ΓΝΩΜΕΣ

Ο Περιστεριώτης αποφασίζει

Ο μικρόκοσμος του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει από παλιά την τάση να αυτομαστιγώνεται και να χαρακτηρίζεται από...ανθρωποδιώκτη. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος ανέλαβε με πολλά όνειρα τις τύχες του Ηρακλή στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας αλλά γρήγορα συνειδητοποίησε ότι ο χώρος προφανώς δεν του ταιριάζει. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Δημήτρη Κοντομηνά στον Αρη.

Ο Περιστεριώτης αποφασίζει

Ομως, οι δύο προαναφερθέντες επιχειρηματίες έχουν μία πολύ σοβαρή διαφορά σε σχέση με τον Γιώργο Σπανό ο οποίος την Κυριακή έριξε τη… “βόμβα” της αγωνιστικής προαναγγέλνοντας την αποχώρησή του από τον Ατρόμητο στο τέλος της σεζόν. Δεν αγαπούσαν το ποδόσφαιρο, ήταν πασιφανές αυτό.

Αντιθέτως, ο διοικητικός ηγέτης των Περιστεριωτών ζει και αναπνέει για την ασπρόμαυρη μπάλα. Θα μπορούσε πολύ άνετα να περνάει τα Σαββατοκύριακα, ξένοιαστος και χαλαρός παρέα με τη σύζυγο και τις τρεις κόρες του, αλλά εκείνος προτιμά να ταξιδεύει ανά την Ελλάδα σ΄όλα τα εκτός έδρας ματς του Ατρομήτου. Τα καλοκαίρι απαρνείται για πολλές ημέρες το εξοχικό του στην Υδρα για να ανεβαίνει Ιούλη μήνα στο Καρπενήσι και να παρακολουθεί δια ζώσης την προετοιμασία. Ζει και αναπνέει ο άνθρωπος για το ποδόσφαιρο και την αδρεναλίνη που αυτό προσφέρει.

Γι΄αυτούς λόγους,η απόφασή του φαντάζει τουλάχιστον βιαστική, μοιάζει να πάρθηκε εν θερμώ και με τους σφυγμούς αρκετά πάνω από τα φυσιολογικά όρια. Την ίδια ώρα όμως ακόμα και στενοί συνεργάτες του βεβαιώνουν ότι ο Σπανός σκέφτεται πολύ σοβαρά να κάνει πράξει τα όσα προανήγγειλε. “Λειτουργεί με το συναίσθημα αλλά αισθάνεται ότι βάλλεται” έλεγε στο γράφοντα άνθρωπος που γνωρίζει πως δρα και σκέφτεται ο πρόεδρος του Ατρομήτου.

Είναι σαφές ότι ο Σπανός δεν πετούσε τη σκούφια του για την υποστήριξη που έχει δείξει ο κόσμος του Περιστερίου στο εγχείρημά του από το καλοκαίρι του 2005 έως και τις ημέρες μας. Πιστεύει ότι η μεγάλα μάζα των Περιστεριωτών του γυρνά την πλάτη έστω και αν η ομάδα έκανε όχι βήματα άλλα άλματα προόδου τα τελευταία χρόνια. Αλλά αυτό είναι κάτι που ίσχυε και πέρυσι και πρόπερσι. Γιατί τώρα αυτό το ξέσπασμα, αυτή η απογοήτευση;

Να μιλήσουμε με καθαρές κουβέντες. Τούτην την ώρα ο Ατρόμητος δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει τον ιδιοκτήτη που τον έβγαλε από μία μακρά περίοδο αγωνιστικής παρακμής και μιζέριας. Διάδοχη λύση, του ίδιου βεληνεκούς, δεν φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα. Και τέλος πάντων, εν καιρώ κρίσης, ποιος θα βρεθεί να βάλει τα χρήματά του σε μία ομάδα που δεν διαθέτει, κακά τα ψέμματα, μεγάλη μάζα κόσμου;

Ουδείς βέβαια έχει δικαίωμα να επιβάλλει στον Σπανό την παραμονή του. Και άλλωστε δεν υπάρχει τρόπος για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Αυτό που χρειάζεται τώρα η ομάδα είναι ψυχραιμία και υπολογισμένες κινήσεις για να αρχίσει να σκέφτεται ξανά θετικά ο μεγαλομέτοχος.

Το μπαλάκι βρίσκεται στα χέρια των οπαδών της ομάδας και ειδικά σ΄αυτούς που την ακολουθούν δεκαετίες τώρα σε όποια κατηγορία και αν αγωνίζεται. Αν επιθυμούν την παραμονή του Σπανού, μπορούν να ψάξουν να βρουν διαύλους επικοινωνίας μαζί του και να το επισημάνουν ότι έχουν δικαίωμα στην κριτική και στην αποδοκιμασία, δεν θα είναι άλλωστε η πρώτη φορά. Αν δεν τους ενδιαφέρει το ζήτημα, τότε…πάσο.

Για τους Περιστεριώτες, τουλάχιστον γι΄αυτούς που έχουν στο DNA τους το αστέρι, ο Ατρόμητος θα παραμείνει μία μεγάλη αγάπη είτε με τον Σπανό είτε χωρίς αυτόν, είτε στη Superleague είτε σε οποιαδήποτε άλλη κατηγορία. Επιλέγουν και παίρνουν λοιπόν.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ