Ο πιο αδύναμος κρίκος
Το επικοινωνιακό κομμάτι του Παναθηναϊκού πρέπει να διδάσκεται στα Πανεπιστήμια: ως παράδειγμα προς αποφυγή. Ανεξαρτήτως αν συμφωνείς ή διαφωνείς με το "διαζύγιο" του Καραγκούνη με τους "πράσινους", ένα είναι σίγουρο: η Έλενα Ακρίτα στον "Αδύναμο Κρίκο" ήταν υπόδειγμα ευγένειας... Σχολιάζει ο Στ. Καραΐνδρος.
Ο τρόπος που ο Παναθηναϊκός δείχνει την πόρτα εξόδου σε ποδοσφαιριστές-σύμβολα όπως ο Γιώργος Καραγκούνης, στην προκειμένη περίπτωση, είναι υποδειγματικός και πρέπει να διδάσκεται στα Πανεπιστήμια. Προφανώς πρόκειται για ειρωνικό σχόλιο, όχι τίποτε άλλο, αλλά μη τυχόν και το πιστέψουν εκεί στον Παναθηναϊκό και το βάλουν ως παράσημο.
Πρόσφατα είχα γράψει πως το καλύτερο είναι ένα “διαζύγιο” με τον Καραγκούνη και θα το υποστηρίζω μέχρι κεραίας. Από τη στιγμή που δεν τον έχει στα πλάνα του ο προπονητής, χωρίζεις συναινετικά, διοργανώνεις και ένα φιλικό προς τιμή του για να χειροκροτηθεί από τον κόσμο που αγάπησε και αγαπήθηκε και όλα καλά. Το σημαντικότερο: διατηρείς καλές σχέσεις και αφήνεις ανοιχτή την πόρτα για μια μελλοντική συνεργασία από άλλο πόστο.
Είμαι σίγουρος ότι στον Παναθηναϊκό θα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά μου πως έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να κρατήσουν στην ομάδα τον “Κάρα” ή τουλάχιστον να φτάσουν σε ένα βελούδινο διαζύγιο. Από τα όσα δήλωσε, όμως, ο τέως πλέον αρχηγός του τριφυλλιού, μόνο έτσι δεν ήταν τα πράγματα.
Στο πιο ευγενικό του πράγματος, τον έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια. Του έδειξαν στην αρχή ότι θέλουν να τον κρατήσουν, είδαν όμως ότι ο Φερέιρα δεν άλλαζε γνώμη και κάπου εκεί… ξέχασαν να του δείξουν την πόρτα εξόδου. Τη βρήκε ο ίδιος “αδειάζοντας” τους ανθρώπους που θεωρούν πως η Παναθηναϊκή Συμμαχία, τα σποτάκια και το twitter στην τηλεόραση είναι ό,τι πρεσβεύει τον Παναθηναϊκό και τον κόσμο του.
Αλήθεια, αυτή η “καυτή πατάτα” που κρατούσε στα χέρια του ο κ.Αλαφούζος θα έχει γίνει πουρές τώρα…
Τέλος πάντων, όλα τα καλά έχουν ένα τέλος. Μόνο που στον Παναθηναϊκό έχουν ξεχάσει τι σημαίνει “τέλος καλό…” Ακόμα και η Ελενα Ακρίτα στον “Πιο αδύναμο κρίκο” έδιωχνε τους παίκτες πολύ πιο ευγενικά…
Για επιμύθιο θα δανειστώ μία παράγραφο από το κείμενο της 25ης Ιουλίου: “Το ότι ο Καραγκούνης είναι η σημαία του Παναθηναϊκού δεν εφιστά αναγκαστικό για τον Φερέιρα και τον κάθε Φερέιρα να χρησιμοποιεί έναν ποδοσφαιριστή που δεν είναι στα πλάνα του μόνο επειδή είναι ο άνθρωπος-σήμα κατατεθέν του νεότερου Παναθηναϊκού. Δεν είναι προτιμότερο ένα συναινετικό διαζύγιο και ένα φιλικό προς τιμή του (και φυσικά η προοπτική μιας μελλοντικής συνεργασίας από άλλο πόστο) παρά μία συνεργασία με προκαθορισμένη πορεία και ένα πικρό τέλος; Δεν είναι προτιμότερο τα χρήματα που θα διατεθούν για την παραμονή του Καραγκούνη να δοθούν για την απόκτηση ενός ποδοσφαιριστή στα μέτρα και τις επιθυμίες του Φερέιρα; Δεν είναι προτιμότερο να χωρίσουν οι δρόμοι ανώδυνα;”
Και θα προσθέσω: αν γίνονταν όλα τα παραπάνω, πόσο διαφορετικά θα ήταν τώρα τα πράγματα;…
ΥΓ: Οσον αφορά στον κ.Νικοπολίδη που έσπευσε να σχολιάσει, είναι σίγουρο πως -ευτυχώς- ο Γιώργος Καραγκούνης δεν θα του μοιάσει ποτέ…
Γράψτε κι εσείς το σχόλιό σας…
