσεων του, χωρίς να το θέλει και πολύ (“δεν νοιώθω πολύ καλά”) και σίγουρα χωρίς να το πιστεύει (“δεν νομίζω ότι είναι λύση”). Ο Ντέμης εξέπληξε ευχάριστα τον κόσμο. Αυτούς που ήταν απέναντί του, που τον αμφισβήτησαν, που του έσυραν πολλά.
Πήγε με το ρεύμα, με τη λαϊκή απαίτηση. Με το ορθό και δίκαιο. “Το πιο αντρίκειο είναι οι μέτοχοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να πληρώσει ο καθένας το ποσοστό που του αναλογεί.” δήλωσε ο Ντέμης, που άφησε να εννοηθεί ότι θα συνδράμει και ο ίδιος, ανάλογα με το ποσοστό του. Ξεκάθαρο, δίκαιο και έντιμο. Αυτό που όλοι λίγο πολύ κουβεντιάζουν μεταξύ τους: Πληρώστε τον λογαριασμό και άντε στο καλό. Το δάνειο της Μόργκαν. Τα υπόλοιπα της περσινής χρονιάς. Τον φετινό προϋπολογισμό. Τα καινούρια χρέη (πέραν του άρθρου 44) στο Δημόσιο. Τέλος πάντων ό,τι είναι πέραν των 27 εκατομμυρίων μετά το 2004. Κρυφό και φανερό.
Ο Ντέμης ουσιαστικά θέτει ενώπιον των ευθυνών της όλη την παρέα του 2004. Και τον εαυτό του μέσα. Και κάνει μια απίστευτη αβάντα στον Μελισσανίδη. Αυτό που διαλαλεί προς πάσα κατεύθυνση ο ίδιος ο “τίγρης”, το λέει δημοσίως ο Νικολαΐδης. “Αλλά κι εγώ να ήμουν στη θέση του κ. Μελισσανίδη, θα έλεγα… πληρώστε τα χρέη σας και εδώ είμαι. Δεν είναι δυνατόν να πληρώσει των άλλων”. Τέτοια αβάντα στον Μελισσανίδη, δεν έχει ξανακάνει άνθρωπος. Και μακάρι τούτη η δήλωση, να μπορούσε να είναι η αφετηρία της συνένωσης και συνεργασίας των δυο ανδρών. Μελισσανίδης από τη μια, Νικολαΐδης από την άλλη. Ποιος θα μπορούσε να κουνηθεί σ’ αυτό το δίδυμο;
ΥΓ: Τελειώνοντας αυτές τις γραμμές, διαβάζω ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Praxis Energy δηλώνει άγνοια για την ΑΕΚ. Αν όντως δεν υπάρχει κανένας Σάκης Κυριαζής για την ΑΕΚ, κάποιος να πει του προέδρου ότι ήταν του Αγίου Γρηγορίου. Και όχι Πρωταπριλιά…
ΥΓ 2: Ο Μελισσανίδης βρίσκεται στο Λονδίνο. Και για τη μάζωξη της Κυριακής, λέγεται ότι ετοιμάζει μια επιστολή. Εκτός κι αν μέχρι αύριο αλλάξει γνώμη και πάει στα Σπάτα…
Υ.Γ 3: Για να κάνει τόσες παρεμβάσεις – ερωτήσεις ο Τροχανάς στη συνέντευξη Τύπου του προέδρου της ΑΕΚ, λογικά θα του έχει μείνει η δημοσιογραφική ταυτότητα του SoE. Από το 1995, όταν έκανε (και) τον δημοσιογράφο στη Σιόν ανεβάζοντας την πίεση του Μπάγεβιτς, ο οποίος έπρεπε να παίρνει στα σοβαρά τον κυρ Μιχάλη…