Ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται

Μείωσε σε 1-2 ο Ολυμπιακός και τώρα τα πάντα γυρνάνε στο ΟΑΚΑ όπου όλα μπορεί να συμβούν. Σύμφωνοι αλλά ουσιαστικά πόσα μπορούν να γίνουν; Σε έναν πλήρως αποστειρωμένο κόσμο, δύο τόσο ισορροπημένες ομάδες, με ελάχιστες διαφορές και όλες τις νίκες να κρίνονται στο τέλος, είναι σε θέση να προσφέρουν ένα παιχνίδι που θα περάσει στην ιστορία, ανεξαρτήτως αποτελέσματος αλλά…

Αλλά ο Ολυμπιακός επί παραδείγματι που γύρισε τον αγώνα κι έδειξε για πρώτη φορά, μετά το 2007, σε τελικούς με τον Παναθηναϊκό ότι μπορεί να έχει καθαρό μυαλό εκτός από πάθος και …παράπονο, είναι σε θέση να βγάλει άσους από το μανίκι. Για την ακρίβεια μπορεί ο Πρίντεζης και ο Πελεκάνος να ορίσουν τον τέταρτο τελικό; Θα συνεχίσουν όλοι να καλύπτουν τον αρνητικό Τεόντοσιτς ή τον μηδενικής προσφοράς Παπαλουκά. Ουσιαστικά και για τον Παναθηναϊκό εκεί θα παιχθεί ο τέταρτος τελικός.

Οι πράσινοι είδαν τον Διαμαντίδη να πραγματοποιεί μία ακόμα μέτρια εμφάνιση κόντρα στον Ολυμπιακό. Πρώτα από όλους το κατάλαβε ο Ομπράντοβιτς και φρόντισε να τον κάνει αλλαγή ακόμα και στην τέταρτη περίοδο ώστε να τον βοηθήσει. Ξέρουν όμως ότι δεν γίνεται να μετράει ο αρχηγός τους ενάμισυ καλό αγώνα σε έξι κόντρες με τον αιώνιο αντίπαλο. Ξέρουν επίσης ότι στην έδρα τους μπορούν να…αντέξουν πάλι τον μέτριο Διαμαντίδη παίζοντας άμυνα και μοιράζοντας το παιχνίδι. Ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός γνωρίζουμε άριστα πως θα παίξει. Δεν έχει ερωτηματικά και ο μοναδικός αστάθμητος παράγοντας θα είναι κάποιο πολύ κακό ή πολύ καλό βράδυ ενός από τους πολλούς πρωταγωνιστές του.

Ο Ολυμπιακός νίκησε την Τετάρτη χάρις στον αστάθμητο παράγοντα που για πρώτη φορά επέλεξε ο Ίβκοβιτς στην σειρά. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται και ο Ντούντα πήρε απόφαση ότι προτιμάει να νικήσει με τους περιθωριοποιημένους, παρά να χάσει από το …παιδί του. Όλα αυτά τα ωραία κι …εκπληκτικά συμβαίνουν κατά βάση στην έδρα μίας ομάδας. Ο Ολυμπιακός πήρε τον αγώνα από την άμυνά του, τους καταλύτες του, την ηγετική φυσιογνωμία του Μπουρούση και του Σπανούλη, την άμυνα του Γκόρντον. Την έδρα του η οποία αυτή την φορά πήρε τα σφυρίγματα για να μην ξεχνιώμαστε. Δυστυχώς οι διαιτητές αλλάζουν κριτήρια από έδρα σε έδρα. Δραματικά. Χωρίς να μπορεί να γίνει εξισορρόπηση με τον δεύτερο τελικό και την δεύτερη περίοδο, αυτή την φορά οι ερυθρόλευκοι πήραν τα σφυρίγματα έδρας όπως συνέβη στον δεύτερο αγώνα στις τρεις από τις τέσσερις περιόδους. Όχι όμως κάτι περισσότερο. Το ερώτημα είναι γιατί πήραν αυτοί 24 βολές και ο αντίπαλος εννέα, όταν πριν από τρεις ημέρες, ο Παναθηναϊκός είχε 31 και οι ερυθρόλευκοι εννέα. Τί μπορεί να αλλάξει σε 72 ώρες; Τουλάχιστον ο φιλοξενούμενος σταθερά ξεκινά με εννέα προσπάθειες από την γραμμή.

Το σημαντικότερο, πήραν ένα καλό μάθημα διότι, όπως τονίσαμε και στον δεύτερο τελικό, ότι κι αν συνέβη σε μία περίοδο, η διαιτησία από εκεί και πέρα δεν έπαιξε κανέναν ρόλο οπότε οι ερυθρόλευκοι μπορούσαν να παίξουν άμυνα. Δεν το έπραξαν. Το έπραξαν στο ΣΕΦ. Και στο τέλος είχαν και τρία και τέσσερα φάουλ. Το είπε ο Σπανούλης σε μία…συνέχεια των δηλώσεων της Κυριακής. Διότι εκτός από την διαιτησία όφειλε να αναφέρει την πνευματική αδυναμία της ομάδας του.

Ο Ολυμπιακός όμως ξέρει κάτι ακόμα. Την Κυριακή δεν έχει διαιτητές και… γραμματεία. Για να νικήσει έναν τόσο ατσαλωμένο αντίπαλο σε δεύτερο ματς μπολ οφείλει να παίξει με τα υπερόπλα του, όχι τα δόρατα. Καλός ο Πρίντεζης, ο Γλυνιαδάκης, ο Πελεκάνος, ο Γκόρντον, αλλά τον αγώνα θα τον κρίνει ο Παπαλουκάς των δύο ευρωπαϊκών και τα εκατομμυρίων συμβολαίου και ο Τεόντοσιτς MVP στην περυσινή Ευρωλίγκα. Οι δύο αόρατοι άνθρωποι στους τελικούς. Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να έχει το προβάδισμα όχι τόσο λόγω της εικόνας τους, λόγω της γνώσης του από τέτοιους do or die αγώνες και το έχει κερδίσει το προβάδισμα χρόνια τώρα μέσα στα παρκέ.

Ο Ολυμπιακός πέτυχε κάτι ακόμα σημαντικό. Με την εικόνα του έπεισε τον κόσμο, όσους τέλος πάντων είχαν αυτή την άποψη, ότι ο αγώνας θα κερδιθεί οπότε καλό θα ήταν να βάλουν στην τσέπη, και κάπου αλλού βαθύτερα δεν θα πείραζε, τις κροτίδες. Είναι στιγμή απύθμενης βλακείας όταν στο 44-48 (24.05’’) με τον Ολυμπιακό να γυρνάει τον αγώνα, να παίζει για πρώτη φορά άμυνα και να έχει την κατοχή της μπάλας, ένας να πετάει κροτίδες και να ακολουθούν οι υπόλοιποι θεωρώντας ότι ήταν το σύνθημα για την διακοπή. Οι ίδιοι, όσο κι αν απογοητεύτηκαν, στο τέλος… παρασύρθηκαν και βοήθησαν την ομάδα τους να νικήσει.

Επειδή τα ίδια έγιναν και στην Πυλαία, όταν πια ο Άρης είχε πάρει την νίκη, φαίνεται πως υπάρχει ένας κλάδος ο οποίος γνωρίζει άνθηση: παραγωγή κροτίδων. Μήπως αντί για τα φωτοβολταϊκά να ξεκινήσει η χρηματοδότηση των βεγγαλικών;