Ο Σάκοτα γίνεται ο Μπάγεβιτς του μπάσκετ

Ο πληρών κάνει κουμάντο, έχει την αποκλειστική ευθύνη, και ο Μάκης Αγγελόπουλος, ως αυτός που βάζει ζεστό χρήμα στην ΑΕΚ, έκρινε ότι ο Ντράγκαν Σάκοτα πρέπει να παραμείνει στον “κιτρινόμαυρο” οργανισμό, έστω κι από διαφορετικό πόστο.

Ήταν φανερό από καιρό πως ο ισχυρός άνδρας της Ένωσης δεν σκόπευε ν’ “απαγχονίσει” ελαφρά την καρδία τον Σέρβο κόουτς, αλλιώς θα το είχε κάνει με τόσες αγωνιστικές αφορμές που του δόθηκαν, και η απόφασή του να τον “απαλλάξει” από τα καθήκοντα του προπονητή μεταθέτοντάς τον σε ρόλο τζένεραλ μάνατζερ αποτύπωσε με τον πλέον πειστικό τρόπο τη διάθεσή του αυτή. Θέλησε απλώς με μια κίνηση τακτικής, παραγοντική, να ικανοποιήσει ένα ισχυρό κομμάτι της κερκίδας. Όχι για να πάει με τα νερά τους, αλλά με στόχο να εξασφαλιστεί ότι θα επανέλθει το οικογενειακό κλίμα στο γήπεδο και η ηρεμία στα αποδυτήρια πριν από το κρίσιμο δεύτερο μισό της σεζόν.

Η μεσοβέζικη λύση

Δεν ήταν τόσο η άναρχη έως άσχημη εικόνα του “Δικεφάλου” σε πολλά από τα παιχνίδια έως τώρα, ούτε ο αποκλεισμός από τη συνέχεια του Eurocup (σ’ έναν απαιτητικό όμιλο), το ξόδεμα χρημάτων ή οι συνεχείς μεταβολές του ρόστερ σε ρακέτα και περιφέρεια, με αποτέλεσμα να λείψουν η χημεία και σημαντικοί παίκτες στα πιο κρίσιμα ματς (με Άρη στο κύπελλο, με Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα, με Χάποελ στην Ευρώπη), οι παράγοντες που έφεραν την αποχώρηση του Σάκοτα από το τεχνικό τιμ. Ήταν κατά κύριο λόγο η μεγάλη ανάγκη που είχε η ΑΕΚ να βγει από τη γκρίζο, σχεδόν μίζερο, τοπίο των τελευταίων εβδομάδων, της γκρίνιας και της αμφισβήτησης, και να εστιάσει αποκλειστικά στο αγωνιστικό σκέλος. Αυτό δηλαδή που έχει πραγματική σημασία για κάθε ομάδα.

Με την απόφασή του αυτή ο Αγγελόπουλος δεν επικρότησε -σε καμία περίπτωση- την ενέργεια των λίγων που στο ματς με τη Νεπτούνας εξασφάλισαν στασίδι πίσω από τον πάγκο της Ένωσης και καθύβριζαν την οικογένεια Σάκοτα στο σύνολό της αναγκάζοντας τον πατέρα να θέσει εαυτόν στη διάθεση της διοίκησης και τον υιό να κάνει δεύτερες και τρίτες σκέψεις για το μέλλον του. Επεδίωξε όμως να κατευνάσει τα πλήθη σε μια χρονική περίοδο που η Ένωση έχει ανάγκη από ανασυγκρότηση και αναπροσαρμογή του πλάνου, δεδομένου ότι πλέον θα δίνει μονάχα ένα ματς την εβδομάδα και θα έχει το χρόνο (με το νέο προπονητή) να δουλέψει και να βελτιωθεί πραγματικά.

Θυμίζει Ντούσκο

Ο Αγγελόπουλος εξακολουθεί να πιστεύει στον Σάκοτα ως μπασκετική οντότητα και ως άτομο και -πιθανόν- δεν θα τον άλλαζε, αν ένα-δυο αποτελέσματα είχαν βολέψει την ομάδα. Τον έχει ψηλά και τον στηρίζει, διαφορετικά δεν θα του ανέθετε ένα πόστο με (όποια) υπόσταση, ως μια φιγούρα που θα εμπνέει τους υπόλοιπους. Ο “Σάλε” πρεσβεύει ένα μεγάλο κεφάλαιο του ένδοξου παρελθόντος των “κιτρινόμαυρων” και αυτό δεν είναι ψέμα. Είναι αυτός που οδήγησε την ΑΕΚ στο τελευταίο πρωτάθλημά της και ο Αγγελόπουλος δεν θα τον εξέθετε ποτέ στα μάτια οποιουδήποτε. Είχε καταλάβει ότι ο δρόμος που πήρε το καλοκαίρι η ομάδα ήταν ο λάθος, πως οδήγησε σε αδιέξοδο, και ο Σάκοτα έχει ευθύνη. Ποτέ όμως δεν θα του χρέωνε όλο το κακό.

Ο Σάκοτα είναι ο αντίστοιχος… Ντούσαν Μπάγεβιτς του μπάσκετ, ένα τοτέμ, και όλοι γνωρίζουν πως ο Αγγελόπουλος όπως και Μελισσανίδης, ως ρομαντικοί ΑΕΚτσήδες του χθες, μοιράζονται τις ίδιες σκέψεις, πορεύονται με παρόμοια φιλοσοφία. Ζουν στο παρόν, αλλά δεν ξεχνούν το παρελθόν και το τιμούν με τον δικό τους τρόπο. Με κόστος και φθορά, όπως αποδείχθηκε.

Γι’ αυτό και ο Σάκοτα ήταν αδύνατο να καρατομηθεί εν μία νυκτί όπως θα συνέβαινε με κάποιον άλλο στη θέση του, γι’ αυτό και έχει πλέον κατέχει έναν ρόλο αντίστοιχο μ’ εκείνον του Ντούσκο στην ΠΑΕ. Δεν φεύγει, τουλάχιστον για την ώρα. Περνάει από το προσκήνιο στο παρασκήνιο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παύει να έχει λόγο (έστω συμβουλευτικό) μέχρι ν’ αποφασίσει αυτός να “αποστρατευτεί”. Τουλάχιστον μέχρι τότε θα έχει ξεχαστεί σε μεγάλο βαθμό η θολή αυτή περίοδος από τα περυσινά πλέι οφ μέχρι σήμερα. Στη διάρκεια της οποίας χτίστηκε ένας χάρτινος πύργος.